Oxfam: Modder en puin belemmeren hulpverlening rampgebieden

INFO GUATEMALA en PAKISTAN

Guatemala, 14 oktober –
Vele dorpen blijven onbereikbaar een week nadat de orkaan Stan en tropische stortregens het land getroffen hebben. In vele dorpen is er een groeiend risico voor besmettelijke ziekten, er is geen drinkwater en geen voedsel een week na de ramp, zo waarschuwt internationale hulporganisatie Oxfam.


Carlos Aldana, een Oxfam-hulpverlener ter plaatse, beschreef de situatie als volgt: “Begin deze week heeft het amper 24 uur opgehouden met stortregenen. En nu pas krijgen we een goed idee van de omvang van de ramp. Modderstromen hebben vele dorpen volledig afgesloten van de buitenwereld, de mensen hebben er gebrek aan voedsel en water en het gevaar voor ziekten is reëel.”

Oxfam werkt samen met een internationaal consortium van hulporganisaties, met de plaatselijke overheid en met partners om de hulp zo snel mogelijk bij de slachtoffers te krijgen. De organisatie telde 2.000 families die zeer dringend hulp nodig hebben in de zwaarst getroffen gebieden van Sololá, San Marcos, Huehuetenango, Retalhuleu en Quetzaltenango.

De organisatie zal zorgen voor voedsel, zuiver water, dekens en materiaal om de wegen vrij te maken, zodat de geïsoleerde dorpen kunnen bereikt worden. Een team van 7 Oxfam-medewerkers kon kort na de ramp al aan de slag gaan. Deze week zijn nog 4 hulpverleners, waaronder 2 waterbouwkundigen, het team komen versterken.

75 % van de bevolking in Guatemala leeft in armoede; in rurale gebieden waar de orkaan het zwaarst heeft toegeslagen, ligt dat percentage nog hoger. “Deze ramp zal de bevolking nog armer maken, de mensen hebben niet alleen familieleden en hun belangrijkste bezittingen verloren, maar ook tot 30 % van hun koffieplanten is verwoest,” zei Aldana.

Lees meer op de website van Oxfam-Solidariteit

Hulpacties in Centraal-Amerika:
-Erik Van Mele, adjunct-directeur programma’s bij Oxfam-Solidariteit, in Brussel
tel. 02-501 67 47 - e-mail: erik.vanmele@oxfamsol.be

-Monica Vazquez, verantwoordelijke voor noodhulp in Centraal-Amerika, in San Salvador
gsm 00 503 79 42 07 59 (Spaans en Frans) -- e-mail: monica.vazquez@oxfamsol.org.sv

-Stefaan Declercq, Algemeen secretaris Oxfam-Solidariteit, in Brussel
tel. 02-501 67 08 --- gsm 0476-46 30 53 -- e-mail: stefaan.declercq@oxfamsol.be



Pakistan en Kasjmir - Nadat de eerste sneeuw gevallen is, waarschuwt Oxfam dat duizenden overlevenden van de aardbeving in Kasjmir door het winterweer dreigen afgesloten te worden van de buitenwereld. Hulp krijgen is nu een kwestie van leven of dood.

Eergisteren sneeuwde het voor de eerste keer dit seizoen in hoger gelegen delen van Kupwara, in het door India bestuurde deel van Kasjmir. Binnen enkele dagen begint het officiële winterseizoen en talloze gemeenschappen dreigen volledig geïsoleerd te raken. Oxfam stelt alles in het werk om zo snel mogelijk hulp naar de slachtoffers te brengen. In Uri (Indisch Kasjmir) en in Abbottabad, een stad in het door Pakistan bestuurde Kasjmir, werden tenten, dekens, water en materiaal voor tijdelijk onderdak aangevoerd. Een tweede vliegtuig bracht watertanks, pompen en leidingen, hygiënekits, tentzeil, dekens en winterkleding voor 5.000 kinderen naar Islamabad om van daaruit zo snel mogelijk vervoerd te worden naar het noodgebied.

Naar schatting zijn ongeveer een miljoen mensen dakloos geworden door de aardbeving. Velen van hen slapen onder de blote hemel en riskeren een longontsteking op te lopen of onderkoeld te raken, tenzij ze snel onderdak krijgen. “Het wordt nu snel winter,” zei Shaista Aziz, een Pakistaanse hulpverleenster van Oxfam. “Binnen enkele weken zullen duizenden mensen volledig geïsoleerd zijn. We hopen de komende dagen te kunnen beschikken over een eigen helikopter om hulp te bezorgen aan mensen in verafgelegen gebieden. Deze hulp kan het verschil maken tussen leven en dood”.

Dagboek van Shaista Aziz
“Ik ben net teruggekeerd in Islamabad na een acht uur durende helse rit vanuit Muzafarabad, de Pakistaanse administratieve hoofdstad in Kasjmir. De aardbeving heeft er voor zware verwoestingen gezorgd. Het centrum is platgeslagen en de mensen zijn er in diepe rouw, geschokt door het verlies van familieleden. Sommigen hebben een zeer zware tol moeten betalen. Overal hangt een doordringende lijkengeur, waar je ook kijkt zie je ineengestorte huizen en gebouwen, met daartussen verspreid persoonlijke spullen van mensen.
Op weg naar Muzafarabad had ik me op het ergste voorbereid. Het onderzoeksteam van Oxfam dat ter plaatse was, had informatie aan ons kantoor in Islamabad doorgegeven, ik had ook beelden op tv gezien... maar toch was ik sprakeloos en geschokt toen ik de omvang van de verwoesting en al dat menselijke leed zelf te zien kreeg. Ik sprak met een groep vrouwen in één van de grootste parken van de stad, een mooie groene tuin vol bloemen waar nu vele vrouwen en kinderen en mannen verblijven omdat ze nergens naartoe kunnen.
Een vrouw bleef me vastpakken om haar verhaal kwijt te kunnen, ze verloor haar twee kinderen toen haar huis op haar instortte. Het is God’s wil dat ik de ramp overleefde, zei ze. Ik vroeg waar ze woonde. Ze wees naar een boom in het park waar ze sliep. Ze bezat niets meer, geen deken, geen voedsel, geen geld. Op dat moment zag ik ook dat ze zwanger was.

Een verpleegster uit Peshawar, dat ook getroffen werd, was naar hier gereisd om nieuws over haar familie te vinden. Toen zij in de stad toekwam, kreeg ze het beeld van een slachting te zien, met honderden dode mensen in de hoofdstraat. Ze vertelde dat haar schoonzus was omgekomen, haar neef en nicht en hun kinderen.
Toen ik op het punt stond te vertrekken, werd ik benaderd door een 85-jarige vrouw die me vertelde dat zij het overleefd had terwijl haar familieleden waren omgekomen. Ze greep mijn hand stevig vast en voerde me mee. We verlieten het park, ik hielp haar enkele steile trappen te beklimmen en ze wees me op een reeks ingestorte woningen. Op die plek had zij gewoond en nu was er niets meer. Hoewel ik vroeger nog in een rampgebied heb gewerkt, kreeg ik het vandaag heel moeilijk. Op de terugweg heb ik geregeld gehuild, terwijl ik terugdacht aan al die mensen met wie ik in Muzafarabad had gesproken en die in een uitzichtloze situatie verkeren.”

Lees meer op de website van Oxfam-Solidariteit

Hulpacties in Pakistan en Kasjmir
-Paul Van Tongeren, hulpverlener Novib (Oxfam Nederland), in Islamabad
tel. 00 31 651 573 683

- lees ook het dagboek van Shaista Aziz

Deel dit artikel