Europalia Indonesië: een land met veel troeven

Maar 11.11.11 ziet de druk op de democratie toenemen

europalia-indonesie

Europalia Indonesië gaat dinsdag 10 oktober van start. 11.11.11, de koepel van ontwikkelingsorganisaties, is blij met de keuze voor dit diverse en te weinig bekende land. Het internationale evenement in Brussel is gelijktijdig ook een gelegenheid om aandacht te vragen voor de bedreigingen voor het land. De laatste tijd neemt de interne druk op de democratie toe. De Belgische regering kan op het internationaal toneel een rol spelen.

Indonesië is een land met ontzettend veel troeven. Het telt ruim 17.000 eilanden, 700 talen, 300 etnische groepen, 95.000 km kustlijn, 127 actieve vulkanen, en dat is maar een greep uit de indrukwekkende cijfers over het land. Toch slaagt het vierde grootste land ter wereld er opvallend goed in om uit het wereldnieuws te blijven. Op uitzondering van verschuivende tektonische platen in de oceaan of uitbarstende vulkanen.

Tot 1998 kende het land een dictatuur. Ondertussen werd de persvrijheid hersteld, werd de politieke macht gedecentraliseerd en werd de corruptie strenger aangepakt. Aan de bezetting van Oost-Timor kwam eveneens een eind en met de verzetsbeweging op Aceh werd een vredesakkoord getekend.

11.11.11 is één van de weinige Belgische ngo's die rechtstreeks samenwerken met lokale mensenrechtenorganisaties. En die komen de laatste tijd met zorgwekkend nieuws. Ze merken een groeiende onverdraagzaamheid en een toename van het aantal schendingen van mensenrechten. Het gaat dan vooral over religieuze onverdraagzaamheid, discriminatie van vrouwen, het beperken van de vrijheid op vereniging en vergadering en het bedreigen en criminaliseren van activisten die opkomen voor mensenrechten, voor de LBTG-gemeenschap of voor het milieu.

De tragedie van de jaren '60

Eén voorval van midden september illustreert dit helemaal: Op 16 en 17 september 2017 was een conferentie gepland rond de donkerste bladzijde uit de geschiedenis van het onafhankelijk Indonesië, met name de tragedie van 1965 en '66. Er werd toen een massamoord gepleegd in de vorm van een anticommunistische zuivering die volgde op de al of niet vermeende staatsgreep door communistische officieren in september 1965. Daarbij werden naar schatting 500.000 tot 1 miljoen mensen zonder enige vorm van proces vermoord. De Communistische Partij (PKI) werd buiten de wet gesteld en president Soeharto introduceerde de "Nieuwe Orde" waarbij diverse vrijheden aan banden werden gelegd.

Er rust in het land nog altijd een taboe op deze 'tragedie'. Toch blijven overlevenden, familieleden van slachtoffers en mensenrechtenorganisaties bijeenkomsten organiseren om deze geschiedenis bespreekbaar te maken. De conferentie werd echter net voor de aanvang geannuleerd door de autoriteiten omdat er 'geen vergunning was'. De meeting was echter gepland op privéterrein en overschreed de opgelegde limiet van 300 deelnemers niet.

Vrees voor het communisme

In 2016 en 2017 werden 21 dergelijke activiteiten geannuleerd door de autoriteiten, die telkens toegeven aan de druk van nationalistische en Islamitische organisaties. Zij vinden dat dergelijke meetings 'ingaan tegen de staatsideologie en het communisme zullen doen heropleven'.

Deze evolutie is bijzonder verontrustend. Boeren die opkomen voor hun recht op land of inheemsen die zich verzetten tegen landgrabbing worden ook meer en meer beschuldigd van 'communistische activiteiten, in een poging ze monddood te maken. Bovendien weegt het steeds meer op de nationale politiek. De oppositie, een mix van kapitaalkrachtige oudgedienden van Soeharto en conservatieve moslimorganisaties misbruikt deze 'schrik voor rood' om de bevolking angst aan te jagen en president Joko Widodo (Jokowi) als een zwak figuur op te voeren, met het oog op de verkiezingen van 2019. Wordt Indonesië een nieuw voorbeeld van een land waar een rijke zakenman via een gevaarlijk-populistische agenda de macht veroverd?

Positie van de vrouw

Verontrustend is ook de impact van een conservatieve interpretatie van de Islam op de positie van de vrouw. Mannen verdienen gemiddeld het dubbele als vrouwen, de activiteitsgraad bij vrouwen stijgt traag, en is nu 50% tegenover 80% bij mannen. Recente wetten maken het echter moeilijker voor vrouwen om de genderkloof te overbruggen. Maar liefst 421 lokale overheden hebben door de sharia geïnspireerde regels uitgevaardigd die de discriminatie van vrouwen legaliseren, zonder ingrijpen van de nationale overheid.

Huiswerk voor België

Europalia zal de komende maanden een brug slaan tussen België en Indonesië, met veel bilaterale contacten op diverse niveaus. Daarom deze geheugensteun aan de Belgische gezagsdragers. Een goed partnerschap begint met het respecteren van de mensenrechten, inclusief de vrijheid van vergaderen en het beschermen van mensen die op vreedzame manier relevante topics willen bespreken. Indonesië schiet op dat vlak duidelijk te kort. België moet eveneens het ongenoegen van de VN bekrachtigen met de 'wet op godslastering' waardoor religieuze minderheden heel kwetsbaar worden voor vervolging. Het feit dat de Christelijke kandidaat-gouverneur voor Jakarta veroordeeld werd voor het citeren van een vers uit de Koran spreekt boekdelen.

11.11.11 DOOR:

Meer

 

 

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels