Onbetwistbaar NEEN tegen mijnbouw in Sipacapa, Guatemala.

Inheemse landbouw en het ecologisch evenwicht in gevaar door mijnindustrie

Sinds de ondertekening van de vredesakkoorden valt ook Guatemala ten prooi aan de vrijhandel. Guatemala was door zijn gewapend conflict lang een obstakel voor vooral Noord-Amerika in de creactie van een continentale vrijhandelszone (ALCA). Vrijhandelsakkoorden met de V.S. en het Plan Puebla Panamá (PPP) zijn hierin de voorbereidende fase. Vooral onder druk van de V.S. en Mexico – dat sinds 1994 ook tot de NAFTA behoort – werd er voor de zuidelijke staten van Mexico (vanaf Puebla) en de hele Centraal-Amerikaanse regio een infrastructuurplan opgemaakt met de bedoeling de weg vrij te maken naar het Zuiden en aan te sluiten bij het Plan Colombia.


Die globaliserende toestanden beginnen zich duidelijk af te teken in het Guatemalaanse landschap. Gigantische oppervlaktes grond dreigen concessies te worden van multinationale mijn- en petroleumbedrijven, vooral uit de V.S. en Canada. Momenteel maakt de milieuorganisatie Madreselva (http://www.madreselva.com.gt ) melding van meer dan 400 locaties waar mijnbedrijven zouden in geïnteresseerd zijn. De hoop op een landhervorming voor landloze inheemse boerengemeenschappen verdwijnt hiermee in een donkere mijnkrater. Het hoeft geen verdere uitleg dat de inheemse boeren nog landlozer zullen worden. Het enige alternatief voor hen is de mijnindustrie waar de banen uiteraard heel beperkt zijn of naar de randstad om in montagehallen (maquílas) te gaan werken en in de verpaupering terecht te komen. Kortom: van de armoede in de extreme armoede.

Bovendien gaan de mijnregio’s regelrecht de vernieling in: bodemerosie, bodemverontreiniging, ongezuiverde afvalwaters en dus verontreinigde rivieren, opgedroogde drinkwaterbronnen, aardverschuivingen, woestijnvorming, enz. Intussen is duidelijk dat de mijnbedrijven in Guatemala niet van plan zijn om de Best Beschikbare Technieken te gebruiken om mens en milieu te sparen. Toch blijkt dat de gemeenschappen de strijd niet opgeven. Met de steun van de lokale gemeentebesturen en nationale en internationale NGO’s werd er op 18 juni een volksraadpleging gehouden omtrent het “Marlin-project” in Sipacapa in het departement San Marcos. Marlin is een goudmijnproject van het Canadese Glamis Gold, in Guatemala Montana genaamd (http://www.glamis.com/properties/index.html ). De mijnactiviteiten bevinden zich hoofdzakelijk op grondgebied van San Miguel Ixtahuacán en Sipacapa. Ondanks alle pogingen van het mijnbedrijf om de volksraadpleging in de war te sturen en de mensen te desinformeren, heeft het volk zich niet laten misleiden. Alle middelen om de organisatie van de volksraadpleging te doen mislukken waren goed: kinderen foldertjes laten ronddelen, de lokale ambulance met megafoon door de dorpen sturen, en zelfs de lokale radio inschakelen in een poging om de mensen in verwarring te brengen. Toch verliep de raadpleging zonder incidenten en volledig volgens het boekje, dit onder het toeziend oog van nationale en internationale waarnemers. Resultaat: 2455 neen-stemmen tegen 35 ja-stemmen, 32 onthoudingen en 8 ongeldige stemmen.

Ondanks een duidelijk en niet betwistbaar neen van de overgrote meerderheid van de bevolking zal de mijn er waarschijnlijk toch komen. De democratie in Guatemala beperkt zich blijkbaar enkel tot de verkiezing van een president uit een rij presidentskandidaten die enkel aan de zijde staan van economische, industriële en financiële machtstructuren.

Deel dit artikel