• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤
    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Hulpkonvooi voor Gaza: Bloedbad door internationale onverschilligheid

OPINIE VERSCHENEN IN DE STANDAARD op dinsdag 01 juni 2010


De enige reden dat de hulpvloot die gisteren werd aangevallen zich genoodzaakt zag om naar Gaza te vertrekken, is omdat de internationale gemeenschap haar verantwoordelijkheid systematisch ontloopt, vinden JOS GEYSELS en BOGDAN VANDEN BERGHE.

De tragedie die zich gisteren heeft afgespeeld op het hulpkonvooi voor Gaza is onaanvaardbaar. Maar dat geldt ook voor de internationale onverschilligheid ten opzichte van Palestina in het algemeen. Die zorgt ervoor dat burgers zich gedwongen zien hun leven te wagen uit solidariteit.

Israël noemt de poging van de humanitaire missie om Gaza binnen te komen ‘provocerend'. De mensen op de hulpvloot wisten ongetwijfeld wat ze deden. De vorige keer dat de Free Gaza Movement boten stuurde, liet Israël er prompt één zinken, onder het mom van ‘smokkelaars bestrijden'. Eén ding is duidelijk: Gaza binnen raken doe je niet per ongeluk. Het enige wat moeilijker is dan Gaza binnen raken, is eruit raken.

Eind vorig jaar was Jos Geysels nog samen met een parlementaire missie, een groep uit het middelveld en collega's van Broederlijk Delen in Palestina. Ze kregen toen geen toestemming om Gaza te bezoeken. Dat terwijl ze graag met eigen ogen de situatie hadden vergeleken met vorige bezoeken.

Het leven is er de afgelopen jaren in Gaza nog een stuk moeilijker op geworden. Ondanks de internationale verplichtingen om personen en goederen door te laten, blokkeert Israël alle toegang tot Gaza sinds 2007. Door de strenge economische blokkade lijdt de bevolking onder chronische honger, massale werkloosheid en extreme armoede. Vier op de vijf bewoners van de Gazastrook zijn, volgens een recent rapport van Amnesty International, voor hun overleven volledig afhankelijk van humanitaire hulp. Reden genoeg voor een groep moedige internationale vrijwilligers om hulpgoederen te gaan brengen: medicijnen, beton, voedsel, schoolboeken... Geen provocatie dus, maar hulp aan de Palestijnse bevolking in haar strijd om te overleven.

We zijn dan ook ernstig verontwaardigd over de brutale aanval op dit hulpkonvooi. We steunen de actievoerders volledig in hun burgerlijke ongehoorzaamheid. Dit had nooit mogen gebeuren: niet alleen omdat Israël met deze aanval heel ver buiten zijn boekje is gegaan, maar ook omdat deze belangrijke taak niet aan burgers mag worden overgelaten.

De enige reden dat deze vloot zich genoodzaakt zag om naar Gaza te vertrekken, is omdat de internationale gemeenschap haar verantwoordelijkheid systematisch ontloopt als het om Israël en Palestina gaat. Aangezien de internationale gemeenschap te weinig doet om de rechten van de Palestijnen te garanderen, wagen een handjevol solidaire mensen hun leven. De trieste gevolgen daarvan hebben we gisteren gezien.

We roepen onze regering op om aan de vooravond van het voorzitterschap van de EU, een duidelijk standpunt in te nemen. Minister van Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel (MR) zou ‘gechoqueerd' zijn door de aanval. We delen zijn hevige emotie. Toch hoeft hij niet verrast te zijn: met dit bloedbad drijft Israël het beleid dat het al jaren volgt op brutale, maar consequente wijze, op de spits. Michel veroordeelde tenminste de gruweldaad nog, minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere (CD&V) was veel voorzichtiger en had het enkel over ‘disproportioneel geweld'. Onze regering moet duidelijk stellen dat Israël als bezettende macht moet instaan voor het welzijn van de burgerbevolking in Gaza en internationaalrechtelijke verplichtingen heeft. Deze agressie heeft niets met veiligheid te maken, en dat mag gezegd worden.

We willen meer dan enkele een scherpe veroordeling van het geweld door de hele regering. We willen dat de regering hieraan ook consequenties verbindt. Nu moord en brand schreeuwen is gemakkelijk, maar enkele maanden geleden kreeg Israël geruisloos toestemming lid te worden van de Oeso, wat sinds enkele dagen effectief het geval is. Een mooi privilege, waarvan één van de voorwaarden een onberispelijke staat van dienst op het gebied van respect voor mensenrechten is. Die heeft Israël niet, gisteren is daar enkel maar een triest voorbeeld van.

De EU moet ook het debat openen over Israëls speciale status binnen Europa. Is het wel geoorloofd dat het binnenkort toetreedt tot de Europese ordehandhavingsdienst Europol? Moet de upgrade van relaties met Israël niet gewoon van de politieke agenda verdwijnen? Als de EU niet kordater optreedt en zijn hefbomen gebruikt, geeft ze Israël carte blanche voor zijn schendingen van het internationaal recht.

Israël moet in eerste instantie onmiddellijk de vrijwilligers vrijlaten, voor wie het vorige week speciaal een detentiekamp optrok. Daarnaast kan Israël de mensonterende blokkade niet langer volhouden. Het is aan de Veiligheidsraad van de VN om nu eensgezind de opheffing van de blokkade te eisen en op te treden als Israël dit weigert.

Israël lapt het internationaal recht al jaren aan zijn laars. Stap voor stap gaat het land daar steeds verder in. Zouden de politici en militairen in Israël zelf niet verbaasd zijn dat we hen zodanig vrij spel geven? Hoe lang gaat de internationale gemeenschap dit nog aanvaarden? Het is hoog tijd dat er op hoog niveau ingegrepen wordt. We mogen dit niet langer aan onschuldige burgers over laten. Doen we dat wel, dan zal de tragedie van gisteren zich ongetwijfeld blijven herhalen.

JOS GEYSELS, BOGDAN VANDEN BERGHE, voorzitter en algemeen secretaris van 11.11.11.
De VN moet de stopzetting eisen van de blokkade van Gaza.
Israël gaat ongestraft verder en verder over de schreef.

Deel dit artikel