• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤
    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Congolese burgers: 'We kunnen eindelijk vertegenwoordigers kiezen die onze situatie kennen'



Eindelijk! Begin juni werd de langverwachte kalender van de lokale verkiezingen in de Democratische Republiek Congo (DRC) gepubliceerd. Sindsdien is er veel kritiek geweest op de CENI (Nationale Onafhankelijke Kiescommissie), zowel van de Congolese politici als van vertegenwoordigers van de internationale gemeenschap. Maar wat denkt de bevolking ervan? Hoe bekijkt de Congolese bevolking de publicatie van deze kalender en de openbare debatten die sindsdien de gemoederen beroeren?
g3W






We wilden meer te weten komen over de situatie en ontmoetten twee vertegenwoordigers van de Congolese maatschappij die goed op de hoogte zijn van wat er zich op dit moment in Congo afspeelt: Deo Kamaliro Tsombya, voorzitter van het Collectif de Développement Intégré au Congo (CODIC), een nationaal netwerk dat niet minder dan 900 maatschappelijke organisaties omvat, en Erick Kambale, voorzitter van de raad van bestuur van Etoile du Sud (EDS), een NGO die zich focust op de bevordering van het Recht op Gezondheid in de arme wijken van de grote Congolese steden (Kinshasa, Goma, Lubumbashi). Beide organisaties zijn partners van G3W.


De CENI heeft onlangs de planning voor de lokale verkiezingen gepubliceerd, maar er is kritiek gerezen op die keuze. Er gaan stemmen op om allereerst provinciale verkiezingen en de verkiezing van de Senaat te houden. Is die kritiek gerechtvaardigd volgens u?

Deo Kamaliro Tsombya: Ik wil er eerst even aan herinneren dat Congo sinds de Onafhankelijkheid in 1960 nooit gemeenteverkiezingen heeft meegemaakt! Dit zal dus de eerste keer zijn in meer dan vijftig jaar dat de bevolking haar directe vertegenwoordigers op lokaal niveau zal kunnen kiezen, een niveau dat het dichtst bij de bevolking staat. We weten dat de bevolking ervan overtuigd is dat deze lokale verkiezingen hen eindelijk de gelegenheid zullen bieden om vertegenwoordigers te kiezen die hun situatie kennen en die zullen opkomen voor hun belangen.

Momenteel worden de beslissingen die betrekking hebben op het volk, genomen op provinciaal en nationaal niveau. (De totale oppervlakte van de DRC is vergelijkbaar met de Europese Unie en de provincies van de DRC zijn ongeveer gelijk aan de grote Europese landen zoals Frankrijk of Duitsland, n.v.d.r.). Er zijn ambtenaren op lokaal niveau die hun werk niet doen, we weten niet wie hun op die posten benoemd heeft ze zijn evenmin begaan met het belang van de bevolking.

CODIC is van mening dat beslissingen eerst moeten worden genomen aan de basis en dat de basis zich moet kunnen uitspreken. Het is juist op gemeentelijk vlak dat de vertegenwoordigers van het volk er moeten zijn omdat dit de plaats bij uitstek is waar mensen hun eisen kenbaar kunnen maken. Provinciale en Senaatsverkiezingen hebben daarentegen weinig impact op de bevolking.

 

Tegenstanders van de CENI zeggen dat provincie-afgevaardigden en senatoren niet meer verkozen zijn sinds 2006. Bovendien zullen, in het voorstel van de CENI, zo beweren zij, de verkiezingen indirect zijn. Dit wil zeggen dat de provincie-afgevaardigden, de senatoren en provinciale gouverneurs verkozen zullen worden door de gemeenteraadsleden en niet rechtstreeks door het volk, waardoor er een grotere kans is op corruptie.

Erick Kambale: Deze argumenten zijn zeer zwak: Er is tenminste toch al één verkiezing op provinciaal niveau geweest in 2006. De Congolezen wachten al meer dan 50 jaar op verkiezingen op gemeentelijk vlak. Het is ook volksmennerij om ervoor te pleiten dat, in een land zo groot en zo arm als Congo, we rechtstreekse verkiezingen zouden kunnen organiseren op alle niveaus. Zelfs in Europa, met landen die veel rijker zijn dan de DRC, gebeurt dit niet. Bovendien werden de senatoren en de gouverneurs in 2006 ook indirect verkozen door de provincie-afgevaardigden. Het is evenwel duidelijk dat er op dit niveau veel corruptie is geweest. Het is makkelijker om mensen, die zich ver van hun kiezersbasis bevinden, om te kopen dan mensen die dagelijks geconfronteerd worden met hun kiezers op lokaal niveau. Dit betekent natuurlijk niet dat corruptie uitgesloten is, maar het maakt het minder gemakkelijk, mede gezien de mogelijkheid voor de lokale bevolking om een zekere macht en sociale controle over hun verkozenen uit te oefenen.

