Nieuwe belastingregels OESO onhaalbaar voor ontwikkelingslanden

money maze 640x300

Op 21 juli lanceerde de OESO een nieuw pakket maatregelen die automatische uitwisseling van financiële gegevens tussen belastingdiensten mogelijk maakt. Het gaat om een belangrijke stap in de strijd tegen internationale belastingontduiking en -ontwijking, maar 11.11.11 betreurt dat te weinig rekening is gehouden met de belangen van de armste landen.

'Valsspelers kunnen zich niet langer verstoppen'

De nieuwe OESO-standaard voor de automatische uitwisseling van financiële gegevens werd reeds langer verwacht. Toch kwam de publicatie eind vorige maand als een verrassing.

De standaard legt vast hoe belastingdiensten financiële rekeningen met elkaar moeten delen en hoe financiële instellingen en banken die informatie moeten aanleveren zodat de informatie die ze ter beschikking stellen ook daadwerkelijk correct is. Vandaag weten belastingadministraties vaak niet van elkaar hoeveel een bedrijf aan belastingen betaalt in elk land.

De nieuwe standaard kwam er op aandrang van de G20 nadat talrijke schandalen duidelijk maakten hoe multinationals als Google en Starbucks de dans ontspringen en quasi geen belastingen betalen ondanks een miljardenverkoop.

OESO-baas Angel Gurria zei dat 'deze regels ervoor zorgen dat er geen plek meer overblijft waar valsspelers zich kunnen verstoppen'.

Universele regels?

Belangrijk in het plan is een nieuw multilateraal akkoord dat in de plaats moet komen van het huidige systeem van bilaterale verdragen over informatieuitwisseling.

Een multilateraal kader heeft het voordeel dat de nieuwe standaard echt een globaal bereik krijgt. In theorie althans, want het blijft mogelijk om landen uit het systeem te houden wanneer ze over onvoldoende middelen beschikken om de zware en erg technische procedures toe te passen. Vooral voor de armste landen wordt het moeilijk toegang te krijgen tot financiële informatie van bedrijven gevestigd in pakweg Zwitserland of Luxemburg.

De OESO belooft wel technische bijstand, maar de vraag blijft of dat genoeg is. Bovendien liggen de prioriteiten in heel wat landen vaak anders. 11.11.11 pleit dan ook voor een meer gedifferentieerd systeem. De informatie moet beschikbaar zijn voor ontwikkelingslanden terwijl ze zelf bouwen aan systemen om hun informatie te delen.

Een uitgebreidere bespreking van deze OESO-maatregelen vind je in het artikel 'Het einde van het bankgeheim?'',  Jan Van de Poel (pdf).

Brede toepassing noodzakelijk

De nieuwe norm is ondertussen onderschreven door 65 'early adopters'. Daaronder ook Zwitserland, een land dat berucht is om het strenge bankgeheim. Toch heeft Zwitserland al aangegeven alleen informatie te gaan uitwisselen met landen met wie ze een 'sterke economische band' hebben.

Ook België schaarde zich reeds achter de nieuwe standaard. Ons land moet dan ook snel werk maken van de implementatie in haar belastingverdragen, ook met de armste landen.

Bovendien moet de regering pleiten voor een brede toepassing van automatische gevensuitwisseling en zich verzetten tegen de toepassing 'à la carte' zoals belastingparadijzen als Zwitserland voorstaan.

Jan Van de Poel, Beleidsmedewerker fiscaliteit 11.11.11

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels