• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤

    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Onderzoeksmissie in Gaza: Israël moet verantwoordelijk gesteld worden

In de nasleep van de oorlog in Gaza in juli 2014, ging de organisatie 'Physicians for Human Rights' op onderzoeksmissie naar Gaza. Ze stelden hun bevindingen voor in een rapport.

Acht onafhankelijke medische experten ondernamen drie missies tussen augustus en november 2014. Ze interviewden slachtoffers en spraken met dokters en hulpverleners.

Dokter Louis Reynolds, een gepensioneerd kinderarts, momenteel woonachtig in Zuid-Afrika en lid van de People's Health Movement, was één van de experten ter plaatse.

We spraken met hem over zijn ervaringen tijdens zijn bezoek aan Gaza en zijn werk voor het onderzoek.


Wat was uw eerste indruk van Gaza?

Dr. Reynolds: "Na lang wachten steek je eindelijk de grens over en wandel je door een lange, ijzeren gang die uitkomt op iets wat lijkt op een slechte sciencefiction film: hoge gebouwen, half vernietigd, maar ze staan er nog. Dan ga je binnen en zie je dat er in die gebouwen gezinnen wonen: kinderen spelen en vrouwen proberen een huishouden te runnen.

We kwamen Gaza binnen tijdens de wapenstilstand. Maar onze onderzoekscollega's vertelden ons dat mensen voortdurend in de gaten werden gehouden door drones. Deze toestellen herinneren je eraan dat in Gaza geen enkele plek veilig is."


Voelde u zich bedreigd?

Dr Reynolds: "Neen, in tegendeel. De mensen zijn zo vriendelijk en verwelkomen je in wat overblijft van hun huizen. De confrontatie met hun ellende zorgt ervoor dat je je eigen zorgen vergeet. Het enige wat bedreigend was, was het verkeer.

Gaza is 40 km lang en slechts een paar km breed en er wonen 1,8 miljoen mensen. Het is één groot open doelwit. Als je een raket afschiet, kan je niet anders dan mannen, vrouwen en kinderen raken. Dan besef je dat het waar is wat Desmund Tutu zei: "Gaza is 's werelds grootste openluchtgevangenis"."

Wat waren uw belangrijkste bevindingen?

Dr Reynolds: "We spraken met slachtoffers en vroegen onder welke omstandigheden ze gewond raakten. We hoorden vooral verhalen van hevige, willekeurige en onvoorspelbare bombardementen van woonwijken. De meeste slachtoffers raakten gewond in de omgeving van hun huizen en werden tegelijk met hun buren en familieleden aangevallen. Minstens één volledige familie werd gedood.

Vaak kwamen er verschillende aanvallen na elkaar in dezelfde omgeving. Behalve burgers raakten daardoor ook hulpverleners verwond of werden ze gedood. Er zijn berichten van medische teams die werden aangevallen terwijl ze gewonden probeerden te evacueren.

De waarschuwingen van het IDF (Israel Defence Force) bij een aankomende aanval waren onvoldoende en er werden geen voorzorgen genomen om burgers op een veilige manier uit deze gebieden te evacueren.

Tijdens de aanvallen was het nergens veilig in de Gazastrook. Ik zou zelfs zeggen dat het IDF totaal geen rekening hield met de veiligheid van de mensen en dat de burgers het echte doelwit waren.

We ondervonden grote frustratie bij vaders, die volgens de traditie hun gezin zouden moeten beschermen. Maar er was gewoonweg geen veilige plek in Gaza."

U interviewde ook hulpverleners?

Dr Reynolds: "Als dokter vond ik dit het meest aangrijpend. We spraken met een hulpverlener wiens ziekenwagen werd gebombardeerd toen hij aankwam op de locatie van een eerder bombardement om de gewonden te evacueren. Hij verloor zijn been tijdens de eerste aanval. Zijn collega's kwamen hem ter hulp, terwijl de bombardementen nog altijd aan de gang waren.

Het leek erop alsof de aanvallers zoveel mogelijk slachtoffers probeerden te maken en nadien ook hun evacuatie tegenhielden.

Het is moeilijk om je in te beelden waarom mensen zulke dingen doen. Wat is hun motivatie, waarom hebben ze zoveel haat in zich? Naar mijn mening heeft het te maken met etnische zuivering, zoals de geschiedkundige Ilan Pappé zegt: "Palestijnen worden niet beschouwd als een naburig volk, of zelfs als mensen, maar als een hindernis die moet worden weggewerkt."

Hebt u dit ook ervaren tijdens uw bezoek?

Dr Reynolds: "Wat me het meeste opviel tijdens de korte tijd die we hadden, was de wanhoop van de mensen. Je ziet het leed van moeders die er niet in slagen een beter leven voor hun kinderen te kunnen opbouwen en van vaders die op straat zitten omdat er geen werk is.

Kinderen spelen in de overblijfselen van verwoeste huizen. Op het eerste zicht lijken ze op kinderen zoals je ze elders in de wereld ook ziet. Maar dan besef je plots dat deze kinderen al drie oorlogen hebben meegemaakt. Wat willen zij later worden? Hoe zien zij de wereld en hun plaats daarin? Wat zijn hun dromen voor de toekomst? Die vragen stel ik vaak aan mijn patiënten. Ik vind het jammer dat ik geen tijd had om die vragen te stellen in Gaza.

Eén persoon zei me: "De wereld kijkt naar Gaza en doet niets. De Israëli's zijn immuun. Europa is medeplichtig omdat ze dit laat gebeuren."

Ik veronderstel dat dit jullie met dit onderzoek die immuniteit wilden doorbreken?

Dr Reynolds: "We roepen over heel de wereld op om dit rapport te lezen. Het levert aanzienlijk bewijs om wettelijk te kunnen oordelen of één van beide zijden in deze oorlog de internationale mensenrechten heeft geschonden en het streeft naar gerechtigheid en vergoeding. Wij zouden graag een onpartijdig onderzoek zien naar de impact van deze oorlog, en ook van de voorgaande gewapende conflicten en van de bezetting op de volksgezondheid, de geestelijke gezondheid en de sociale determinanten van de gezondheid in Gaza.

In het verleden streden we samen tegen de Apartheid in Zuid-Afrika. Het verschil tussen die strijd en de huidige in Gaza, is dat we toen wisten dat de hele wereld aan onze kant stond en dat ons moment zou komen, zelfs in tijden van de hevigste onderdrukking.

Palestijnen zijn kwetsbaar en wij moeten voor hen opkomen. Ik bewonder de 90-jarige Henk Zanoli, hij kreeg een eremedaille van de Israëlische overheid omwille van zijn strijd tegen de Joodse deportatie tijdens Wereldoorlog II. Hij verloor zelf enkele familieleden tijdens het offensief in Gaza.

Mr Zanoli aanvaarde zijn medaille niet, hij zei: "Na de horror van de holocaust heeft mijn familie het Joodse streven naar een nationaal huis gesteund. Meer dan 60 jaar later ben ik echter tot het besef gekomen dat het zionistische project van meet af aan een racistisch element in zich had, omdat het een zuiver Joodse staat wou bouwen.

Als gevolg hiervan vond er een etnische zuivering plaats bij de oprichting van de staat en blijft uw staat het Palestijnse volk in de Westelijke Jordaanoever en Gaza onderdrukken.

De acties die uw staat tegenwoordig in Gaza onderneemt hebben geleid tot serieuze beschuldigingen van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid. Als een gepensioneerd advocaat zou het me niet verbazen als deze beschuldigingen tot veroordelingen leiden, indien ze waar zijn en er een niet-politiek proces kan plaatsvinden. Wat er met onze naasten is gebeurd in Gaza zal ongetwijfeld ook aan het licht komen op dat moment.

De enige uitweg uit dit moeras waar het Joodse volk zich heeft ingewerkt is door iedereen die onder Israëlische controle leeft dezelfde politieke, sociale en economische rechten en kansen te geven. Hoewel dit zal leiden tot een niet-zuivere Joodse staat, zal het een staat zijn met een gevoel van rechtvaardigheid op basis waarvan ik de titel "rechtvaardige onder naties", die u mij en mijn moeder schonk samen met de medaille, zou kunnen aanvaarden."

Het is moeilijk om een uitweg te zien uit deze eindeloze oorlog met voortdurende mensenrechtenschendingen. Maar de woorden van Mr. Zanoli gaven me een nieuw inzicht. Wat hij gezegd heeft, weerspiegelt mijn huidige visie op wat er dient te gebeuren.

 

Deel dit artikel