Wereldbank erkent fouten in leningen aan palmoliesector in Indonesië

Palmolieplantages zijn al lange tijd gecontesteerd, zeker in Indonesië waar de overheid en de bedrijfswereld een maximale uitbreiding van de plantages beogen, ten koste van zowel het milieu als de bevolking die in deze gebieden woont of ervan leeft.

Volgens de cijfers van Sawit Watch (sawit is Indonesisch voor palmolie) telt Indonesië ruim 8 miljoen hectare palmolieplantages. Dit maakt het koploper in de wereld, en het klopte in 2007 Maleisië als grootste producent van palmolie. Daarbovenop plant de overheid een uitbreiding naar minstens 20 miljoen ha, en dit kan enkel ten koste van nog meer regenwoud, biodiversiteit en de lokale gemeenschappen.

Roundtable

 Om één en ander in betere banen te leiden werd in 2003 de Internationale Roundtable on Sustainable Palm Oil (RSPO) in het leven geroepen, een overlegorgaan met producenten (zoals Wilmar),  milieuorganisaties (oa WWF), de verwerkende industrie (vb Unilver), winkels (vb Body Shop), de banksector, ngo's (Sawit Watch) en enkele universitaire instituten.

Dankzij haar lidmaatschap van RSPO en het feit dat Sawit Watch, een organisatie die al enkele jaren wordt gesteund door 11.11.11, zelfs deel uitmaakt van de Stuurgroep, kunnen ze wel druk zetten op de palmolieproducenten maar het blijft moeilijk om concrete vooruitgang te boeken.

Directeur Nego Tarigan: "We bewegen hemel en aarde om de producenten duidelijk te maken wat wij verstaan onder "duurzame teelt" maar het blijft vaak een dovemansgesprek. We hebben een waslijst vol met klachten tegen de bedrijven, maar gezien het 'vrijwillige' engagement binnen de RSPO en de tergend trage procedures blijft het moeilijk zaken op het terrein te verbeteren. Maar we hebben geen keuze, we moeten de luis in de pels blijven spelen en de andere partijen ervan overtuigen dat het grondig fout loop met de palmolieproductie."

Rapport

Omwille van deze hardhorigheid startten Indonesische en internationale ngo's in 2007 samen een procedure bij de ombudsdienst van de IFC, de investeringsbank van de Wereldbank.

In juni 2009 kwam de ombudsdienst met een vernietigend rapport uit. In dit rapport worden de meeste klachten tegen een klant van de IFC, de palmoliegigant Wilmar, bevestigd. Er werden diverse inbreuken tegen zowel de milieu als sociale criteria van het IFC vastgesteld:

  • Onwettelijk platbranden van bos bij landconversie
  • Het kappen van regenwoud zonder vergunning, zelfs in de moerasveengronden die bijzonder methaanhoudend zijn en dus een belangrijke uitstoot van broeikasgassen veroorzaken.
  • Het kappen van rijke biodiverse gebieden
  • Het in beslag nemen van land van inheemse gemeenschappen, zonder voorafgaande procedure noch akkoord
  • Het falen in het vinden van een vergelijk met lokale gemeenschappen
  • Het niet respecteren van samenwerking met lokale kleine producenten van palmolie
  • Veelvuldige conflicten en repressief optreden van zowel het bedrijf als de veiligheidstroepen
  • Het in gebreke blijven bij het respecteren en opzetten van milieu-impactstudies
     

In reactie op de druk van de ngo's en deze audit heeft het IFC besloten om alle palmolieprojecten op te schorten tot de lacunes in de procedures die tot deze schendingen hebben geleid zijn weggewerkt. Het IFC geeft zichzelf 6 maanden om deze weg te werken.

Na jaren van klachten van ngo's, waaronder Sawit Watch, tegen de praktijken van de Wilmar Groep in Indonesië, krijgen ze eindelijk erkenning door het rapport van de ombudsdienst (voluit  Compliance  Advisor Ombudsman - CAO). In dit rapport staat niet alleen de indrukwekkende bloemlezing van de schendingen van sociale en ecologische IFC-voorschriften door het bedrijf maar wordt de IFC verweten haar eigen beleid te negeren.

Commerciële druk

In het CAO-rapport wordt geconcludeerd dat de commerciële druk de beoordelingsprocedure sterk had beënvloed en dat de mogelijke ecologische impact te rooskleurig werd ingeschat, waardoor investeringen die eigenlijk ontoelaatbaar waren toch werden toegestaan.

In een brief van 29 augustus geeft de Wereldbank, bij monde van directeur Zoellick, toe dat er fouten zijn gemaakt en wordt beloofd om tijdens de komende 6 maanden de procedures van de IFC te herbekijken door de "betrokkenheid met de RSPO te versterken, een adviesorgaan op te richten voor de betrokken partijen in Indonesië en de sociale en ecologische praktijken van de Wilmar groep verder door te lichten." 

Sawit Watch en 11.11.11 kijken alvast met belangstelling uit naar de komende 6 maanden want deze worden een belangrijke testcase voor de geloofwaardigheid van de Wereldbank en de IFC.

11.11.11 DOOR:

Meer

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels