Palestijnen stemden, wat nu?

De verkiezingen in de Palestijnse gebieden zitten erop. Zoals verwacht, straften de Palestijnse kiezers Fatah af en gaven ze uiting aan hun protest door massaal voor Hamas te stemmen. Er bestond geen twijfel over dat Hamas de grote winnaar van deze verkiezingen zou worden. Maar dat het een dergelijke monsterscore haalt, komt voor velen als een schok. Voorlopige tellingen wijzen uit dat de lijst ‘hervorming en verandering’ meer dan 70 van de 132 parlementszetels behaalt. Voor de internationale gemeenschap is een regeringsdeelname van de extremistische partij problematisch. In haar bezorgdheid, mag de internationale gemeenschap echter niet voorbijgaan aan het feit dat deze verkiezingen democratisch verliepen en dat ze de wil van het Palestijnse volk weerspiegelen.


De Palestijnen stemden, wat nu?

 

De verkiezingen in de Palestijnse gebieden zitten erop. Zoals verwacht, straften de Palestijnse kiezers Fatah af en gaven ze uiting aan hun protest door massaal voor Hamas te stemmen. Er bestond geen twijfel over dat Hamas de grote winnaar van deze verkiezingen zou worden. Maar dat het een dergelijke monsterscore haalt, komt voor velen als een schok. Voorlopige tellingen wijzen uit dat de lijst ‘hervorming en verandering’ meer dan 70 van de 132 parlementszetels behaalt. Voor de internationale gemeenschap is een regeringsdeelname van de extremistische partij problematisch. In haar bezorgdheid, mag de internationale gemeenschap echter niet voorbijgaan aan het feit dat deze verkiezingen democratisch verliepen en dat ze de wil van het Palestijnse volk weerspiegelen.

Begrijpelijkerwijs vestigt de internationale gemeenschap haar aandacht eerder op de verkiezingsuitslag dan op het democratische verloop van de verkiezingen. De winnaar Hamas erkent immers het bestaan van Israël niet. De woordvoerder Ismail Haniyya gaf reeds te kennen dat als Hamas in de regering zit, onderhandelingen met Israël zeker geen prioriteit zijn. Toch is het niet evident dat het verkiezingsproces zo vlot verliep. Ten eerste bezet Israël de Palestijnse gebieden nog steeds en heeft dit het verkiezingsproces aanzienlijk gehinderd. Zo maakte Israël het voeren van campagne en het stemmen zelf in Oost-Jeruzalem quasi onmogelijk. Ten tweede overheerst Fatah, de partij van wijlen Yasser Arafat, de Palestijnse politiek sinds tien jaar en is het de eerste keer dat er pluralistische parlementsverkiezingen plaatsvinden in de Palestijnse gebieden. Ten derde heeft de internationale gemeenschap, terecht, ernstige kritiek op de Palestijnse Autoriteit en was de druk van buitenaf erg groot.

Er was niet veel voor nodig om de situatie te laten escaleren. De situatie op het terrein wordt met de dag slechter. Israël bouwt in verhoogd tempo voort aan de Muur pal in de Palestijnse gebieden. Onder het mom van een realistische tweestatenoplossing annexeert het massaal Palestijnse grond en verstikt het de Palestijnse gebieden. Bovendien is de interne veiligheidssituatie ook achteruit gegaan. Sinds enkele maanden woedt er een minioorlog tussen de verschillende gewapende facties van Fatah, zoals we onlangs zagen in de Gazastrook. Beide factoren vormen het ideale recept voor totale anarchie en politieke desinteresse. De verkiezingen verliepen echter rustig en meer dan 70 percent van de stemgerechtigden naar het stemhokje ging op 25 januari. Dit omdat de Palestijnen snakken naar verandering.

Deze verkiezingen waren de lakmoesproef voor de Palestijnse democratie. Als de Palestijnen er niet in geslaagd waren om de verkiezingen tot een goed einde te brengen, zouden dit het vertrouwen van de internationale gemeenschap volledig ondermijn hebben. Bovendien zou Israël een fiasco aanwenden om het unilaterale beleid, dat de Palestijnse staat langzaam doodt, op te voeren. Het excellente werk van de centrale verkiezingscommissie en de talrijke lokale en internationale waarnemers leidden de voorbereidingen en de verkiezingen zelf in goede banen. Er waren geen noemenswaardige incidenten, behalve dan dat Fatah en Hamas beiden nog druk campagne voerden aan de poorten van de stemlokalen. In die zin zijn de Palestijnse verkiezingen zeker een voorbeeld voor de Arabische wereld. Misschien mag wel gesteld worden dat Palestina de tweede democratie in het Midden-Oosten is?

Het probleem is dat de democratische wil van het Palestijnse volk niet beantwoordt aan de verwachtingen van de internationale gemeenschap. Zolang Hamas Israël niet erkent en zich niet ontwapent, kan er geen sprake zijn van samenwerking. Dit standpunt is begrijpelijk en logisch: de toekomstige Palestijnse regering moet het internationaal recht respecteren. Laat ons hopen dat Hamas zijn harde lijn laat varen en de aanslagen tegen Israëlische burgers staakt. Laat ons daarnaast ook hopen dat de internationale gemeenschap deze noodkreet van het Palestijnse volk hoort. De Palestijnen stemmen niet massaal voor Hamas omdat ze Israël willen vernietigen, moslimfundamentalistisch zijn en een theocratie willen.

Deze verkiezingsuitslag is vooral een protest tegen de corruptie en de arrogantie van Fatah en een reactie op Israëls voortdurende expansiebeleid in de Palestijnse gebieden. De Palestijnen voelen zich in de steek gelaten. De internationale gemeenschap kan dit niet zomaar naast zich neerleggen, want ze is mede verantwoordelijk voor de huidige situatie.

 

Brigitte Herremans, medewerker Midden-Oosten Pax Christi Vlaanderen-Broederlijk Delen

Pax Christi DOOR:

Deel dit artikel

       

Niet te missen