Nieuws van het Afrika Europa netwerk januari 2013

 

Financiële misdaad doet ontwikkelingslanden pijn

Ontwikkelingslanden verloren in 2010 zo'n 650 miljard euro aan belastingontduiking, corruptie, en andere financiële misdrijven.
Dat blijkt uit een nieuw rapport van Global Financial Integrity (GFI). De wereldwijde financiële corruptie is enorm gestegen in het afgelopen decennium. Corruptie zet een rem op ontwikkeling. Het nieuwe rapport van GFI - Illicit Financial Flows From Developing Countries: 2001-2010, is gebaseerd op cijfers en gegevens van het IMF en de Wereldbank. Corruptie kostte regeringen in 2010 652 miljard euro - 10 keer meer dan wat ontwikkelingslanden aan officiële hulp in dat jaar kregen. Maar dat is bijna zeker een onderschatting. De studie houdt namelijk geen rekening met de transacties in contant geld, die natuurlijk veel moeilijker op te sporen zijn. In een vorig rapport schreef GFI dat de drugssmokkel, waarbij de betalingen bijna altijd contant gebeuren, jaarlijks zo'n 243 miljard dollar winst genereert. Een andere illegale industrie, die van de namaak, zou jaarlijks goed zijn nog eens 190 miljard euro. Mensenhandel tot slot zou naar schatting 24 miljard winst opleveren.

Er stromen astronomische bedragen zwart geld vanuit de ontwikkelingslanden naar belastingparadijzen en banken in ontwikkelde landen. Traditionele donorlanden koppelen hun hulp daarom steeds vaker aan de voorwaarde dat de begunstigde regering de corruptie van functionarissen moet bestrijden. (Bron: IPS, 18/12/2012)

 

 

Laatste kans voor verstrekkend VN-wapenhandelverdrag

De Verenigde Naties hopen in maart eindelijk een bindend wapenhandelverdrag te hebben. De onderhandelingen slepen al bijna twintig jaar voort.

De 193 leden van de Algemene Vergadering zetten vlak voor de kerst het licht op groen voor de conferentie van 18 tot 28 maart 2013. De zes grote wapenexporterende landen – China, Frankrijk, Duitsland, Rusland, Groot-Brittannië en de VS – stemden voor de resolutie. Op de conferentie moeten de lidstaten een verdrag goedkeuren dat de wereldwijde wapenhandel aan banden legt. De concepttekst hiervoor circuleert sinds juli 2012.

Wetenschappers en activisten menen dat de conferentie in maart de laatste kans is om binnen het kader van de VN een wapenhandelverdrag te sluiten. Als de conferentie flopt, zullen de voorstanders van een verdrag buiten de VN om op zoek gaan naar steun, zoals dat het geval was voor het landmijnverdrag.

Voor Brian Wood van Amnesty International is de conferentie het sluitstuk van een campagne die zijn organisatie samen met andere zeventien jaar lang heeft gevoerd. Volgens hem is de eerste doelstelling van een wapenhandelverdrag mensen helpen beschermen tegen gewapende repressie, geweld en conflicten over de hele wereld. De grote vraag is of de tekst van het verdrag zal helpen om sterke internationale standaarden vast te leggen voor de wapenhandel. Als het de internationale mensenrechten ten goede komt, wordt het een succes en zal het levens redden. Maar een zwak verdrag kan de bestaande regels ondermijnen. In dat geval schiet de mensheid er niets mee op.

De Amerikaanse wapenlobby is tegen een verdrag omdat ze gelooft dat het een rem zal zetten op het wapenbezit in de VS. De NRA, een van de grootste lobbygroepen, kant zich al vele jaren tegen de inspanningen van de VN om het wapengeweld in te perken. Het politieke klimaat in de VS is echter veranderend sinds de herverkiezing van Obama en wellicht ook het drama van de schietpartij in Newtown. De nadruk op consensus blijft het grootste struikelblok voor een akkoord in maart. Hierdoor kunnen landen een veto uitspreken over het toekomstige verdrag. Het is goed mogelijk dat de VS, maar ook Iran, Pakistan, Cuba of Egypte daartoe besluiten. (Bron: IPS, 28/12/2012)

 

 

Grondstoffen laten de kassa rinkelen in Afrika

Veel van de snelst groeiende economieën in de wereld liggen in Afrika. Maar de groei leidt niet automatisch tot een brede ontwikkeling van de gehele samenleving.

De groei heeft onder meer te maken met de ontdekking van grondstoffen. In de Oost-Afrikaanse landen Tanzania, Oeganda, Mozambique en Ethiopië werden onlangs voorraden gas en olie ontdekt. In 2010 leverde Guinea meer dan 8 procent van de wereldwijde bauxietproductie. Zambia en de Democratische Republiek Congo zijn samen goed voor 6,7 procent van de wereldwijde koperproductie en Ghana en Mali leveren samen 5,8 procent van de wereldwijde goudproductie. Ethiopië is goed voor een zesde van alle tantaal in de wereld.

Als de inkomsten uit de grondstoffen goed gebruikt worden, kunnen ze de economische activiteit op lange termijn aanzwengelen, banen creëren, armoede verminderen en de toegang tot het onderwijs en de gezondheidszorg verbeteren. Maar als gevolg van corruptie en kortzichtigheid en het najagen van snelle winst gebeurt dit vaak niet.

Nigeria bijvoorbeeld is de grootste exporteur van ruwe olie in Afrika en heeft ook grote gasreserves. Uit een onderzoek in opdracht van het Nigeriaanse ministerie van Olie uit oktober blijkt dat gebrek aan transparantie de oliesector in het land in totaal 29 miljard dollar heeft gekost tussen 2002 en 2012.

Ghana daarentegen heeft veelbelovende stappen gezet met zijn jonge oliesector. Daar is een burgerbeweging en een speciale commissie opgezet om de oliewinning te monitoren. Ethiopië, waar onlangs onder meer grote voorraden goud, tantaal en olie werden ontdekt, haalt inspiratie uit landen zoals Botswana. Aan het begin van 2012 eiste Botswana dat diamantbedrijf De Beers het sorteren van diamanten zou verplaatsen van Groot-Brittannië naar Botswana om zo ter plaatse toegevoegde waarde te creëren. Ethiopië is van plan zich aan te sluiten bij Publish What You Pay, een internationaal initiatief waar al zeventig landen aan meedoen. Publish What You Pay wil transparantie in de mijnbouw bevorderen. (Bron: IPS, 27/12/12)

Deel dit artikel