• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤

    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Klimaatverandering: zonder tegenmacht, geen Europese ambitie



De opwarming van de aarde nadert het punt waar er geen weg meer terug is en de landen in het Zuiden hebben meer en meer te lijden onder de gevolgen ervan. Ondertussen verbindt de Europese Unie, onder invloed van industriële lobbygroepen, zich enkel tot matige doelstellingen als het gaat over klimaat en energie.
g3W






Om gewicht te geven aan de belangen van het Zuiden in de balans van belangrijke beslissingsmakers is het People's Protocol On Climate Change geboren, een platform van verenigingen die de belangen van het Zuiden verdedigen.


Het Zuiden, slachtoffer van 'winst tegen elke prijs'


Het merendeel van de landen in het Zuiden wordt, omwille van hun geografische en economische situatie, het meest getroffen door klimaatverandering en zijn het meest kwetsbaar voor de gevolgen ervan, zoals tyfoons, orkanen en tsunami's. De tyfoon Haiyan, die de Filipijnen heeft getroffen in November en die meer dan 10.000 doden en meer dan 11 miljoen slachtoffers heeft gemaakt, is hiervan een recent bewijs.

De ontginning van grondstoffen door bedrijven die vooral uit het Noorden komen, accentueren hun kwetsbaarheid. Bossen fungeren bijvoorbeeld als natuurlijke barrière, ze beperken het voorkomen van grondverschuivingen of grote stormen. Met de overmatige ontbossing die deze landen ondergaan, onder het voorwendsel van winst tegen elke prijs, wordt naburige dorpen deze bescherming ontzegd.

Maar dat is niet alles, de lokale leefomgeving wordt ook vervuild. In de Filipijnen heeft de mijnontginning door Europese bedrijven een catastrofale impact op het milieu en dus op de gezondheid van de bewoners. Deze exploitanten vervuilen naburige rivieren, de enige bron van drinkbaar water! De bewoners zijn verplicht besmette vis te eten, lucht in te ademen die vervuild is door kleine partikels van zware metalen, etc. En zulke voorbeelden zijn legio.


De EU van de lobby's, en niet van verantwoordelijkheden


Omwille van hun verleden maar ook omwille van hun huidige productie, zijn de landen uit het Noorden de belangrijkste verantwoordelijken voor klimaatverandering, waarvan de impact vooral in het Zuiden gevoeld wordt. Het is dus aan deze landen om hun verantwoordelijkheid te nemen!

In het laatste rapport van het IPCC komt de meerderheid van de milieuverenigingen tot dezelfde conclusie: de EU moet de uitstoot van broeikasgassen verminderen met 55% tegen 2030 om de grens van 2°C niet te overschrijden! Boven deze drempel zal het klimaat helemaal verstoord raken en zullen natuurrampen steeds vaker voorkomen en steeds intenser worden!

En toch vernamen we in januari dat het nieuwe energie-klimaat pakket van de EU een afname van broeikasgassen van slechts 40% vooropstelt tegen 2030.(1)

Kevin Anderson, vice-rector van het centrum voor het onderzoek naar klimaatverandering Tyndall, bevestigt in een open brief naar J.M. Barroso over het klimaatpakket: "We hebben voor 2030 afgezien van ons internationaal engagement om de opwarming van de aarde te beperkten tot 2°C" (2). Hoe komt het dat ondanks de extreme urgentie voor strikte maatregelen, de EU nog steeds zijn verantwoordelijkheid niet neemt?!

Volgens het Corporate Europe Observatory (3) en bijgetreden door heel wat anderen, hebben de industriële lobby's, die zeer machtig zijn, een grote invloed op de milieu-gerelateerde beslissingen die de EU neemt.

Tijdens de betoging van 20 maart tegen de beperktheid van de maatregelen die voorgesteld worden door de EU, heeft Maitet Ledesma  (IBON International – partner van G3W) de situatie heel goed samengevat: "Hun hebzucht naar superwinsten heeft geen grenzen. Ze plunderen de eindige hulpbronnen van de planeet. De regeringen beschermen en legitimeren hun belangen, deze industrieën van vuile energie vernietigen de biodiversiteit en het meest kwetsbare leven in ontwikkelingslanden" (vertaald uit het Engels).


Principes van tegenmacht


Om deze sociale onrechtvaardigheid te stoppen, moeten de machtsverhoudingen veranderen. Op dit moment is de industriële lobby zo sterk dat ontwikkelingslanden niet in de positie zijn om multinationals op te leggen hun uitstoot te verminderen. Om hen een stem te geven en om meer te kunnen wegen op beslissingen, is de People's Protocol On Climate Change geboren. Een platform dat vooral organisaties uit het Zuiden wil verenigen.

Na vele vergaderingen met vertegenwoordigers uit de hele wereld, heeft ze de standpunten, vragen, noden verzameld van burgers in hun strijd om klimaatverandering het hoofd te bieden. Uit deze workshops zijn de grote principes van People's Protocol on Climate Change naar boven gekomen (5).


De Sociale Rechtvaardigheid en de Mensenrechten
Klimaatverandering is ook een probleem van sociale rechtvaardigheid: enerzijds resulteert het uit ongelijkheid wat betreft de ontginning van grondstoffen (zoals onder andere ten gevolge van het kolonialisme) en anderzijds verhoogt het deze ongelijkheid doordat het de landen die al kwetsbaar waren, harder treft.


De Soevereiniteit
Volgens de People's Protocol moet een duurzaam antwoord op klimaatverandering er komen door de bevestiging van de soevereiniteit van volken. Gezien de uitsluiting van de bevolking bij regeringsbeslissingen die meer en meer beïnvloed worden door de private elite, is het belangrijk de capaciteiten van het maatschappelijk middenveld te versterken zodat die kan strijden voor de soevereiniteit van volkeren over natuurlijke grondstoffen.


Het Respect voor het Milieu
Men moet oophouden met de belangen van de winst boven die van de bevolking en van de planeet waarop we wonen, te plaatsen. Voor de People's Protocol kan dat door een eerlijke toegang tot natuurlijke rijkdommen; dat behoudt ook een economische groei en een menselijke ontwikkeling die allebei op duurzame manier gebeuren.


De Verantwoordelijkheid
Volgens het concept van "gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheid"! Want inderdaad, de landen uit het Noorden zijn grotendeels verantwoordelijk voor de CO2 die opgestapeld is in de atmosfeer tot op vandaag.



De People's Protocol On Climate Change is een middel om druk te zetten op de regeringen, maar ook om de bevolking bewust te maken. De bevolking kan de toekomst in eigen handen nemen, door deze principes in realiteit om te zetten en een soort tegenmacht uit te oefenen tegenover de economische elite. Het gaat dus verder dan de valse oplossingen waarmee de Europese Unie zich blijkbaar tevreden stelt: men moet de belangen van het volk vóór die van multinationals plaatsen.



Meer info:



noten:

  1. http://europa.eu/rapid/press-release_IP-14-54_fr.htm
  2. http://kevinanderson.info/blog/open-letter-to-the-eu-commission-president-about-the-unscientific-framing-of-its-2030-decarbonisation-target/
  3. http://corporateeurope.org/climate-and-energy/2014/03/ending-affair-between-polluters-and-politicians
  4. http://m3m.be/news/m3m-et-les-citoyens-tournent-leur-dos-aux-gouvernements-et-exigent-une-r%C3%A9volution-%C3%A9nerg%C3%A9tique
  5. People's Protocol On Climate Change in Ibon Primer on Climate Change, p.77-84 : http://iboninternational.org/resources/primers/26
 

Deel dit artikel