 

 

De oppositie steunt de opmerkingen van de speciale gezanten van de grote mogendheden en verwacht veel van de internationale gemeenschap bij de verkiezingen: financiële steun bij de verkiezingen, ondersteuning van de acties van de lokale bevolking, etc.. Wat verwacht u van de internationale gemeenschap?


Deo Kamaliro Tsombya: CODIC is een collectief van landelijke NGO's, het is apolitiek maar het ondergaat de invloed van het regeringsbeleid. Dat is de reden waarom we de politiek kritisch blijven volgen. Over het algemeen beschouwen we de huidige oppositie niet als een oppositie van de bevolking, maar een oppositie gemaakt en/of ondersteund door buitenstaanders die denken dat de oplossing voor Congo van buiten zal komen. Maar de internationale gemeenschap is er in de eerste plaats om haar eigen belangen te verdedigen. Wanneer ze aan president Kabila vraagt om zich niet kandidaat te stellen - terwijl hij reeds had aangekondigd dat hij dit niet zou doen – dan is dit niet in het belang van de democratie en de Congolese bevolking. En als het volk nu eens aan de President zou vragen om zich kandidaat te stellen, wat zou hij dan doen? Zal hij weigeren omdat Obama of Hollande hem gevraagd hadden om het niet te doen? Wat we willen is dat buitenlanders zich niet met de verkiezingen in Congo zouden bemoeien.

Erick Kambale: De internationale gemeenschap vergeet dat ons land onafhankelijk is en dat het eerst en vooral aan het Congolese volk is om zich uit te spreken. Vervolgens is het aan iedereen om de keuzes van het Congolese volk te respecteren. Ik ben van mening dat de internationale gemeenschap er kan zijn als ze ons wil begeleiden, voorstellen wil doen, richting wil aangeven en ons vervolgens laat kiezen wat volgens ons het beste is; maar ze mag de regering niet verplichten. De internationale gemeenschap mag zich niet mengen in de Congolese politiek, ze mag de politieke partijen niet beïnvloeden of, naar aanleiding van bepaalde kwesties, systematisch het gezag in vraag stellen. Onze mensen hebben het recht om te denken dat "de president moet gaan", maar ze hebben ook het recht om te denken dat "de president goed werk aan het leveren is". In het eerste geval zal de president moeten vertrekken, in het tweede geval kan hij blijven. Maar we willen niet dat de buitenwereld ons komt vertellen wat we moeten doen!

Er zijn net verkiezingen geweest in België. Stel u de reactie van de Belgen eens voor als onze Minister van Buitenlandse Zaken, Raymond Tshibanda, naar Brussel zou komen om te zeggen: "Vanuit Congolees standpunt willen we niet deze eerste minister, maar een andere"? Dus voor ons is de inmenging van de internationale gemeenschap en de grote mogendheden in de interne politiek van Congo eerder lobbying om hun eigen belangen te behartigen. En heeft dit weinig te maken met het welzijn van de Congolese bevolking.


 

Waarom geeft elke fase van het verkiezingsproces aanleiding tot zoveel discussie?

Deo Kamaliro Tsombya: De waarheid is dat onze politici geen echte basis hebben en dat de politieke partijen niet voldoende geworteld zijn bij de bevolking. Partijen raadplegen hun basis niet, noch vóór, noch tijdens de verkiezingen. En na de verkiezingen komen ze alleen naar Kinshasa of, in geval van de provincie-vertegenwoordigers, naar de hoofdstad van de provincie, en blijven ze daar. Zeer weinig partijen en politici blijven verder sensibiliseren en blijven werken met hun kiezers eens de verkiezingen voorbij zijn. Tussen de verkiezingen door gebeurt er niets! Maar nu het schema er is en de lokale verkiezingen er aan komen, maken de politieke partijen zich zorgen omdat ze geen lokale basis hebben om te mobiliseren en omdat ze niet vertegenwoordigd zijn. Ze vragen zich terecht af hoe ze verkozen zullen worden in de Senaat of op provinciaal niveau.

Erick Kambale: Bovendien is het publiek niet meer zo naïef. Als een partij geloofwaardig is, als zij werkt voor de mensen en een basis heeft, dan zullen de mensen deze kiezen. Ze zullen niemand kiezen die hun niet helpt. Dit geldt eveneens voor de oppositie en de meerderheid. Als leden van de civiele samenleving zien we dat de bevolking aan het veranderen is. Het is niet meer zoals in 2006, toen je een T-shirt kon geven aan mensen zodat ze op je zouden stemmen. Wat ik kan adviseren is dat men de CENI zijn werk laat doen en dat men er alleen voor zorgt dat dit voldoet aan de verwachtingen van de bevolking. Want de Congolezen zijn voorstanders van elke verkiezing, indien dit hun in staat zal stellen om diegenen die niets voor Congo hebben gedaan, te straffen.

Deel dit artikel