De verstorende impact van mijnbouwgiganten in de Filippijnse Cordillera

logo_be_kleurDe Cordillera, een provincie in het noorden van de Filippijnen, ligt op de 'pacific belt of fire'. Het is een vulkanisch gebied, rijk aan mineralen, grondstoffen en eigenaar van een buitengewone biodiversiteit. Die rijkdom is ook de mijnbouwindustrie niet ontgaan. Hun impact op de natuur en het leven van de lokale bevolking is enorm. Reeds een twintigtal jaar leven de inwoners van de Cordillera in angst ten aanzien van de buitenlandse mijnbouwbedrijven.

Aanvankelijk werd de mijnbouwindustrie enthousiast verwelkomd. Ze zouden meer werkgelegenheid creëren. Het tegendeel wordt echter steeds duidelijker. Zelden krijgen lokale inwoners een vast contract bij de buitenlandse mijnbouwbedrijven. Hun werkzekerheid is nihil en zo ook hun inkomenszekerheid.

Wanneer een mijnbouwbedrijf zich ergens vestigt, dan wordt dat gebied ontheemd en ontbost. De grondstoffen op dat grondgebied, zoals grondwater, vallen dan onder het monopolie van de mijnbouwbedrijven. Dit heeft vernietigende gevolgen voor de voedselzekerheid in de Cordillera. Ten eerste krijgt de lokale bevolking - in gebieden waar mijnbouwbedrijven actief zijn - steeds moeilijker toegang tot grondwater. Dit heeft gevolgen voor de hoeveelheid voedsel dat mensen kunnen produceren. Ten tweede is er de vervuiling van het grondwater door de afvalstoffen die de mijnbouw met zich mee brengt. Enerzijds leidt het vervuilde grondwater tot meer mislukte oogsten. Anderzijds brengt het vervuilde water ook schade toe aan de gezondheid van de inwoners. Waar men vroeger zonder problemen water uit de grond kon putten moet men nu opletten voor vervuiling en ziektes.

Ook de veiligheid van de lokale bevolking komt in het gedrang door de aanwezigheid van de buitenlandse mijnbouwbedrijven. Buitenlandse bedrijven die vestigingen hebben in de Cordillera krijgen steeds meer te kampen met protest van de plaatselijke bevolking. Fabeltjes zoals het beweren dat de internationale bedrijven werkzekerheid creëren, worden niet langer aanvaard. De bevolking ziet haar voordelen slinken en verzet zich tegen dit onrecht. Door het groeiende protest halen buitenlandse ‘bezetters' steeds meer de wapens boven. Boeren die hun land willen verdedigen en het milieu willen beschermen, krijgen als tegenreactie een verhoogde militarisering. Er heerst als het ware een ‘war on terror' waarbij de lokale bevolking als terroristen aanzien wordt.

Wat het probleem nog erger maakt, is dat deze buitenlandse reuzen steun krijgen van de Filippijnse overheid. Onder het bewind van voormalig president Arroyo werd het ‘Oplan Bantay Laya' in het leven geroepen. Oplan Bantay Laya krijgt de volle steun van de Verenigde Staten. Zij stimuleren de Filippijnse overheid om de zogenaamde rebellen in de Cordillera te bevechten ‘ter bescherming van de lokale bevolking'. De mijnbouwindustrie krijgt dus bescherming tegen al wie hen bevecht. De lokale bevolking echter, voor wie het plan bedoeld is, moet lijdzaam toezien hoe land vernietigd wordt.

Annabel Van Den Berghe

www.bevrijdewereld.be

infofiche_met_partners_2009

Deel dit artikel