Pax Christi herhaalt zijn oproep voor een duurzaam vredesproces in het Midden-Oosten

 

Lees ook: 

Brigitte Herremans, Midden-Oosten deskundige bij Broederlijk delen en Pax Christi Vlaanderen is in Larnaca, Cyprus, voor een ontmoeting met verschillende Pax Christi-afdelingen die werkzaam zijn in het Midden-Oosten. Met Pax Christi International herhalen we onze oproep:

 EEN DUURZAAM VREDESPROCES IN HET MIDDEN-OOSTEN

1.
Pax Christi Internationaal roept op voor onmiddellijke inspanningen voor een nieuwe rechtvaardige en alomvattende vrede in het Midden-Oosten. Deze oproep werd gemaakt na het consulteren van deelnemers van de lid- en partnerorganisaties van Pax Christi Internationaal die aanwezig waren op de derde regionale consultatie voor het Midden-Oosten en verschillende achtergronden en meningen hebben.[1] Deze oproep herhaalt de verklaring van Pax Christi Internationaal voor de Verenigde Naties onmiddellijk na de oorlog tussen Israël en Hezbollah in juli.[2]

2.
De situatie in het Midden-Oosten vandaag is erg fragiel. Conflicten en het gevaar voor meer geweld en oorlog domineren de regio en de wereld. De uitdagingen en onopgeloste kwesties zijn enorm. Burgers, in het bijzonder de zwakken en de armen, krijgen niet de bescherming waarop ze recht hebben volgens het internationaal humanitair recht.

3. 
Ondanks de escalerende conflicten, polarisering en gewelddadige retoriek, zien we toch tekenen van hoop. Zoals vele anderen, geloven we dat het ‘één voor twaalf’ is. Als er nu geen actie wordt ondernomen, zal de regio geconfronteerd worden met een golf van sterker en aanhoudend geweld dat zich buiten de regio kan verspreiden. Daarom dringen we er bij alle partijen op aan om NU te handelen, en hun verantwoordelijkheid op te nemen, voor de komende generaties.

Waarom nu?

4.
De afwezigheid van een effectief politiek vredesproces, het voortduren van de dubbele standaarden en het gebrek aan engagement van de internationale gemeenschap en de strijdende partijen heeft geleid tot een situatie waar geweld, verlamming, polarisering en chaos zijn toegenomen. De regio is opnieuw het slagveld van grotere geopolitieke conflicten op regionaal en globaal niveau.

5.
Vandaag zijn we getuige van het meest gewelddadige geweld in Irak. Burgers, en vooral intellectuelen en vredesactivisten, worden opzettelijk aangevallen door gewapende groeperingen. De onmogelijkheid om het bloedvergieten te beëindigen en te eenheid van het land te verzekeren, zijn verontrustende signalen voor de rest van de wereld.

6.
Het Palestijnse volk wordt gewurgd en is uitgeput. De oorzaak hiervan is de Israëlische bezetting, de militaire operaties in de Gazastrook, de blokkade van de Gazastrook, de voortdurende bouw van de Muur en de nederzettingenexpansie op de Westelijke Jordaanoever. De internationale boycot van de regering van Hamas heeft vooral de burgerbevolking geraakt en de internationale gemeenschap gediscrediteerd in de ogen van de bevolking. In Israël heeft de regering geen beleid na de mislukking van de Libanon oorlog in juli. Libanons civiele infrastructuur werd vernield tijdens de oorlog. Bovendien vind er een machtsstrijd plaats die nauw verbonden is met de rol van de verschillende externe machten in het land.

7.
De oorlog in juli stopte met het beëindigen van de vijandelijkheden resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad. Dit was echter een overgangsresolutie die vele kwesties onopgelost liet. Om een duurzame vrede te bereiken, moeten pijnpunten besproken worden. Wij putten onze hoop uit de kansen die voor ons liggen:

8.
Ondanks de ‘diplomatieke leemte’ van de voorbije periode, sinds de oorlog tussen Israël en Hezbollah, is de internationale gemeenschap in actie geschoten. Vooral in Europa is er een bereidheid om meer betrokken te raken bij de oplossing van het conflict. Deze bereidheid moet worden aangewend om ook de Verenigde Staten en Israël te engageren.

9.
De Arabische Liga heeft zijn vredesinitiatief van 2002 opnieuw gelanceerd. De kansen die gemist zijn toen het conflict eerst werd gelanceerd, moeten nu aangegrepen worden, aangezien het plan een goede basis vormt voor een alomvattende regionale vrede.

10.
Er is een gelegenheid voor Syrisch-Israëlische vredesonderhandelingen. De Syrische regering heeft aangegeven dat hier klaar voor is. Invloedrijke Israëli’s hebben ook hun regering aangespoord om zich te engageren met Syrië. Zonder de oplossing van het Syrisch-Israëlisch conflict, gebaseerd op de teruggave van de Golanhoogte, kan er geen alomvattende vrede in de regio zijn.

11.
In de regio en wereldwijd is er de laatste jaren een gemeenschappelijke visie ontstaan over de basisprincipes voor vrede in het Midden-Oosten. Eerst en vooral moet het concept van land voor vrede, vrede mogelijk maken tussen de Arabische landen en Israël, in ruil voor de teruggave van de gebieden die in 1967 werden bezet. Ten tweede is er een consensus over het aanvaarden van de twee-statenoplossing op basis van de grenzen van voor juni 1967.

Schets voor een  nieuw vredesproces

12.
Pax Christi Internationaal benadrukt de nood om een Madrid II conferentie voor veiligheid en samenwerking samen te brengen. Er moet echte vrede komen, geen vrede die een afwezigheid van oorlog is. Een dergelijke conferentie biedt de gelegenheid voor een nieuw en holistisch vredesproces met een duidelijk overeengekomen bestemming. Deze conferentie moet een mechanisme ontwikkelen om regionaal begrip te vergroten en het respect voor mensenrechten en menselijke veiligheid te garanderen.

13.
De agenda van vredesonderhandelingen was duidelijk van in het begin. Pijnpunten zoals de grenzen, water, vluchtelingen en de status van Jeruzalem moeten bovenaan de agenda staan en niet langer verschoven worden.

14.
Alle partijen in het conflict moeten betrokken worden in het proces van dialoog dat luistert naar alle politieke partijen, ook Hamas en Hezbollah, en de legitieme bezorgdheden van alle betrokken staten in rekening neemt. Isolatie bleek contraproductief te zijn

15.
Daarnaast is er de rol van politici die naar hun volk moeten luisteren. In een dergelijk  proces is er een belangrijke rol voor het matschappelijk middenveld en religieuze leiders. Vredesopbouw moet ook uitgaan van een ‘bottom-up’ benadering. Een vredesakkoord dat aan de mensen wordt opgelegd aan het volk, kan niet werken.

16.
Het onopgeloste Palestijnse conflict is de belangrijkst bron van voortdurende conflicten in het Midden-Oosten. Oplossingen of inspanningen om vrede in de regio te bereiken, kunnen slechts gedeeltelijk en korte termijn zijn, zolang de voortdurende schendingen van de rechten van de Palestijnen doorgaan en hun recht op zelfbeschikking niet uitgevoerd wordt. Daarom is het cruciaal dat de Palestijnse vluchtelingen, die de meerderheid van het Palestijnse volk uitmaken, vertegenwoordigd worden in de onderhandelingen. Hun rechten, net zoals de rechten van de Palestijnse burgers van Israël, moeten verzekerd worden.

17.
Het Kwartet heeft zijn geloofwaardigheid verloren door zijn onvermogen om een vredesproces op te starten. Toch bestaat het uit de belangrijkste internationale spelers. Het Kwartet zou versterkt kunnen worden door een vertegenwoordiger van de Arabische wereld, zoals Saoedie-Arabië dat het Arabisch initiatief lanceerde, of een ander lid dat aanvaardbaar is voor alle partijen, zoals Turkije, op te nemen. Een dergelijke derde partij is nodig om te verzekeren dat de onderhandelingen plaatsvinden en de akkoorden worden geïmplementeerd.

18.
Met betrekking tot Irak, roepen we op voor hernieuwde internationale inspanningen om de kwesties van menselijke veiligheid, vluchtelingen, Internationally Displaced People en de  afwezigheid van stabiliteit en de rechtsgang te bespreken. Hierbij moeten regionale en internationale spelers, inclusief de buurlanden zoals Iran, Turkije en Syrië, en vooral de Verenigde Naties en de EU, betrokken worden. De partijen moeten zich achter internationaal overeengekomen legale en morele principes, inclusief het gemeenschappelijke respect voor soevereiniteit, scharen. Het proces van het herstel van de rechtsgang, de ontwikkeling van een legitieme regering en nationale verzoening op alle niveaus, moeten voorrang krijgen.

19. 
Tot slot, moeten er meer internationale inspanningen geleverd worden om te komen tot een nucleaire wapenvrije zone in het Midden-Oosten. The Verenigde Naties, net zoals de EU en andere intergouvernementele instellingen, moeten een actieve rol spelen in het proces van dialoog en bemiddeling.

 

Larnaca, 11 december 2006

-------------------------------------------------------------------------------

[1] Cyprus van 8 tot 11 december 2006.

[2] ‘Boodschap van Pax Christi Internationaal voor de Verenigde Naties, oproep voor een nieuw vredesproces in het Midden-Oosten’, 18 augustus 2006, ME.82.E.06, op www.paxchristi.net
 

 

Deel dit artikel

       

Niet te missen