• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤

    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

FILIPIJNEN – De straffe vrouwen van Bulol Kilot

Enkele weken geleden werd het Filipijnse dorpje Bulol Kilot opgeschrikt door een luide motor. Een graafmachine van een groot visserijbedrijf baande zich een weg door de rijstvelden rond het dorp. De vrouwen uit het dorp renden meteen hun huizen uit. Ze versperden de weg zodat de chauffeur met lege handen moest terugkeren. 1-0 voor het volk!

 

 

Wat is er juist aan de hand?

Al jarenlang probeert een multinational de grond van Bulol Kilot te pakken te krijgen. Ze willen er een visfabriek neerpoten. Maar de dorpsbewoners willen niet van wijken weten.

Voor de inwoners van Bulol Kilot is hun dorp immers niet zomaar een woonplaats. Ze maken deel uit van de B'laan-gemeenschap, een inheemse bevolkingsgroep die haar identiteit sterk verweven ziet met de plaats waar ze wonen. De naam van het dorp verwijst naar de "heilige berg" waar veel van hun rituelen plaatsvinden en waar ze contact zoeken met hun voorouders.

 

 

Wat doet de Filipijnse overheid?

De Filipijnse overheid zou hen het recht op grond moeten garanderen. Maar in plaats van bescherming te bieden, doet de Filipijnse regering er alles aan om hen tegen te werken.

Eigenlijk heeft de B'laan-gemeenschap als inheems volk recht op extra bescherming. Daarvoor werd de Nationale Commissie voor Inheemse Volkeren (NCIP) opgericht. Maar wanneer de vrouwen van Bulol Kilot effectief om bescherming vroegen, bleef het antwoord van NCIP uit. Het lijkt er zelfs op dat deze commissie openlijk samenwerkt met de visserijbedrijven.

 

 

"Het NCIP probeert verdeeldheid te zaaien in onze gemeenschap", vertelt Margie, voorzitster van een lokale sociale beweging NAKASA. "Als ons welzijn echt belangrijk was voor de overheid, dan zouden ze het traditionele selectieproces van ons dorpshoofd respecteren, maar dat doen ze niet".

Het NCIP had de jongere zus van het dorpshoofd naar voor geschoven, maar daar hebben de dorpsbewoners geen vertrouwen in. "Zij houdt zich niet bezig met onze noden, ze denkt alleen aan haar eigen salaris en de voordelen die ze als lid van de gemeenteraad zal krijgen", aldus Margie.

De nationale commissie probeert de inwoners van Bulol Kilot ervan te overtuigen om te wachten met hun aanvraag tot erkenning van de grond als voorouderlijk domein. "Volgens de wet voor inheemse volkeren moeten we ook onze duidelijke toestemming geven aan bedrijven die op onze gronden willen werken. NCIP is verantwoordelijk dat dit volgens de regels gebeurt, maar ze verschuilen zich achter excuses!", zegt Margie.

 

En de lokale overheid?

"Onze burgemeester verzekerde ons dat de visserijbedrijven kansen op ontwikkeling bieden, maar we moeten wel eerst verhuizen', zegt Margie. "Ontwikkelingskansen voor wie dan?"

De burgemeester wil niet ingaan op de eisen van Margie en de andere leden van NAKASA. Hij vreest dat hij hiermee tegen de schenen van het visserijbedrijf zal schoppen en probeert de dorpsbewoners te paaien met vage beloftes. Bovendien leeft er bij de vrouwen van Bulol Kilot een vermoeden dat de burgemeester werd omgekocht door het bedrijf.

 

Hoe komt het dat deze vrouwen zo sterk in hun schoenen staan?

De vrouwen van het dorpje Bulol Kilot bundelden hun krachten en richtten een sociale beweging "NAKASA" op. Onder de koepel van G3W's partnerorganisatie GABRIELA krijgen ze de steun en vorming die ze nodig hebben om op te komen voor hun rechten.

Een eerste belangrijke stap is dat deze vrouwen zich bewust worden van hun rechten. GABRIELA geeft hen vorming zodat ze weten wie verantwoordelijk is om hun recht op gezondheid en recht op land te garanderen. Samen zetten ze campagnes op en krijgen ze vorming in leiderschap en lobbying.

De vrouwen van NAKASA kwamen in hun acties al heel wat tegenwerking tegen van grote bedrijven en de lokale of zelfs nationale overheid. Toch doen ze strijdlustig voort: "We vechten voor ons leven en voor onze kinderen, zodat zij ook de vruchten van dit land kunnen plukken. Dit land is ons leven. Als we dit land verliezen, verliezen we onszelf."

De sterke campagne van de vrouwen van Bulol Kilot toont dat het volk zich met succes kan verzetten tegen landroof door multinationals. Zeker wanneer ze zich gesteund weten door een organisatie als GABRIELA.

Wil je meer weten over het werk van G3W in de Filipijnen? Klik hier

 

Viva Salud DOOR:

Auteurs: Andrew Aytin & Delphine Van Belleghem (G3W)

Deel dit artikel