Noord Zuid nr. 49 december 2012

 

Opnieuw hoop om een Verdrag op de handel in conventionele wapens (ATT) te sluiten in 2013.

De Eerste Commissie van de Algemene Vergadering van de UNO voor de Ontwapening en de Internationale Veiligheid kwam bijeen van 8 oktober tot 7 november ll. In extremis hebben haar leden besloten dat een finale conferentie over ATT zou plaats vinden te New York van 18 tot 25 maart 2013 om de internationale handel in conventionele wapens en munitie te reglementeren.

Voor dit gestemd werd, hadden al 105 landen van overal ter wereld het besluit ondersteund, dat opgesteld was door zeven regeringen (Argentinië, Australië, Costa Rica, Finland, Japan, Kenia en het Verenigd Koninkrijk) en mede gesponsord door minstens 98 andere.

157 landen stemden voor en 10 onthielden zich; geen enkel land stemde tegen. Iran heeft nog getracht de tekst te wijzigen om te vermijden dat het huidig verdragsvoorstel als basis zou dienen voor het besluit van de onderhandelingen, maar geen enkel land is hun hierin gevolgd. Van de zes 'grote' wapenuitvoerende landen heeft enkel Rusland zich onthouden. China, zowel als Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en de USA, ondersteunen nu het besluit.

Het toekomstig ATT zal moeten aanvaard worden met consensus, wat waarschijnlijk moeilijk zo niet onmogelijk zal blijken. Maar indien de tekst van het verdrag niet goedgekeurd wordt op de conferentie in maart 2013, zal het wellicht door een grote meerderheid van landen worden voorgesteld ter goedkeuring later in 2013 door een stemming van de Algemene Vergadering van de UNO bij eenvoudige meerderheid.

Deze laatste clausule werd bekomen dank zij een intens lobbywerk van de civiele gemeenschap, met o.m. Amnestie International en Arms Control. Eens goedgekeurd, zou het verdrag in werking treden na ratificatie door 65 landen.

De Belgische ONG's, waaronder AEFJN, overleggen om een lobbywerk op nationaal niveau te organiseren voor de mogelijke ontmoeting tussen de toekomstige Belgische onderhandelaars op de conferentie en de Belgische civiele gemeenschap.

 

 

Wapenhandel en Ethiek in België: een moeilijke oefening

De wapensector in België is een sector die achteruitgaat, maar belangrijk blijft voor de economie van ons land daar hij een zakencijfer vertegenwoordigt van ongeveer 900 miljoen euro. De sector geeft werkgelegenheid aan globaal 12.000 mensen, waarvan 6 tot 7.000 directe.

Het zakencijfer verdeelt zich als volgt:
  • Vlaams gewest: 24%
  • Waals gewest: 57%
  • Brussels gewest: 19%.

Verdeling van de activiteiten: Het deel luchtvaart, ruimte en elektronica is evenwichtig verdeeld tussen de gewesten; het deel mechaniek, wagens en nautiek is belangrijker in Wallonië (10 ondernemingen tegen 6 in Vlaanderen); het deel wapens, munitie en springstoffen bestaat enkel in Wallonië; en het deel textiel en diverse uitrustingen (reserveonderdelen) enkel in Vlaanderen.

In feite zijn de beslissingscentra van de grote wapenondernemingen in België bevinden zich in het buitenland, voornamelijk in Frankrijk en in mindere mate in Nederland, Groot-Brittannië, USA, en zelfs Israël. Dit is te wijten aan hun aandeelhouders, die heel gediversifieerd zijn. De belangrijke Europese groepen EADS, Thales, Safran of Dassault controleren vandaag het grootste deel van de Belgische sector in de industrie van de luchtvaart of de elektronica.

Ook als de gewesten competent zijn inzake wapenuitvoer, de federale staat heeft zijn bevoegdheid bewaard wat betreft de uit- en invoer van wapens voor het leger en de politie. Hij gebruikt deze bevoegdheid heel bewust, want tenslotte is Defensie een van de belangrijkste uitvoerders van wapens in België! En doorzichtigheid is nu eenmaal niet de regel in transacties uitgevoerd door de openbare federale diensten...

