• Jij bent #1van11 ❤
    Jij bent #1van11 ❤

    Eén van de kenmerken van de 11.11.11-campagne blijft de grote diversiteit van de acties. Ook dit jaar was er opnieuw veel creativiteit bij de organisatie van evenementen.

Niet te missen

  • 06 november
    Expo Lectrr
  • 23 november
    Kajaktrail 11.11.11

Werken aan verzoening 25 jaar na de Rwandese Genocide

Onze partnerorganisatie AMI brengt daders en slachtoffers bij elkaar in lokale groepen en werkt sterk aan traumaverwerking en het zelfbeeld van mensen.

25 jaar geleden vond in Rwanda een genocide plaats. Het was één van de gruwelijkste gebeurtenissen van de 20ste eeuw. Gedurende 100 dagen werden meer dan een half miljoen Rwandezen vermoord. Ongeveer drie op vier Rwandese Tutsi's overleefden het bloedbad niet.

Het was een genocide in de volste betekenis van het woord: na jaren van haatdiscours en ontmenselijking door politieke partijen, massamedia en radicale 'Hutu-power' organisaties, en een toenemend aantal geïsoleerde moordpartijen op Tutsigemeenschappen in Rwanda, luidde de moord op president Juvenal Habyarimana op 6 april 1994 het begin in van een minutieus geplande en goed georganiseerde genocide. Ook Hutu's die Tutsi's beschermden of verdedigden, of bezwaren uitten tegen de genocide, werden vermoord. De internationale gemeenschap, waaronder ook ons land, keek lijdzaam toe en greep niet in toen honderdduizenden onschuldige burgers 3 maanden lang werden afgeslacht.

De genocide tegen de Tutsi's was het afschuwelijke hoogtepunt van een Rwandese crisis die al tijdens de koloniale periode begon.

De Belgische overheid maakte een strikt onderscheid tussen Tutsi, Hutu en Twa in haar mandaatgebied Rwanda-Urundi. De uitsluiting van de Hutu meerderheid van belangrijke politieke en administratieve functies leidde tot grote frustraties. In de jaren voor de onafhankelijkheid en de jaren erna vond er geregeld etnisch geïnspireerd geweld plaats en vielen er tienduizenden slachtoffers. Duizenden Tutsi's vluchtten naar de buurlanden en de politieke macht kwam voornamelijk in handen van Hutu politici.

In 1990 viel het RPF (Rwanda Patriotic Front), een rebellenleger van voornamelijk Tutsi-diaspora vanuit Uganda, Rwanda aan met als doel het dictatoriale regime van Habyarimana omver te werpen. Het was dat rebellenleger dat in 1994 het hele Rwandese grondgebied veroverde en de genocide beëindigde. Volgens mensenrechtenorganisaties werden duizenden voornamelijk Hutu-burgers gedood tijdens wraakacties, hoewel de omvang en de aard van deze moorden niet vergelijkbaar waren met de genocide.

Na de genocide vluchtten meer dan een miljoen Hutu's naar buurland Congo. De Rwandese vluchtelingencrisis in Oost-Congo was één van de oorzaken van de eerste Congo-oorlog, waarbij opnieuw duizenden Rwandezen het leven lieten.

Om de genocide-misdaden te berechten werden in Rwanda op grote schaal semi-traditionele volksrechtbanken (de zogeheten Gacaca) opgericht die honderdduizenden genocideverdachten berechtten en meer dan een miljoen zaken behandelden. Een internationaal gerechtshof, het Internationale Tribunaal voor Rwanda, veroordeelde 61 Rwandezen. Verschillende landen, waaronder België, hebben genocide-verdachten ook zelf berecht en veroordeeld. Andere vermeende misdaden werden echter niet of nauwelijks onderzocht.

Ondanks de vele genocide-processen en jaren van stabiliteit en sociaaleconomische transformatie in Rwanda zijn de wonden van de genocide nog niet geheeld. Verzoening tussen slachtoffers en daders, tussen individuen en gemeenschappen, zal waarschijnlijk nog jaren en generaties duren. Daarom steunt 11.11.11 AMI (Association Modeste & Innocent), een Rwandese partnerorganisatie die werkt rond verzoening in Rwanda. AMI brengt daders en slachtoffers bij elkaar in lokale groepen. Zo creëren ze dialoog en samenwerking tussen mensen. Daarnaast werkt AMI ook sterk aan traumaverwerking en het zelfbeeld van mensen. Hun werking richt zich dus niet enkel op het individu, maar op de hele gemeenschap. Zo kunnen mensen elkaar helpen tijdens het genezingsproces.

Rwanda heeft nog een lange weg te gaan, en ook op vlak van democratie en mensenrechten staat het voor belangrijke uitdagingen. Maar dankzij organisaties als AMI en de miljoenen Rwandezen die de trauma's en de haat uit het verleden achter zich willen laten, is er hoop voor de toekomst.

Never again.

11.11.11 herdenkt de slachtoffers van de genocide en uit haar diepste medeleven met de nabestaanden

11.11.11 DOOR:

Meer weten over onze partners?

 

Vanaf dinsdag 26 maart kun je op televisie kennismaken met het werk van AMI, want dan brengen Canvas en productiehuis De chinezen de documentairereeks 'Terug naar Rwanda'.

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels