De schande van de Europese lidstaten


De schande van de Europese lidstaten:
Ngo's noemen namen en laken de marginalisering van de armste landen door de Europese regeringen

Aan de vooravond van de Europese Conferentie van ministers van Ontwikkelingszaken, die plaatsvindt in Luxemburg op dinsdag 14 februari, hebben de organisaties Action Aid, Eurodad en Oxfam een nieuw pertinent rapport gepubliceerd.
Het bevat een lijst van de Europese regeringen die te weinig inspanningen leveren op het vlak van ontwikkelingssamenwerking, handelspolitiek en schuldkwijtschelding voor de armste landen.

Dit nieuwe rapport, "De helden en schurken van Europa" stelt zonder omwegen dat er een enorme kloof gaapt tussen een aantal genereuze donorlanden en de anderen. Zweden schenkt bijvoorbeeld al 0,7percent van zijn BNP aan ontwikkelingshulp, en dat sluit aan bij het doel van de Verenigde Naties om de armoede in de wereld tegen 2015 met de helft te verminderen. Italië speelt de rol van de vrek en schenkt slechts 0,17 percent en Duitsland zal de 0,7 percent pas tegen 2087 bereiken. Ierland is op zijn beurt zopas teruggekomen op zijn voornemen om de 0,7 percent te halen in 2007.

Het rapport "De helden en schurken van Europa" roept de rijke landen niet enkel op om hun inspanningen op te voeren zodat de 0,7 percent bereikt wordt tegen 2010, het vraagt deze landen ook om de kwaliteit van de hulp te verbeteren. De Grieken geven amper 1 euro op 15 aan de armste landen, en 92 percent van de Italiaanse hulp wordt gekoppeld aan de aankoop van Italiaanse goederen en diensten.

Tijdens de ontmoeting van de ministers van Financiën van de G7 in Londen is het bewijs geleverd dat wanneer Europa dat wil het effectief op een eensgezinde manier kan vooruitgaan. Het kan dus de andere betrokkenen bij de G7 ertoe brengen een solide financieringsprogramma op te stellen in 2005 om zodoende de Millenniumdoelstellingen te halen.
De auteurs van dit rapport vragen aan de Europese Unie om haar inspanningen vol te houden en de krachten te bundelen met die van de G7 om op die manier te evolueren naar een volledige schuldkwijtschelding voor de armste landen. Op dit ogenblik betalen die landen per dag 100 miljoen USD voor schuldaflossing.

Dit rapport maakt ook duidelijk dat Europa, in navolging van de VS en Japan, het voorbeeld kan geven en als katalysator kan optreden om de weifelende donorlanden te motiveren en op die manier een echte doorbraak te forceren voor de financiering van de ontwikkeling in 2005.

Louise Hilditch van Action Aid International benadrukt:
"Het is ontoelaatbaar vast te stellen voor leden van de rijkste en machtigste handelsgroepen hoe ver het ontwikkelingsbeleid, de schuldkwijtschelding en de handelspolitiek van de Europese landen verwijderd zijn van de vereiste criteria om van de armoede verleden tijd te maken. Deze landen gunnen sommige van de armste landen niet meer dan wat kruimels; de armste landen krijgen nu minder hulp van de EU dan 40 jaar geleden".

Alex Wilks van Eurodad voegt hier aan toe:
"Van de schuldenlast van 295 miljard euro, waar de armste landen onder gebukt gaan, is slechts 36 miljard euro kwijtgescholden. De Europese landen kunnen nu een voorbeeld stellen wat de schuldkwijtschelding aan de armste landen betreft zodat dit probleem verleden tijd wordt. Maar in de plaats daarvan getuigen ze van slechte wil en brengen ze de verwezenlijking van de Millenniumdoelstellingen in het gedrang".

De Europese handelspolitiek is vooral gekenmerkt door inspanningen om zijn eigen economische belangen te verdedigen, vaak gaat dit ten koste van de ontwikkelingslanden. Dumpingpraktijken blijven deel uitmaken van de landbouwpolitiek, namelijk via exportsubsidies, zonder dat de ontwikkelingslanden het recht hebben om hun landbouw te beschermen. Anderzijds zet de EU 70 van de armste landen in Afrika, de Cariben en de Pacific onder druk om zijn handel met deze landen te liberaliseren, via de regionale economische samenwerkingsakkoorden (EPA). Het rapport besluit: ondanks enkele zwakke en onzekere stappen voorwaarts heeft de EU ruimschoots bewezen dat ze heeft gefaald om de arme landen op een efficiënte manier te integreren in de internationale handel.

Stefaan Declercq van Oxfam-Solidariteit besluit:
« Europa moet geen woorden stellen maar daden, het moet zijn verantwoordelijkheid nemen en structurele oplossingen bieden die een einde maken aan de armoede en het ontzeggen van basisrechten zoals toegang tot gezondheid, voeding, onderwijs en drinkbaar water. Als we niet snel handelen, dan zullen tegen 2015 nog eens 45 miljoen kinderen sterven, omdat de rijke landen hun beloften niet nakomen. Europa kan inderdaad een wereldleider zijn in de strijd tegen de armoede, maar daarvoor hebben we concrete veranderingen nodig: meer hulp, gemeenschappelijke inspanningen voor de schuldkwijtschelding én maatregelen voor een eerlijke handel met de arme landen".


Voor meer inlichtingen:
Stefaan Declercq, Algemeen Secretaris van Oxfam-Solidariteit
Tel +32 (0) 2/ 501 67 08 - GSM +32/ (0) 476 46 30 53


Over de Millenniumdoelstellingen: De Millenniumdoelstellingen betekenen dat de wereldleiders zich ertoe verbonden hebben de armoede en de honger in de wereld met de helft te verminderen, de toegang voor iedereen te verzekeren tot onderwijs, te zorgen voor een betere gezondheidszorg en de verspreiding van de belangrijkste ziekten zoals HIV/aids te stoppen en de verloedering van het milieu tegen te gaan tegen 2015.

Deel dit artikel