• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤

    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Filipijnen: welk vooruitzicht biedt nieuwe regering?

De Filipijnen staan bekend als een van de gevaarlijkste landen ter wereld voor activisten. Met de nieuwe president Duterte lijken de sociale bewegingen een stem in het beleid te krijgen. Een kans die ze niet willen laten liggen.

Opschudding aan het einde van een protestmanifestatie tijdens de inhuldiging van de nieuwe Filipijnse president Rodrigo 'Rody' Duterte. Enkele vertegenwoordigers van de sociale bewegingen werden door de veiligheidsdiensten uit de betoging geplukt. Vroeger betekende zoiets een administratieve aanhouding, maar deze keer werden ze binnengeleid in de ambtswoning van de president. Daar kregen ze in een gesprek van 45 minuten de kans om de resultaten van hun volksraadpleging en hun studiewerk voor te stellen.

Het is een anekdote, maar toont wel een verschil aan tussen Duterte en z'n voorgangers. Voor velen van deze activisten was het de eerste keer dat ze in dialoog konden gaan met een president. Onder eerdere presidenten werden ze vaak geïntimideerd, gevangengezet en zelfs vermoord. De afgelopen decennia werden duizenden vakbondslui, boerenleiders, journalisten, advocaten, inheemse leiders en andere activisten om het leven gebracht. Dutertes uitnodiging is een ware stijlbreuk met het verleden.

Duterte is een populist. Zijn uitspraken, die hem in de westerse media de bijnaam de 'Filipijnse Donald Trump' opleverden, zijn vaak vrouwonvriendelijk en brutaal. Tijdens de presidentsverkiezingen van mei 2016 liet hij met 38,5% van de stemmen al zijn tegenkandidaten achter zich, en kon hij een regering samenstellen.

Zijn regering verzamelt alle belangrijke geledingen van de Filipijnse maatschappij. Zowel de oude politieke elite, die haar macht haalt uit grootgrondbezit, als de nieuwe economische elite die haar macht haalt uit de gigantische inkomsten van luxetoerisme, zijn goed vertegenwoordigd.

Maar naast populaire mediafiguren en oudgedienden uit leger en politie, zijn ook de Filipijnse volksbewegingen vertegenwoordigd. Er werden zelfs ministerposten toegekend aan linkse activisten.

Vaart achter vredesproces

Renato Reyes, secretaris-generaal van Bayan, de koepelorganisatie van de Filipijnse volksbewegingen, noemt het een hele omslag in het denken. De kans die ze krijgen om het beleid uit te stippelen op sleutelministeries als landbouw, sociaal welzijn, armoedebestrijding en werk, vereist een heel andere kijk op actievoeren. Maar er is veel vertrouwen in de vertegenwoordigers die in de regering gestapt zijn: ze hebben jarenlange ervaring in de bewegingen, en staan gekend als experts in hun dossiers.

De nieuwe regering zet ook vaart achter het vredesproces. De strijd tussen de Filipijnse overheid en het Nationaal Democratisch Front van de Filipijnen (NDFP), de brede revolutionaire beweging die geleid wordt door de Communistische Partij van de Filipijnen (CPP), sleept al sinds de jaren 1960 aan.

Het NDFP strijdt voor een rechtvaardige landverdeling voor arme landbouwers, het einde van de Amerikaanse economische en militaire overheersing van het land, en het opstarten van een nationale industralisering. De laatste vijftien jaar waren de onderhandelingen afgeremd doordat onderhandelaars en adviseurs slag om slinger werden gearresteerd (ondanks het feit dat ze juridisch beschermd zijn). Sinds de verkiezingen zijn er weer onderhandelingen en worden zelfs mondjesmaat politieke gevangenen vrijgelaten.

Akelige flashback

Natuurlijk is Duterte links noch progressief. Zijn "war on drugs", waarbij hij oproept om drugdealers te vermoorden, wekt ook op de Filipijnen veel verontwaardiging op. Er wordt vermoed dat sinds het aantreden van de nieuwe president al een honderdtal drugdealers vermoord werden, en de Filipijnse gevangenissen puilen uit van de drugdealers die zichzelf hebben aangegeven.

Meerdere hoge functionarissen in de administratie, het leger en de politie werden door Duterte bij naam genoemd als beschermheren van drugkartels.

Actiegroepen maken zich zorgen: onder de vermoorde verdachten blijken ook heel wat slachtoffers te zijn die niets met drugs te maken hebben. Dutertes versie van gerechtigheid vindt plaats zonder bewijs, weerwoord of een proces. Voor veel activisten een akelige flashback naar de repressie die zij de afgelopen jaren kenden. De VN heeft zelfs haar bezorgdheid en kritiek geuit over deze benadering van gerechtigheid.

Vingers verbranden

Volgens Carol Araullo, voorzitster van Bayan, blijft waakzaamheid noodzakelijk voor de Filipijnse sociale bewegingen. De kans om mee te regeren brengt ook risico's met zich mee. Het gevaar dreigt dat de sociale bewegingen hun vingers verbranden aan een beleid waarvoor ze niet rechtstreeks verantwoordelijk zijn. Ook het leger en de politiediensten zitten nog niet op een lijn met Duterte: zij willen de harde, repressieve lijn tegenover volksbewegingen aanhouden, en nog steeds sneuvelen er activisten en volksleiders.

Zonder de strijd voor een grondige make-over van de Filipijnse maatschappij uit het oog te verliezen, heeft de volksbeweging nu wel voor het eerst directe mogelijkheden om op significante schaal concrete vooruitgang voor de bevolking te bekomen.

Dit artikel verscheen eerst in Solidair 

 

Viva Salud DOOR:

Auteur: Lars Van Densen - G3W

Deel dit artikel