• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤
    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Terug naar school? Eerst kijken of ze er nog staat!

Terug naar school? Eerst kijken of ze er nog staat!

Op 1 september werden heel wat kinderen verwacht op hun eerste schooldag. Evident, denk je, maar niet voor een half miljoen Palestijnse kinderen. Bijna was de start van hun schooljaar uitgesteld wegens gebrek aan middelen. Zelfs nu er bijkomende middelen gevonden werden is de situatie voor de kinderen erger dan ooit.


"Iedereen weet dat er binnen enkele maanden of een jaar een nieuwe crisis voor de deur staat"

"101 miljoen tekort, het water staat aan onze lippen." meldde UNRWA vlak voor de zomer in een persbericht waarbij ze aankondigden hun personeelsbestand te moeten inkrimpen. Reeds in januari hadden ze hun programma voor de hulp aan inwoners van Gaza wiens huis vernield was, wegens gebrek aan middelen moeten stopzetten. Nu dreigden 500 000 kinderen van Palestijnse vluchtelingen in de kou te komen staan.

UNRWA is het agentschap van de Verenigde Naties dat in staat voor de begeleiding van de Palestijnse vluchtelingen. Oorspronkelijk was het de bedoeling om slechts enkele jaren opvang te voorzien, totdat er een oplossing zou gevonden worden voor de duizenden Palestijnse vluchtelingen die op de vlucht waren na de oprichting van de staat Israël. De VN had een resolutie gestemd waarin aan deze vluchtelingen het recht werd toegekend om terug te keren naar hun regio van herkomst en de UNRWA diende om dit mee mogelijk te maken.
Ondertussen zijn we 67 jaar later en is de situatie van de Palestijnse vluchtelingen erger dan ooit. Ze leven in kampen in omliggende landen en natuurlijk vormen zij het merendeel van de inwoners van Gaza.


Een aangekondigde crisis

Het UNRWA klaagt al lang aan dat zij steeds meer humanitaire verantwoordelijkheid krijgen met onvoldoende middelen om dit te realiseren. Nog nooit, echter, werd de kernactiviteit van UNRWA - onderwijs voorzien voor de kinderen - zo bedreigd. Zelfs Ban Ki Moon, Algemeen Secretaris van de Verenigde Naties, deed een emotionele oproep om de Palestijnen bij te springen. Ondertussen is er 80 miljoen dollar opgehaald en konden de scholen starten. Maar iedereen weet dat er binnen enkele maanden of een jaar een nieuwe crisis voor de deur staat.

Pierre Krahenbuhl, Algemeen Commissaris van de UNRWA, geeft twee specifieke redenen aan voor de huidige problemen: in Syrië leefden er 560 000 Palestijnse vluchtelingen en slechts een klein deeltje deed beroep op de hulp van het UNWRA. In Syrië waren de Palestijnse vluchtelingen welkom en de meeste hadden werk en konden voorzien in hun onderhoud. Vandaag doen 95 % van de Palestijnse vluchtelingen in Syrië beroep op de hulp van het UNWRA. De Palestijnen zijn weer de eerste slachtoffers van de crisis omdat zij nergens heen kunnen.

Zo is het ook in Gaza. Krahenbuhl: "Ik heb zoveel mensen ontmoet in Gaza die een job hadden, die zelfs 10 tot 50 mensen konden tewerkstellen in hun bedrijf en die instonden voor hun eigen behoeften. Vandaag zijn ze afhankelijk van de voedselbedeling van de UNRWA. En dit omdat de blokkade van Gaza voortduurt."


Een situatie die steeds erger wordt

De scholen starten begin september. Maar wat als je school er niet meer staat? In Gaza werden vorig jaar 327 scholen geheel of gedeeltelijk vernield. Geen enkele school werd intussen opnieuw opgebouwd.
Veel scholen in Gaza dienen nog steeds om duizenden families wiens huis vernietigd werd een dak boven hun hoofd te bezorgen. Waar moeten zij naar toe?
Hoe veer staat de heropbouw? Nergens.

De leraars wacht een onmogelijke opdracht: overvolle klassen en een totaal gebrek aan infrastructuur en middelen.
Maar ook de situatie van permanente omsingeling en agressie maakt het werk onmogelijk. De gezinnen leven in armoede, de situatie is uitzichtloos. Waarom dan nog naar school gaan?

De Britse krant The Telegraph maakte een indringende reportage over de kinderen van Gaza. Honderdduizenden kinderen zijn nog steeds in shock, zijn voortdurend bang, hebben nachtmerries en zijn niet in staat om normaal naar school te gaan. Zijn er bijkomende middelen om hen te ondersteunen? Nee, integendeel.
Ban Ki Moon sprak over de waardigheid van het Palestijnse volk die door de crisis van het UNRWA in het gedrang komt. Maar welke waardigheid kan men aan de Palestijnen aanbieden als men hen niet de elementaire rechten geeft om een toekomst uit te bouwen? The Telegraph interviewt een meisje van 15 jaar, Diana, die gewond werd aan haar been. Diana wou ooit dokter worden, maar ze gaat nu niet meer naar school en kan het huis niet meer uit wegens haar verwondingen. Haar moeder stierf tijdens de bombardementen. Haar huis werd gedeeltelijk vernield.


Geen onschuldige handen

De Europese Unie klopt zich op de borst dat het dankzij haar inspanningen is dat de crisis vermeden werd. Maar is er een reden om fier te zijn over onze politici?
Europa schenkt enkele miljoenen euro aan het UNWRA maar doet ondertussen niets om Israël, die deze humanitaire crisis in Gaza veroorzaakt, tot de orde te roepen. Erger nog, Israëlische militaire bedrijven, zoals Elbit, kunnen genieten van de royale Europese subsidies voor Research and Development. De koers van de aandelen van Elbit stegen tijdens het Gaza-conflict met 6 %.
Europese bedrijven maken winst via wapenleveringen aan Israël: de drones die de inwoners van Gaza controleren en bestoken komen onder andere uit Birmingham, de vliegtuigen worden geproduceerd in Italië, onderzeeërs die de kustwateren van Gaza bewaken worden geleverd door Duitsland. België produceert munitie en onderdelen van bewakingssystemen.

Viva Salud DOOR:

Deel dit artikel