“Wat er gebeurt is geen ongeluk”

Bron: https://www.paginasiete.bo/rascacielos/2019/8/25/el-perezoso-la-hoguera-228197.html#!

Opiniestuk van Pablo Solón, van 11.11.11.-partnerorganisatie Fundación Solón in Bolivia

Het vuur in de Amazone reist met de snelheid van de wind. "Het vuur was een ongeluk", roepen politici uit. Hoe kan er een brand zijn die 957.000 hectare verwoest? Dat is zestig keer het gebied van La Paz, de hoofdstad van Bolivia. Of bijna heel het natuurgebied van de TIPNIS (Territorio Indígena Parque Nacional Isiboro Sécure). Een brand van deze grootte is geen ongeluk; het is het resultaat van duizenden branden die de afgelopen dagen zijn begonnen.

Elk jaar vindt de chaqueo plaats, waarbij bos in brand wordt gestoken om landbouw te bevorderen. Maar deze keer is de chaqueo oncontroleerbaar vermenigvuldigd door de oproep van de regering om de landbouwgrens uit te breiden. Ethanol en biodiesel vereisen honderdduizenden hectaren voor suikerriet en soja. Voeg hieraan de vleesexport naar China toe, dat miljoenen hectaren nodig heeft voor veeteelt. Daarnaast zijn er ook nog de landsubsidies in bosgebieden en illegale nederzettingen. Wat er gebeurt is dus geen ongeluk. Vijf jaar geleden daagde vice-president Alvaro Garcia Linera de Boliviaanse agro-industrie uit om de landbouwgrens met een miljoen hectare per jaar uit te breiden. Dat cijfer werd bereikt. Niet met productieve landbouwgrond, maar met door brand verwoeste grond.

Dit is Bolivia. Het land waar Moeder Aarde rechten heeft. Waar een wet bestaat die zegt dat bossen en rivieren het recht hebben om te leven, "om de integriteit van levenssystemen, en de natuurlijke processen die ze ondersteunen, te handhaven". Een land waar de president toespraken houdt op internationale bijeenkomsten ter verdediging van Pachamama, terwijl in Bolivia de rechten van Moeder Aarde worden geschonden. Een land waar het parlement in 24 uur unaniem instemde met een enorme uitbreiding van de biobrandstofproductie. Geen enkel parlementslid dat spreekt voor de bossen die knetteren bij meer dan 300 graden Celsius. De wetgevers vierden allemaal de toetreding van Bolivia tot het biobrandstoffen tijdperk. Hetzelfde gebeurde met de vleesexport naar China. Geen enkel parlementslid vereiste voorafgaande milieu-impactstudies.

De branden zijn dit jaar het resultaat van een strategie om opnieuw verkozen te worden bij de nationale verkiezingen van oktober 2019. Waar de overheid zich eerder tegen biobrandstoffen positioneerde draaide deze 180 graden om ethanol en biodiesel te promoten als "groene" energiebronnen. Om zo de steun van de agro-industrie te winnen bij de verkiezingen. Hetzelfde geldt voor de veehouders. De regering opende het pad om vlees naar China te exporteren, naar het voorbeeld van Paraguay dat haar bossen verwoestte om vee te voeden.

De kandidaten, die in hun programma weinig of niets zeggen over ontbossing, biobrandstoffen en vleesexport, haasten zich nu naar de rampgebieden. Ze wijzen met de vinger naar elkaar, maar niemand wil wijzen naar de agro-industrie die verantwoordelijk is voor het grootste deel van de ontbossing in Bolivia. In 2015 werd er 240.000 hectare ontbost in Santa Cruz. Toen in 2012 de ontbossing er 100.000 hectare bedroeg, was 91% illegaal. In 2017 heeft de regering een derde van de ontbossing gelegaliseerd. Een bos of andere levende wezens in brand steken, is een misdaad die de menselijke conditie aantast.

Over een paar dagen zullen alle kandidaten terugkeren naar hun verkiezingscampagne, sommigen om het totalitarisme in vraag te trekken, anderen om het te camoufleren, maar niemand om het antropocentrische totalitarisme dat we in ons dragen te veroordelen.

 Lees het volledige Spaanse artikel hier.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels