MO*: Gokken met voedsel. Het biobrandstoffendebat laait weer op


Europa wil zich op de kaart zetten als trendsetter in de bio-economie. De ervaring met biobrandstoffen doet echter een aantal verklikkerlichtjes knipperen. De Europese Commissie maakte daarom een wetsontwerp voor herziening van de huidige richtlijnen, waarover in het najaar gestemd wordt. De biobrandstoflobby steigert en heeft het over 'de doodsteek' voor de sector.




De productie van biobrandstoffen heeft het afgelopen decennium wereldwijd een enorme vlucht genomen. Sinds 2000 is de productie van biodiesel gestegen tot 19 miljoen ton per jaar. Europa is zelfs wereldleider als producent van biodiesel. Voor bio-ethanol zijn de VS en Brazilië de trekkers.

Die groei is mede aangewakkerd door het Europese beleid. In het Europese klimaatpakket 2020 is in 2009 gesteld dat 10 procent van de energie in het transport tegen 2020 afkomstig moet zijn van hernieuwbare energie, voornamelijk op basis van biobrandstof. Tegen 2020 moet ook het CO2-gehalte van de brandstof met 6 procent naar omlaag.

Het Europese verbruik van biobrandstoffen in transport bedroeg vorig jaar 14,4 miljoen ton. In 2011 was dat 14 miljoen ton, volgens de Biofuel Barometer van EUobserver. 2012 zag dus een stijging van 2,9 procent, iets minder dan het jaar ervoor: tussen 2010 en 2011 groeide de sector met 5,3 procent. Met die totale omvang van biodiesel en bio-ethanol zit het Europese transport vandaag op een bijmenging (mix) van 4,7 procent, tegen 2020 moet dat dus 10 procent worden.


Rijden of eten

Het overgrote deel van de biobrandstoffen vandaag is "eerste generatie", geproduceerd op basis van gewassen die ook voedingsgrondstoffen zijn: suikerriet, maïs, koolzaad, soja, palmolie, tarwe. Momenteel voert Europa 35 procent van de grondstoffen hiervoor in, maar om 10 procent te halen zal dat oplopen tot 50 procent.

 

Voedselcrisissen

De twee opeenvolgende voedselcrisissen van 2008 en 2011, met voedselrellen en forse prijsstijgingen tot gevolg, hebben echter de alarmbel doen rinkelen. Tal van rapporten hebben aangetoond dat de opmars van biobrandstoffen een wezenlijk aandeel heeft in de stijgende voedselprijzen en de krappe voedselvoorraden.

Een rapport van Rabobank, Finding the Food-Fuel Balance van oktober vorig jaar, bevestigt die wisselwerking tussen biobrandstoffen en de voedselmarkten en stelt dat de voorraden van plantaardige olie de voorbije vier jaar de vraag niet kunnen bijhouden. Die voorraden bevinden zich op het laagste niveau in 38 jaar, terwijl men nog eens een stijging van de vraag verwacht met 23 miljoen ton tegen 2016. Daarom alleen al verwacht Rabobank een daling van de productie van biodiesel en stelt het rapport dat de 10-procentnorm wellicht niet gehaald kan worden, omdat het aanbod de vraag niet kan volgen.

Ook de VN-Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) wijst erop dat van de voorbije tien jaar er zes waren waarin de wereld meer voedsel consumeerde dan produceerde. We bevinden ons in een situatie van strakke markten en dat leidt tot prijsverhogingen, die vooral in ontwikkelingslanden de honger en de armoede verergeren. In voedsel importerende landen zijn de prijzen drastisch gestegen.

In Latijns-Amerika en in Afrika is de zoektocht naar teelgrond voor energiegewassen, samen met bodemspeculatie, een drijvende factor in het probleem van landroof. Tussen 2009 en 2013 zijn in Afrika 6 miljoen hectare ingenomen door Europese bedrijven voor de productie van biobrandstoffen.


Lees verder op MO.be...


Meer info:



BRON: MO* Magazine

Deel dit artikel