'We produceren troep omdat dat is wat de mensen willen'

wervel varkenskwekerij


De ongelukkige quote komt van politicus en varkenshouder Svend Age Saltum, personage in de Deense topserie Borgen, gisteren op Canvas. Centraal stond het politiek gespin naar aanleiding van een varkensschandaal.

Hoofdpersonage Birgitte Nyborg kan de voedselvergiftiging van haar vriend na het eten van een stuk varkensvlees dat antibiotica bevatte, politiek gebruiken. De serie roept vragen op over de Deense varkenshouderij, net als in Vlaanderen een hele belangrijke industrie. De grens fictie-realiteit die de serie opzoekt is flinterdun. De reeële vragen worden in Vlaanderen politiek gemeden.




Enkele actuele realiteiten illustreren dat de intensieve veehouderij rondom de havens in West-Europa (waar de ooit goedkope overzeese soja binnenstroomt) overal op maatschappelijke weerstand stuit. Nederland sukkelt van het ene voedselschandaal in het andere. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (zeg maar het Nederlandse FAVV) verwijt de vleessector een gebrek aan ethisch besef.

In Vlaanderen maakte de dierenrechtenorganisatie Bite Back onlangs clandestiene, maar schokkende beelden van negen Vlaamse varkenshouderijen. Het antibioticagebruik in de veehouderij is hoog in ons land, en dat bedreigt de volksgezondheid. De Deense veehouderij gebruikt amper een kwart van de hoeveelheid die we hier gebruiken. Maar ook de sector zelf kampt met torenhoge problemen: door minder export naar Rusland riep prompt onze minister-president – tevens bevoegd voor Landbouw – de Vlaming op om meer varkensvlees te eten. Terwijl de Vlaming de laatste jaren al minder vlees is gaan consumeren.

 

 

Maatschappelijk probleem


De intensieve veehouderij is een maatschappelijk probleem, zoals de quote van Svend Age Saltum suggereert. Als de consument niet bereid is om meer te betalen voor vlees, krijg je zulke toestanden. Ook de andere actoren in de voedselketen gaan niet vrijuit. Winkelketens houden prijzenslagen met vlees, en alle actoren rond de veehouder houden hem een rad voor de ogen door schaalvergroting als enige mogelijkheid voor te leggen.

Het exportsucces waar Kris Peeters graag mee uitpakt, richt in Vlaanderen enorme collateral damage aan. Cijfers van de Vlaamse landbouwadministratie zelf geven, indien ze over langere periode bekeken worden, een aantal verontrustende inzichten weer. De toegevoegde waarde van de sector daalt al decennia lang.

De laatste jaren nam de veevoederkost een hoge vlucht. De netto- bedrijfsresultaten zijn al enkele jaren negatief voor de meeste takken van de veehouderij, de inkomens divergeren steeds verder van het landelijke gemiddelde, de werkgelegenheid daalt en er is nauwelijks instroom. Geen wonder dat Luc en An van de Grenshoeve de keuze maakten van niet verder te gaan met varkensproductie en mega-investeringen, maar te gaan voor een groenten-zelfplukboerderij. Lees hier uitgebreid waarom het beleid de Vlaamse veehouderij anders moet bekijken.

Nochtans creëert de vermindering van de vleesconsumptie enorme kansen voor de Vlaamse voedingsindustrie. Jammergenoeg worden de kansen van "minder en beter" in Vlaanderen nog onvoldoende benut. De ontwikkeling van de korte keten is voor de veehouderij nog onontdekt terrein, terwijl zo wel een eerlijke prijs kan verkregen worden.

Dus zeg niet: eet meer varkensvlees, maar: betaal meer voor een stukje beter vlees. Want dat we minder vlees moeten eten, heeft de Vlaming al begrepen.

Benny Van de Velde


BRON: Wervel

Deel dit artikel