Nemen we twee gevallen in betrekking met het conflict tussen Israël en Palestina:

  • De onderneming Caterpillar levert materieel (speciale bulldozers) aan het Israëlisch leger om Palestijnse huizen te vernielen.
  • Dexia bank financiert illegale kolonies in Israël door tussenkomst van een lokale bank.

Hier beginnen oorlogen!! Dit is een bewering die kan schokken, maar onze economische medeplichtigheid in gewapende conflicten is een feit ondanks de wetgeving betreffende de wapenhandel in de drie Belgische gewesten en op federaal niveau. Denk aan het geval van Libië.

Het ligt binnen het bereik van de burgers, en het is vooral hun plicht de politiek te beïnvloeden inzake wapenuitvoer en dus, indirect, de gewapende conflicten die dood en vernieling zaaien in onze wereld te verminderen.

De Europese Gedragscode van juni 1998 is sinds december 2008 overgegaan naar een Gemeenschappelijk Europees standpunt. Acht dwingende criteria, gemeenschappelijk aan de 27 lidstaten van de EU, leggen hun condities op om wapenhandel te veroorloven. Zij maken dus een sterke wetgeving uit.

Toch blijft hun vertaling in de wetgeving van onze gewesten, Vlaanderen, Wallonië en Brussel, en de interpretatie van deze legalisatie, helaas sterk beïnvloed door commerciële agenda's die het gemeenschappelijk Europees standpunt onvoldoende eerbiedigen. We zullen dit in een volgend artikel analyseren.

(Bron: Pax Christi WB juli-augustus 2011)


Het budget van de Belgische Ontwikkelingssamenwerking brokkelt af.

België had beloofd jaarlijks 0,7% van zijn BNP te besteden aan de ontwikkelingssamenwerking (OS). Tussen 2008 en 2010 ging België over van 0,48% in 2008 naar 0,64% van zijn BNP in 2010. De 0,7% waren niet meer ver weg. Maar tengevolge van de crisis daalde dit budget van de OS reeds in 2011 tot nog slechts 0,53% van het BNP. In dit budget verloor de sector gezondheidszorg op zijn eentje 13 miljoen € in vergelijking met 2010.

In 2012, bij een laatste budgettaire controle, besloot de regering, om zijn budgettair deficit te beperken tot 2,8%, 420 miljoen € voor humanitaire hulp en urgentiehulp te blokkeren (volgens de berekeningen van 11.11.11). Hierdoor zakt het deel van het BNP dat aan de OS wordt gewijd tot slechts 0,44%.

Erger nog. In het budget van 2013 zal de OS nog eens 108 miljoen € verliezen. Samen dus, zal in twee jaar het budget van de OS dalen met 500 miljoen € in vergelijking met 2011.

Samen met 11.11.11 en vele andere ONG's, zegt de Belgische antenne van AEFJN een duidelijk neen aan dit budget van 2013, waar de OS opnieuw het slachtoffer wordt van de budgettaire inspanningen. Als het budget van de OS moet bijdragen tot de nationale inspanningen, moet dit beperkt blijven en vooral niet systematisch worden. Volgens de regering raakt het budget van 2013 de armen en de lage inkomens niet. Toch hebben de zware bezuinigingen in de OS rechtstreeks noodlottige gevolgen voor de bevolkingen in het Zuiden voor wie België zich had ingezet. Het is inderdaad op de eerste plaats de humanitaire hulp die getroffen wordt.

Een recente Eurobarometer toont aan dat 85% van de bevolking van de lidstaten van de EU, zelfs in landen als Griekenland en Portugal, gunstig gestemd is om de OS voort te zetten. De basis zelf verlangt een internationale solidariteit. Hoelang zal men dan nog moeten wachten voordat de Belgische regering zijn verbintenis nakomt om 0,7% van zijn BNP aan de OS te besteden?


AEFJN België DOOR:

Deel dit artikel