Rijden of eten?

Onder druk van de economische crisis schijnen onze politici het thema van de klimaatverandering helemaal uit hun agenda geschrapt te hebben. Toch weten we dat niets doen ons tien keer meer gaat kosten dan wel iets doen.


Volgens het Europese klimaatbeleid moet de EU tegen 2020 haar CO2-uitstoot met 20 procent reduceren. De bijdrage daarin van het transport zal vooral via biobrandstoffen gerealiseerd worden en de norm hiervoor is 10 procent biobrandstoffen tegen 2020.

Over die norm woedt nu al jaren een hevige polemiek, ook in de Europese wandelgangen. Europa zelf kan onmogelijk voldoende grondstoffen produceren om die norm te halen, ruim de helft ervan moet van buiten Europa aangevoerd worden: soja uit Braziliƫ en Argentiniƫ en Afrikaanse oliepalm uit diverse Latijns-Amerikaanse en Zuidoost-Aziatische landen. Ook Afrika lonkt naar de productie van energiegewassen.

Mensenrechten-, milieu- en Noord-Zuidorganisaties uitten al hun bezorgdheid dat zo'n norm in het Zuiden de voedselproductie in het gedrang brengt. Zoveel hectaren voor energiegewassen betekent een enorm landbeslag, zowel direct (voor de energiegewassen zelf) als indirect (verschuivingen in landbestemming omdat elders energiegewassen komen).

Lees verder op Mo*.be


BRON:MO* Magazine

Deel dit artikel