De beste en de slechtste landen om te eten

oxfam food index
De "Good Enough to Eat" index van Oxfam vergelijkt voor 125 landen de beschikbaarheid, betaalbaarheid en de kwaliteit van voeding.

Thierry Kesteloot, beleidsmedewerker voedsel en landbouw bij Oxfam-Solidariteit, verklaart: "Deze index belicht de gemeenschappelijke zorgen van mensen in verband met voedsel, ongeacht het land waar ze leven. Hij toont dat het voedselsysteem er niet in slaagt te verzekeren dat iedereen gezond kan eten, ook al is er genoeg voor ons allemaal. De verschillen zijn treffend."




Nederland kaapt de eerste plaats weg in deze Oxfam-ranglijst met een combinatie van voldoende, hoogwaardige, gezonde en betaalbare voeding. De top 20 bestaat volledig uit Europese landen, op één uitzondering na – Australië bekleedt een gedeelde achtste plaats – terwijl de VS, Japan, Nieuw-Zeeland, Brazilië en Canada allemaal lager gerangschikt zijn.

De dertig laatste plaatsen worden door Afrikaanse landen bekleed, met vijf uitzonderingen: Laos, Bangladesh, Pakistan, Jemen en India staan eveneens onderaan. Tsjaad houdt de rode lantaarn. De ranglijst geeft meteen ook een goed beeld over de voedselzekerheid in de betrokken landen.


Genuanceerd beeld


Is eten nog betaalbaar in België? Het is niet zelden onderwerp van discussie aan de kassa in de supermarkt.

De Oxfam-rangschikking schetst een genuanceerd beeld: voedsel is in de Belgische winkels duurder dan in de ons omringende landen, maar nog altijd een heel stuk goedkoper dan in het Zuiden.

Het aandeel van voedingsaankopen in het dagdagelijks budget, ligt voor veel Afrikanen bijvoorbeeld gevoelig hoger dan voor een Belg. Dat wordt duidelijk uit de gegevens die Oxfam verzamelde. In de algemene rangschikking tikt België af op een vierde plaats.

Groot-Brittannië haalt één van de laagste scores van West-Europa; het deelt de 20ste plaats met Cyprus. In Guinee, Gambia, Tsjaad en ook Iran is voedsel gevoelig duurder dan in België. Terwijl mensen er gemiddeld veel minder verdienen dan in West-Europa. De voedselprijzen in de VS zijn in verhouding dan weer de laagste en stabielste ter wereld.

De landen waar de burgers moeite hebben om voldoende voedsel te vinden, met de slechtste cijfers voor ondervoeding en kinderen onder het normale gewicht, zijn Burundi, Jemen, Madagascar en India.

Omgekeerd scoren Cambodja en Burundi beter met cijfers voor zwaarlijvigheid en diabetes die tot de laagste van de planeet behoren, terwijl de VS, Mexico, Fiji, Koeweit en Saudi-Arabië het slechtst scoren, met hoge niveaus van zwaarlijvigheid en diabetes. België zit daar telkens in de middenmoot.

IJsland behaalt een perfecte score voor de kwaliteit van zijn voedsel in termen van variëteit en veilig water. Maar zijn niveaus van zwaarlijvigheid en diabetes doen het naar de 13de plaats in de rangschikking dalen. Op dezelfde manier halen ongezonde eetgewoonten de VS naar omlaag tot de 21ste plaats.

Armoede en ongelijkheid zijn de echte oorzaken van honger. "Honger is het gevolg van ongelijkheid in macht en koopkracht, van een gebrekkig beleid, van falende markten, van gebrek aan geld en middelen om de goederen en diensten te kopen die mensen nodig hebben. Een groot gedeelte van de wereld lijdt gebrek aan voldoende gezond en betaalbaar voedsel."


Oxfam werkt wereldwijd aan oplossingen op lange termijn die mensen zullen helpen om voldoende voedsel te verbouwen om te eten en een inkomen te hebben.

In Tsjaad helpt Oxfam boeren om meer verschillende gewassen te produceren, leidt het dierenartsen op, opdat het vee sterker zou worden, en helpt het bij de bouw van graanschuren, zodat de mensen beter op de volgende droogte voorbereid zullen zijn.

Met de GROEI-campagne roept Oxfam op tot meer investeringen in kleine landbouwbedrijven en een betere infrastructuur om de oogsten te bevorderen, verspilling te voorkomen en de toegang tot lonende markten te verbeteren. Het wil dat er een einde komt aan de doelstellingen voor biobrandstoffen, die voedsel afleiden van hongerige mensen naar brandstoftanks. Het pleit voor maatregelen tegen de klimaatverandering, een betere regulering van de voedselmarkten om prijsvolatiliteit te voorkomen en betere landrechten, opdat mensen het land niet zouden verliezen dat ze nodig hebben om voedsel te verbouwen.



Meer info:

Deel dit artikel