Verdedig de Wereldgezondheidsorganisatie tegen invloed van bedrijfsbelangen

De Algemene Vergadering is het hoogste beslissingsorgaan van de Wereldgezondheidsorganisatie. Deze week verzamelen delegaties van alle lidstaten zich daarvoor in Genève. Op de agenda staan twee belangrijke beslissingen die de toekomst van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) fundamenteel zullen beïnvloeden.

De Algemene Vergadering zal de laatste versie bespreken van het "kader voor het aangaan van relaties met privé-actoren". De financiering van de WHO voor de komende twee jaar is een zeer belangrijk punt op de agenda.

Aanvankelijk stelde de directeur-generaal voor om de verplichte bijdragen te laten stijgen met 5%, een voorstel dat weer snel werd ingetrokken na oppositie van sommige lidstaten. Vandaag werd een alternatieve resolutie aanvaard die het budget met 8% wil opdrijven via vrijwillige – en dus mogelijks geoormerkte – donaties.

Wij dringen er bij de lidstaten van de WHO op aan de WHO te versterken en haar integriteit en onafhankelijkheid te vrijwaren.
Het is erg zorgwekkend dat rijke lidstaten bewust de WHO ondermijnen en verzwakken. Dit gebeurt door het terugschroeven van reguliere financiering, deze te vervangen door vrijwillige geoormerkte donaties en ruimte te laten voor de invloed van multinationale bedrijven op het beleid.

Mede als reactie op deze situatie hebben een aantal lidstaten een initiatief opgericht om de WHO te beschermen tegen belangenconflicten. Ze stellen voor dat het partnerschap tussen de WHO en de privé-sector, filantropische stichtingen, academische instellingen en niet-gouvernementele organisaties streng gereguleerd wordt om belangenconflicten te vermijden. Dit initiatief kan echter geblokkeerd worden tijdens de Algemene Vergadering deze week.

De financieringscrisis

Reeds vandaag bestaat 80% van de begroting van de WHO uit vrijwillige donaties, waarvan 93% strikt geoormerkt zijn voor specifieke interventies. Dit verhindert de implementatie van programma's die niet ondersteund worden door de rijke landen. Wanneer er pogingen worden gedaan om dergelijke programma's toch te implementeren dreigen de rijke landen met het terugtrekken van de bijdragen aan de WHO.

De beperkte respons van de WHO op de ebola uitbraak in West-Afrika in 2014 illustreert de impact van de financiële crisis op de capaciteit van de WHO om haar mandaat te vervullen.

De voorbije vier jaar heeft de WHO een hervormingsprogramma ondergaan. Het argument voor deze hervorming was dat de verplichte bijdragen bevroren moesten blijven tot de organisatie de inefficiëntie van haar werking aanpakt. Dergelijke argumenten gaan in tegen het duidelijke bewijs dat deze inefficiënties grotendeels het gevolg zijn van de financiële crisis binnen de WHO, veroorzaakt door de bevriezing van de verplichte bijdragen.

De directeur-generaal had aanvankelijk een stijging voorgesteld van 5% aan verplichte bijdragen, maar moest onder druk van economisch sterke lidstaten dit voorstel intrekken.

Hoewel 5% een relatief kleine toename is - veel minder dan wat de grote donoren vrijwillig bijdragen -- heeft dit een grote symbolische waarde en is het een cruciale stap op weg naar het doorbreken van de impasse rond de bevriezing van de bijdragen. Zoals we konden verwachten, zag dit voorstel het daglicht niet en werd het vervangen door een aanvaarde resolutie voor het verhogen van het budget met 8%, maar via vrijwillige - en mogelijks geoormerkte – donaties.

De relatie van de WHO met transnationale bedrijven is de bron van de crisis

Commerciële belangen van machtige bedrijven vormen een gevaar voor de gezondheid en obstakels voor betaalbare gezondheidszorg. Zo zien we bijvoorbeeld dat obesitas, diabetes, hart- en vaatziekten en hartaanvallen steeds vaker voorkomen.

Dit is te wijten aan intensief gepromote, goedkope en bewerkte voedingsmiddelen. Farmaceutische bedrijven hebben duidelijk meer aandacht voor de winstzucht van hun aandeelhouders dan voor betaalbare toegang tot essentiële geneesmiddelen en vaccins. Opdat de WHO haar mandaat echt zou kunnen vervullen, moet ze in staat zijn om dergelijke bedreigingen en obstakels bij naam te noemen en maatregelen te nemen om deze te bestrijden.

Maar rijke lidstaten, in het bijzonder de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, hebben zich herhaaldelijk tegen de WHO gekeerd wanneer deze maatregelen wilde nemen die in strijd zouden kunnen zijn met de belangen van multinationals.

Bovendien dwingt men de WHO ertoe om haar beleid en besluitvorming open te stellen voor internationale bedrijven.

In voorstellen voor 'multi-stakeholder partnerschappen' zouden fabrikanten van junkfood partners worden in het aanpakken van obesitas, hart- en vaatziekten en hartaanvallen.

In de afgelopen twee jaar hebben de WHO en haar lidstaten zich vastgereden in een omstreden debat over regels omtrent de invloed van bedrijven op de besluitvorming binnen de WHO. Rijke landen proberen deze regels te gebruiken zodat internationale bedrijven meer invloed kunnen kopen en hun werknemers strategische posities kunnen bekleden binnen het WHO-secretariaat.

Het huidige voorstel voor het 'kader voor relaties met privé-actoren' is problematisch en wordt aangevochten . Het is belangrijker om tot een ​​goed resultaat te komen dan om snel tot een ​​besluit te komen dat de invloed van bedrijven op de besluitvorming van WHO vergroot.

Een recent gelekt document van de Internationale Food and Beverage Manufacturers 'Association illustreert hoe ver bedrijven bereid zijn te gaan om via het 'kader voor relaties met privé-actoren' meer toegang te verkrijgen tot de beleidsvorming en de mate waarin de lidstaten 'overtuigd' kunnen worden (als zo'n overtuiging al nodig is) om hen te steunen.

Daarom publiceerden we samen met 40 andere organisaties van over de hele wereld die actief zijn rond gezondheid, een verklaring waarin we de landendelegaties aan de 68ste World Health Assembly vragen om de integriteit, onafhankelijkheid en democratische aansprakelijkheid van de Wereldgezondheidsorganisatie te verdedigen door

  • de 5% verhoging van de reguliere bijdragen te ondersteunen;
  • de tijd te nemen die nodig is om te komen tot een ​​sterk 'kader voor een akkoord met privé-actoren', om de WHO te beschermen tegen belangenvermenging.

 

Viva Salud DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels