Steenkool blijft gitzwart.

Indonesië kampt al jaren met een tekort aan electriciteit, slechts de helft van de 240 miljoen Indonesiërs hebben een aansluiting op het net. Voor de in 2004 verkozen president Yudhoyono was er niet alleen de uitdaging om meer electriciteit te genereren, maar ook de distributie te verzekeren. Zijn voorgangster, Megawati, had hiervoor een wet op de privatisering van de sector laten goedkeuren, maar die werd na een klacht van 11.1.11-partner IESR door het Grondwettelijk Hof nietig verklaard.

 In 2006 werd een ambitieus plan voorgesteld om 10.000 megawatt extra electriciteit te produceren door de bouw van diverse steenkoolcentrales en een kerncentale van 4000 megawatt in centraal Java. Daarmee hoopt de regering tegemoet te komen aan de stijgende vraag, maar houdt ze helemaal geen rekening met bezwaren vanuit de milieuhoek: Zijn steenkoolcentrales nog wel verantwoord? Kan je een nucleaire centrale bouwen in een land dat zowat wekelijks getroffen wordt door een aardbeving? In deze bijdrage gaan we dieper in op de problematiek van de steenkoolcentrales.

Na de financiële crisis van 1997 heeft Indonesië al haar plannen voor nieuwe centrales in de koelkast gestopt, en dat verklaart ook het nijpend tekort aan stroom. De overheid koos voor de vlucht vooruit, en rekende op de relatief goedkope steenkool die in Kalimantan wordt ontgonnen en op Chinees geld voor de financiering van de Chinese centrales.

Nochtans is steenkool op zijn zachtst gezegd "controversieel". Milieuorganisaties willen een stop op de bouw van nieuwe centrales en worden bijgestaan door een resem experten. Het is immers de meest vervuilende fossiele brandstof en dus é é n van de cruciale factoren in de strijd tegen de opwarming van de aarde. Elke inspanning voor het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen wordt immers teniet gedaan met de bouw van nieuwe centrales.

Wie twijfels heeft moet zeker het artikel lezen van James Hansen, de milieu-specialist van de NASA. Hij stelt dat als we alle fossiele brandstoffen opbranden, we het klimaat naar de vaantjes helpen. Regeringen en producenten proberen ons wijs te maken dat de nieuwe centrales 'veel minder vervuilen' en promoten nu 'groene steenkool'. Ze claimen dat de koolstof en andere schadelijke stoffen kunnen filteren, maar die "capture and storage"-techonologie is verre van gebruiksklaar. Onderzoekers hebben minstens nog 15 jaar nodig om de techniek op punt te stellen, en dan nog is er geen garantie. Zijn besluit klinkt hard: "Vergis je niet, de steenkoolindustrie blijft gitzwart."

Op 12 februari voerde de Coalition Against Coal een actie aan de Cilacap steenkoolcentrale in Zuidcentraal-Java. De coalitie is een samenwerking tussen Greenpeace Indonesië, Walhi, Jatam, WHO (SDE) en KAM, een lokale coalitie van volksorganisaties.
De actievoerders riepen op tot een moratorium op de bouw van nieuwe centrales en de sluiting van de bestaande, zoals die in Cilacap.
Tijdens de actie voerden dokters medische tests bij 600 mensen die in de omgeving van de centrale wonen, 80 % bleek te kampen met ademhalingsmoeilijkheden, een aantal hebben chronische bronchitis. Hoewel KAM reeds diverse acties voerde kwam er tot nu toe geen enkele respons van de overheid, noch de directie van het bedrijf. Onder leiding van Jatam werd er een jaarplanning opgesteld om de druk op te voeren en de acties een meer permanent karakter te geven.


 

Deel dit artikel