In Benin zaait de rivier Mono opnieuw dood en vernieling langs haar oevers

benin
Begin september trad de Monostroom, die een natuurlijke grens vormt tussen Benin en Togo, over een lengte van 200 km buiten haar oevers en overspoelde ze alle omliggende dorpen. Tot de ergst getroffen gebieden op de Benin-oever behoort de omgeving van Athiémé, een gemeente met zo’n 40.000 inwoners. Vier van de vijf arrondissementen van Athiémé staan onder water en ongeveer 25.000 mensen hebben nood aan hulp.

Stortregens die de regio teisterden hebben het waterpeil onophoudelijk doen stijgen, waardoor de Mono op verschillende plaatsen buiten haar oevers trad met rampzalige overstromingen tot gevolg. Het kolkende water veegde alles weg: palmbossen, bananenplantages, rijstvelden, gevogelte en veestapels waren niet opgewassen tegen de verwoestende stroom. Woningen, opgetrokken uit leem en modder, losten op in het water zoals een suikerklontje in een kop thee. De watermassa heeft de omgeving omgevormd in een gigantisch moddermeer.

De beschikbaarheid van drinkbaar water is bijzonder problematisch. Het water van de waterputten staat momenteel op hetzelfde niveau als dat van de toiletputten en bovendien zijn de begraafplaatsen ondergelopen…met andere woorden: er is geen drinkbaar water voorhanden.

De getroffen gebieden zijn enkel toegankelijk met een motorboot. Helaas heeft men in de regio slechts een tiental bootjes ter beschikking om hulp te bieden aan meer dan 12.000 mensen in nood, verspreid over verschillende dorpen. Op dit ogenblik hebben de overstromingen officieel een tiental mensenlevens gekost maar men vreest dat de dodentol zal oplopen, rekening houdend met het feit dat heel wat getroffen plaatsen nog niet bezocht zijn.

Een terugkerend fenomeen
De overstromingen vormen geen nieuw fenomeen. En telkens zaaien ze dood en vernieling. Volgens de burgemeester van de gemeente zijn de overstromingen cyclisch in Athiémé en wordt het steeds moeilijker te voorspellen wanneer ze zich zullen voordoen. Vroeger trad de rivier eens om de tien jaar buiten haar oevers, vervolgens eenmaal per jaar en tegenwoordig heeft de streek soms tweemaal per jaar met overstromingen te kampen.

De oorzaken van de steeds frequenter voorkomende overstromingen worden toegeschreven aan menselijke activiteiten in het stroomgebied. Men wijst met de vinger naar de stuwdam van Nangbéto (waar elektriciteit wordt opgewekt) en naar de massale ontbossing op de oevers om brandhout te winnen of om ruimte te creëren voor landbouw en urbanisatie.

Een humanitaire catastrofe
De impact van de overstromingen betekent een rem op de sociale, economische en culturele ontwikkeling van het land. De getroffen bevolking heeft gebrek aan onderkomen, onderwijs, sanitaire voorzieningen, voedsel en drinkbaar water en wordt blootgesteld aan allerlei ziekten.

Men zal lessen moeten trekken uit deze rampspoed en alles in het werk moeten stellen om toekomstige natuurrampen te voorkomen en er op te anticiperen. Een duurzame exploitatie van de omgeving is de enige manier om de toenemende milieudegradatie, dé oorzaak van de overstromingen en bijhorende gevolgen, af te remmen. Of, zoals men zegt, men kan de natuur enkel bedwingen door haar te gehoorzamen.

Overigens hadden ook Burkina Faso, Nigeria, Senegal, Niger, Guinee en Tsjaad te kampen met hevige regenval en overstromingen.
Bron:
http://www.aqueduc.info/spip.php?article1078
http://www.aqueduc.info/spip.php?article1071

Join For Water DOOR:

Deel dit artikel