Handel en ontwikkeling

tanzania nootjesverkoper

Hedendaagse handelsakkoorden dringen diep door in het weefsel van economie en samenleving. Ze beperken zich al lang niet meer tot wat gewoonlijk verstaan wordt onder  handel, met name het over de grens verkopen en vervoeren van goederen.

Ze leggen principes en kaders op voor grote delen van het binnenlandse beleid en regelgeving.

Ze bepalen niet alleen hoe er 'gehandeld' kan worden  maar ook hoe er kan geproduceerd worden, hoe diensten kunnen worden aangeboden en zelfs waaraan de binnenlandse regelgeving en besluitvorming moet voldoen.

Handelsakkoorden gaan dus niet alleen over goederen en investeringen, maar net zo goed over  openbare aanbestedingen, onderwijs, gezondheidsdiensten, cultuur, milieuzorg, toegang tot geneesmiddelen en kennis, landbouw, voedsel, en niet te vergeten tewerkstelling. Ze belangen dus iedereen in de samenleving aan.

Toch gebeuren de onderhandelingen achter gesloten deuren,  met een geprivilegieerde inkijk en inspraak voor bedrijven.

11.11.11 volgt al jarenlang het Europese handelsbeleid op de voet.
Bij onderhandelingen met ontwikkelingslanden kan de EU, met haar uitgebreide markt en haar positie als donor en investeerder, de voorwaarden stellen.

Europese handelsakkoorden vergen vooral veel aanpassingen bij de handelspartner, zelden bij de EU zelf. Ontwikkelingslanden moeten zo vaak beleidsinstrumenten uit handen geven die ze proberen in te zetten om hun ontwikkelingsachterstand in te halen.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels