Stel je voor, je moet hoogzwanger te voet naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis…

Stel je voor, je moet hoogzwanger te voet naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis…

Plaats je even in de schoenen van een hoogzwangere Congolese vrouw. Je hebt dringend nood aan medische hulp.

Makkelijker gezegd dan gedaan, de wegen zijn in een zeer slechte staat en er is amper transport. Er is geen andere keuze dan tientallen kilometers te stappen naar het ziekenhuis. Dit heeft vaak dramatische gevolgen voor moeder en kind. Soms bevallen vrouwen alleen langs de kant van de weg en overleven ze de tocht niet.

Dit verklaart mede de enorm grote moedersterfte: dagelijks sterven 800 vrouwen in het kraambed –dat in dit geval een spreekwoordelijk bed is- of aan de complicaties van de zwangerschap of bevalling. 99 % van de slachtoffers woont in ontwikkelingslanden. Om het even in perspectief te plaatsten, in België sterven 6 vrouwen per 100.000 bevallingen. Nog steeds de veel. Echter, in DR Congo, één van de landen waar de problematiek het schrijnendst is, loopt dat cijfer op tot 410 vrouwen per 100.000 bevallingen. Dit is 68 keer zoveel![1]

Bevallen is geen kinderspel in Midden-Afrika

Willen we hier iets aan doen, dan moeten we bekijken waarom er zoveel meer vrouwen sterven in DR Congo dan in België. Het antwoord is transport. Wanneer in België een vrouw moet bevallen, stapt ze meestal in de wagen en rijdt ze naar het ziekenhuis. In het slechtste geval moet een ambulance ter plaatse komen. In Midden-Afrika is de realiteit vaak anders. Dorpen zijn niet zelden afgesneden van de buitenwereld. Publiek transport bestaat niet en zijn de wegen zo slecht berijdbaar dat zelfs een 4x4 niet op de bestemming geraakt. En dat moet er al een 4x4 zijn... Tragische situaties zoals hieronder beschreven, zijn spijtig genoeg geen uitzondering.

"Een hoogzwangere vrouw meldde zich in het gezondheidscentrum. Daar werd vastgesteld dat haar placenta gescheurd was. Ze moest met spoed naar het ziekenhuis gebracht worden. Haar echtgenoot nam zijn fiets en begon met zijn hoogzwangere vrouw achterop aan een loodzware tocht van 120km over slechte wegen.

Het traject duurde echter te lang. De vrouw beviel in de modder langs de kant van de weg van een gezonde zoon. De kersverse papa tilde zijn vrouw en kind terug op de fiets en zette de tocht verder.

Toen ze aankwamen in het ziekenhuis, kon voor de mama geen hulp meer baten... Ze had te veel bloed verloren. De zware tocht had haar het leven gekost."

Doktor Luigi Minikulu

Moedersterfte terugdringen

Gelukkig is er een oplossing: de moto-ambulance. Het is een motor, waar een metalen kar op wielen aan vastgemaakt wordt. In de kar ligt een matras, waarop de zwangere vrouw of zieke ligt. De chauffeur is een ervaren motorrijder, die de moto-ambulance met veel behendigheid over de slechte wegen en door de brousse loodst. Via aan netwerk met fonietoestellen, een soort walkie talkie, kan vanuit plaatselijke gezondheidscentra de ambulance worden opgeroepen voor het transport van zwangere vrouwen of zieken naar het ziekenhuis. Het transport van een hoogzwangere vrouw brengt zo minder risico's met zich mee en gaat veel sneller. In het ziekenhuis kan ze bevallen onder medische begeleiding, wat de overlevingskansen voor haar en voor haar kindje aanzienlijk verhoogt.

 S2A1382

Investeren in aangepaste systemen van noodtransport is één van de acties die moet genomen worden om ervoor te zorgen dat 1 miljoen kinderen niet langer jaarlijks hun moeder verliezen. De Milleniumdoelstellingen stelden tot doel om tussen het jaar 2000 en 2015 de moedersterfte met ¾ terug te dringen. Er is vooruitgang geboekt maar het doel is verre van gehaald. in 2000 stierven wereldwijd 380 vrouwen op 100.000 bevallingen, vandaag zijn dat er nog steeds 201.[2] In sommige regio's zijn de cijfers nog steeds dramatisch, in DR Congo sterft nog steeds 1 op 23 vrouwen tijdens hun leven op het kraambed of aan de gevolgen van hun zwangerschap.[3]

Het laatste weekend van september werd een nieuwe ontwikkelingsagenda goedgekeurd door de 193 landen die lid zijn van de Verenigde Naties. In dat nieuwe plan, de zogenaamde Sustainable Development Goals wordt onder andere opgeroepen om moedersterfte in 2030 terug te dringen tot minder dan 70 sterfgevallen per 100.000 geboortes. Als we dat willen bereiken, moet het ditmaal veel beter. Er is een reëel engagement nodig. Willen we echt streven naar een betere wereld dan mogen we niet vergeten het leven te ondersteunen daar waar het begint.

Memisa voert campagne

In haar missie om gezondheidszorg toegankelijk te maken, maakt de NGO Memisa een prioriteit van de strijd tegen moeder en kindersterfte. Het is dan ook rond dit thema dat de organisatie ieder jaar in het najaar campagne voert. Dit jaar heeft Memisa een videospel ontwikkeld om het grote publiek te sensibiliseren over de moeilijkheden die een zwangere vrouw in Afrika ondervindt onderweg naar het ziekenhuis. Binta moet drie niveaus doorlopen: te voet, met de boot en vervolgens met de moto-ambulance. Op 13 oktober bij de lancering van de campagne werden er twee grote schermen geïnstalleerd op het Muntplein. Lien Van de Kelder, Bianca Debaet's (Brussels staatssecretaris onder andere bevoegd voor ontwikkelingssamenwerking), Akro (Starflam) en Marie Warnant (zangeres) waren die dag aanwezig en speelden het spel. Ook Brusselaars en voorbijgangers werden uitgenodigd om deel te nemen.

Wil je zelf de gevaarlijke tocht naar het ziekenhuis beleven? Ga dan naar bevallenisgeenkinderspel.be.

 

2

Bronnen

[1] Gebaseerd op cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie uit 2014.

[2] Gebaseerd op cijfers van de Verenigde Naties over de Sustainable Development Goals, de Wereldgezondheidsorganisatie en de UNFPA:

[3] Mother's Index, Save the Children, 2015

Memisa DOOR:

Meer

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels