Indonesisch duikersparadijs gered van mijnontginning

 Bangka-Island-photo

Het kleine eiland Bangka is vooral gekend als duikersparadijs en zal dat ook in de toekomst kunnen blijven. Door de acties van de Red Bangka-coalitie kon de bevolking de mijnconcessie van een Chinees bedrijf laten intrekken. Een succes voor onze partners WALHI en JATAM die hen hierbij ondersteunden. 

Succes voor Red Bangka

De Red Bangka-alliantie werd in 2014 opgericht om het verzet te bundelen tegen het Chinese Mikgro Metal Premium (MMP). Dat bedrijf had een concessie gekregen om ijzererts te ontginnen op het eiland Bangka, in Noord-Sulawesi. De concessie bestreek bijna de helft van het eiland, dat met 4800 ha nauwelijks groter is dan een stad als Halle of Torhout. De overgrote meerderheid van de bevolking verwierp de concessie. Met de steun van 11.11.11-partners Walhi en Jatam begon Red Bangka een juridische procedure om de concessie aan te vechten. Hun argument: voor een concessie op eilanden kleiner dan 200.000 ha is een bijkomende vergunning nodig van het ministerie van Maritieme Zaken.

Tot twee keer toe gaf de rechter de aanklagers gelijk, maar telkens ging het ministerie van Mijnbouw in beroep. Nochtans had de minister die de concessie verleende ondertussen ontslag genomen op verdenking van corruptie. Op 23 maart ll.velde het Hooggerechtshof een finaal oordeel: deze vergunning is illegaal. Op Bangka moet alle mijnbouw stoppen.

29.000 handtekeningen

Merah Johansyah, coördinator van JATAM, prijst de harde strijd van de gemeenschap. “Zonder eendrachtig verzet was dit resultaat niet mogelijk. De 2400 inwoners konden elke dag zien hoe hun land ingepalmd werd, mangrovebomen gerooid en de koraalriffen vernietigd. De mijn was een bedreiging voor hun levensonderhoud. De steun van artiesten zoals de Indonesische rockster Kaka Slank, gaf hun lokale strijd een nationale weerklank. Mede door hem haalde een petitie op Change.org 29.000 ondertekenaars.”

Trend

Bangka is niet alleen. Er komt steeds meer debat over de werkelijke kosten en baten van de mijnindustrie. In de Filipijnen werden onlangs heel wat mijnen gesloten, Guatemala verbood onlangs alle goudmijnbouw en El Salvador zette een punt achter alle metaalmijnbouw. Ook in Indonesië leeft de discussie. In een recente studie berekende het ministerie van Milieu de reële kostprijs van de mijnbouwsector, inclusief de ‘verborgen’ kosten, zoals de impact op het milieu, op de kwaliteit van het water, de voedselproductie, enz. Voor het jaar 2013 bleek de balans negatief te zijn. Toegegeven, de marktprijzen voor ertsen en mineralen waren dat jaar laag. Maar uit het onderzoek van de anti-corruptie commissie van de overheid (KPK) blijkt dat één derde van de ruim 9400 mijnbouwconcessies ook de regelgeving inzake belastingen en btw-registratie aan hun laars lapten. Als gevolg daarvan werden al 200 mijnen gesloten. Dit onderzoek kwam er trouwens op uitdrukkelijke vraag van lokale ngo’s.

Herstel

Van haar kant blijft de mijnbouwindustrie hameren op haar ‘substantiële bijdrage’ aan de economische groei en de tewerkstelling. Maar onze partners Walhi en Jatam menen dat de overheid de arbeiders van de gesloten mijnen kan tewerkstellen bij het saneren van de gronden, om zo de milieuschade te herstellen. Voor dat herstel moeten bedrijven in principe een waarborg betalen, zodat er na de sluiting van de mijn geld beschikbaar is voor sanering. Het onderzoek van de KPK gaf aan dat ook op dat vlak heel wat bedrijven tekort schieten.

Geef 11.11.11 meer slagkracht. Steun 11.11.11 vandaag nog.

Omwille van verwerkingskosten, is het toegestane minimumbedrag € 10
11.11.11 DOOR:

Deel dit artikel