Verkiezingen vertwijfelen Ecuador

Na enkele dagen van speculatie en onzekerheid is het dan toch officieel: de Ecuadoranen zullen tijdens een tweede stemronde hun president kiezen. Wie stemde hoe en waarom? Wat kunnen de resterende kandidaten betekenen voor het linkse middenveld?

Op woensdag 22 februari 21u15 maakte de Ecuadoraanse nationale kiesraad eindelijk de officiële eindresultaten van de verkiezingen bekend. Presidentskandidaat Moreno van regeringspartij Alianza Pais wint met 39,3% van de stemmen. Op de tweede plaats staat Lasso van de rechts-liberale partij CREO met 28,1%. Moreno haalde net geen 40% en zal het daarom in een tweede ronde opnieuw moeten opnemen tegen de rechtse bankier Lasso. De verdachtmakingen van fraude worden eens te meer gul rond geslingerd.

Het doet meteen terugdenken aan 2014, toen de Nationale Kiesraad aangeklaagd werd voor vermeende fraude naar aanleiding van het referendumresultaat over de olie-ontginningen in het Yasuni natuurpark. Woensdagavond kwam dan toch de officiële bevestiging: een tweede ronde in april 2017 zal uitmaken wie Ecuador de komende jaren zal leiden.

Polarisatie

Het verkiezingsresultaat leert ons twee belangrijke lessen. De bewoners van de Ecuadoraanse kuststrook stemden massaal voor regeringspartij Alianza Pais. Maar het binnenland en de Amazone, waar de inheemse stem harder doorweegt, trokken de kaart van Lasso.

Glas, kandidaat vice-president van Moreno, wil dan ook blijven inzetten op ontginning van grondstoffen. Iets wat in het land tot de nodige conflicten heeft geleid. Dat economische model had een grotere impact op bevolkingsgroepen in het Andesgebergte en de Amazone, net daar waar Alianza Pais stemmen verloor. Wat daarnaast nog opvalt is de polariserende tendens tussen zij die radicaal voor Alianza Pais en dus huidig president Correa kozen en zij die tegen het beleid van Correa stemden. De stemmen voor Lasso hadden weinig of niets met zijn beleidsvoorstellen te maken, maar moeten eerder geïnterpreteerd worden als anti-Correa stemmen.

De Ecuadoraanse gezondheidspartners van FOS die zich toeleggen op seksualiteit en gezondheid, de onafhankelijke vakbondsorganisaties en de gezondheidsplatformen voelen de bui al hangen. Presidentskandidaat Lasso is een ultraconservatieve bankier met banden met Opus Dei die ongetwijfeld een negatieve impact zal hebben op de vrouwenrechten in het land. Hij belooft meer privatiseringen en publiek-private samenwerkingen in verschillende sectoren, onder meer in de gezondheidszorg. Moreno zal daarentegen het beleid van Correa aanhouden en alle progressieve organisaties die weigeren de regeringslijn te volgen, het leven zuur maken.

Het is niet toevallig dat de inheemse stem naar Lasso ging. De achteruitgang op vlak van intercultureel tweetalig onderwijs, de landconflicten en het uitblijven van een agrarische hervorming leidden tot heel wat wantrouwen bij inheemse organisaties. Het ondertekenen van het vrijhandelsakkoord met de Europese Unie, de massale Chinese investeringen in mijnbouw en waterkrachtcentrales, de ontmanteling van de sociale zekerheid; het zijn ontwikkelingen die in gang gezet zijn door Correa en die zowel onder Moreno als Lasso een vervolg zullen krijgen.

Verliezers

De grote verliezers van deze verkiezingen zijn de sociale bewegingen, de vakbonden, en de inheemse- en vrouwenorganisaties. Tegenkandidaat Paco Moncayo slaagde er niet in hun stem te kanaliseren en lokale eenheidslijsten samen te stellen. Hij haalde slechts 6%.

Links staat erbij en kijkt er naar. Vast staat dat middenveldsorganisaties in Ecuador moeilijke en strijdbare jaren tegemoet gaan.

Auteur: Erika Arteaga

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels