11.dossier: Belgisch Syrië-beleid doorgelicht

11dossier-empty words

Ondanks herhaalde verzekering van alle vice-premiers én de premier dat België 'niet als cowboys' naar Syrië zou trekken, blijft het Belgische Syrië-beleid steken in bommen gooien en humanitaire hulp. Van alle engagementen en een parlementaire resolutie om meer te doen dan dat kwam weinig in huis. Dat blijkt uit een nieuwe analyse van 11.11.11. Ironisch genoeg investeerde militaire partner Nederland – waarmee België afwisselt in de coalitie – wél in flankerende maatregelen. Zo maar even 43 keer meer.

Zes jaar na de start van de oorlog in Syrië is er nog steeds weinig hoop op een duurzame oplossing voor het verscheurde land. In deze 'ergste door mensen gecreëerde ellende sinds WOII' vielen 465.000 doden, zijn 13,5 miljoen Syriërs afhankelijk van militaire hulp, 6,5 miljoen intern ontheemd en 4,8 miljoen op de vlucht in de buurlanden. België besloot in mei vorig jaar om de Belgische luchtaanvallen in Irak uit te breiden naar Syrië. Zowel premier Michel als ministers Reynders, Peeters en De Croo verzekerden daarbij dat er meer zou nodig zijn dan een militaire aanpak en dat België zich daarom engageerde tot een 3D-aanpak: ontwikkelingssamenwerking, een politiek proces en een militaire aanpak. "We moeten niet als cowboys naar Syrië gaan", verzekerde vice-premier De Croo.

Vandaag, bijna een jaar later, is er bitter weinig te merken van dit engagement over de partijen heen. België investeerde amper 300.000 euro in flankerende maatregelen: 50.000 euro voor de oprichting van een kantoor voor de Syrische oppositie in Brussel en 250.000 euro voor een nieuw VN-mechanisme dat bewijsmateriaal verzamelt voor oorlogsmisdaden. Bij wijze van contrast: voor de militaire interventie werd het afgelopen jaar 46 miljoen euro op tafel gelegd.

Humanitaire steun

Waar ons land het wel goed doet is op vlak van humanitaire steun. Op drie jaar tijd (2014-2016) maakten we 175,9 miljoen vrij voor de Syrische bevolking. Een recordbedrag, aldus minister De Croo, die op de laatste Internationale Donorconferentie wel toegaf dat 'een vreedzame en diplomatieke oplossing het enige duurzame antwoord is' voor de humanitaire situatie in en rond Syrië.

Ook 11.11.11 is positief over de Belgische humanitaire inspanning, al stellen we wel vast dat de humanitaire hulp vaak niet tot bij de Syrische bevolking raakt en er nauwelijks iets van de hulp naar lokale Syrische organisaties vloeit. Het gros van de middelen gaat naar VN-organisaties en internationale hulporganisaties. Slechts 0.9% van de internationale humanitaire middelen gaat naar Syrische hulporganisaties, terwijl zij in de feiten goed zijn voor 75% van de humanitaire respons. Over echte ontwikkelingssteun gaat dit dus allerminst.

Nederland

Sterk contrasterend met de Belgische aanpak is die van militaire wisselpartner Nederland. Ons buurland slaagt er immers wél in de 3D's te combineren en bovendien nog meer geld uit te trekken voor humanitaire steun. De Nederlandse regering besloot eind januari 2016 om de uitbreiding van luchtaanvallen naar Syrië te combineren met een parallelle intensifiëring van de niet-militaire inzet in de strijd tegen IS. Hiervoor werd ondertussen – in verschillende initiatieven – al meer dan 13 miljoen euro uitgetrokken. Dat is 43 keer de Belgische inspanning. Voor humanitaire hulp trok de Nederlandse regering 357,65 miljoen uit op 5 jaar tijd. Waarvan 296 miljoen in de periode 2014-2016.

Toekomst

11.11.11 benadrukte van bij de aanvang dat er geen militaire oplossing is voor de oorlog in Syrië. Hoewel 11.11.11 erkent dat IS militair moet worden verslagen, herhaalden we steevast dat een eenzijdige militaire benadering een afleiding is van de taak om de Syrische oorlog in zijn geheel aan te pakken. Er is dus geen nood aan een militaire intensifiëring, wel aan een politieke, stabiliserende en humanitaire intensifiëring.

Als België zich enkel beperkt tot bombarderen, staat er binnen enkele jaren gewoon een IS 2.0 op

Voor 11.11.11 is het dan ook dringend tijd dat de Belgische regering werk maakt van haar eigen engagement en meer investeert in politieke en stabiliserende maatregelen. Zonder een echte internationale 3D-benadering riskeren we anders opnieuw in een Libië- of Irak-scenario terecht te komen van een totaal ontwortelde samenleving. Als België zich enkel beperkt tot bombarderen, staat er binnen enkele jaren gewoon een IS 2.0 op. Dringende concrete actie is nodig om dat te vermijden.

11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels