Vlaamse Vredesweek: Stop haat. Praat!

 

vredesweek 2014 geen haat

De Vredesweek-campagne wil haat de pas afsnijden en breekt een lans voor dialoog.
Het gesprek opzoeken is niet de eenvoudigste weg uit het haatdiscours. Het succes is ook niet gegarandeerd. Maar het is een noodzakelijke stap.

De Vredesweek sluit zich aan bij de Europese campagne No Hate Speech, of: Neen tegen haatboodschappen.
De campagne loopt van 21 september 'internationale dag voor de vrede' tot 2 oktober 'internationale dag voor de geweldloosheid'.




Aanzetten tot haat is bij wet verboden. Wie het slachtoffer is van een misdaad gebaseerd op haat, of wie er getuige van is, kan klacht indienen en juridisch verhaal zoeken. Officiƫle instanties, zoals het Interfederaal Gelijkekansencentrum, kunnen slachtoffers daarin adviseren en bijstaan.

Maar wat met zogenaamd "onbezonnen" haatdragende uitlatingen? Wat met anonieme haatmails? Wat met de tussen neus en lippen geuite hatelijkheden waarmee we in het dagelijks leven te maken krijgen; de bijtende oprispingen op straat, in het openbaar vervoer of op het internet en in gewone gesprekken?

vredseweekNeen tegen haatboodschappen in de publieke ruimte


De haat die de publieke ruimte wordt ingeslingerd is niet min. Migranten zijn criminele gelukzoekers, homo's geven een slecht voorbeeld aan onze kinderen, werklozen of "inactieven" plunderen de welvaartstaat, vrouwen zijn sletten, mensen met een beperking "lopen" in de weg, pastoors zijn pedofielen, ondernemers zijn zakkenvullers, ouderen zeuren erop los, jongeren deugen niet, vreemden hun eten stinkt... de vindingrijkheid van scheldproza is immens. Het respect nihil.

"Auteurs" van haatboodschappen viseren anderen omdat...ze "anders" zijn dan zij: omdat ze een andere huidskleur hebben, een andere afkomst, een andere religie, een andere seksuele geaardheid, een andere leeftijd, een andere overtuiging, een andere lichamelijke conditie... Hun haatgevoelens steunen op vooroordelen en veralgemeningen. Op angst voor wat ze niet kennen of op onzekerheid over hun eigen leefomstandigheden. Die onzekerheden projecteren ze op een hele groep of een individu.

Pijn en uitsluiting


Of de haatboodschapper nu wel of niet beseft welke impact zijn boodschap heeft, haat raakt de mens in de kern van zijn mens-zijn. Jezelf kunnen en durven zijn, aanvaard worden voor wie je bent, erbij horen zijn geen luxevoordelen: het zijn wezenlijke voorwaarden om met elkaar samen te leven. Haat schaadt daarom niet alleen de onmiddellijk betrokkenen. Haat verbittert de samenleving, en ieder die ertoe behoort.

De Vredesweek-campagne wil haat de pas afsnijden en breekt een lans voor dialoog


Het gesprek opzoeken is niet de eenvoudigste weg uit het haatdiscours. Het succes is ook niet gegarandeerd. Maar het is een noodzakelijke stap. Wie op een respectvolle manier met de ander omgaat, ontdekt de ander als mens. In dialoog kunnen we voorbij tegenstellingen en veralgemeningen kijken en elkaars wensen en verlangens beter begrijpen. Zo kunnen we vooroordelen ontkrachten en verschillen overbruggen.

Dialoog is luisteren, vragen en verduidelijken wat je eigen verlangens zijn. Het is geen opbod van meningen. Dialoog wist verschillen niet uit maar erkent en overstijgt ze. "De ander" is en zal altijd anders zijn. Maar dat is geen nadeel: je leert door de ander ook jezelf ontdekken en ontwikkelen. Diversiteit verrijkt jezelf en de samenleving. De akelige gewoonte om aan verschillen een negatieve bijklank te koppelen en die bovendien op een hatelijke manier te uiten, moeten we dan ook aan banden leggen.


Reageer mee tegen haatboodschappen in de publieke ruimte en ga het gesprek aan met diegenen die ze verspreiden.

Alle info over de campagne en activiteiten vind je op www.vredesweek.be




Deel dit artikel

       

Niet te missen