'Rechtvaardig' klimaatakkoord nog veraf

Brussel /New York, 24 september -  ‘De afwachtende houding van vele landen om de klimaatverandering aan te pakken, zet het proces op de helling en maakt het steeds moeilijker om een rechtvaardig klimaatakkoord te onderhandelen dat de wereld en in het bijzonder de armste werelddelen daadwerkelijk iets te bieden heeft’, zegt René Grotenhuis, voorzitter van CIDSE , een internationaal netwerk van katholieke ontwikkelingsorganisaties, waarvan Broederlijk Delen lid is.
 
‘Maar al te veel landen lieten nog niet in hun kaarten kijken en keken liever de kat uit de boom vooraleer zelf beloftes te maken over hun eigen engagement op het vlak van klimaatverandering’, zei Grotenhuis op een persconferentie van de CIDSE-Caritas delegatie op de Klimaattop, die  werd georganiseerd door de Nederlandse Permanente Missie bij de VN.
 
Samen met de andere leden van de delegatie, Elizabeth Peredo, Directeur van Fundación Solón in Bolivia en Kardinaal Keith O’Brien, Aartsbisschop van Sint-Andrews en Edinburgh in Schotland, benadrukte Grotenhuis dat, door deze afwachtende houding steeds vaker 2020 en 2050 als streefjaar naar voren wordt geschoven, terwijl onmiddellijke actie vereist is. Vele mensen in Afrika en over de hele wereld leiden immers nu al onder de gevolgen van de klimaatverandering omdat droogtes en onvoorspelbare regenpatronen hun bestaansmiddelen bedreigen en hun kans op overleven op het spel zet.
 
Hij benadrukte nogmaals dat het essentieel was om in Kopenhagen een scherp omlijnde boodschap te formuleren waarbij terdege rekening wordt gehouden met de armsten. ‘CIDSE engageert zich tot een campagne rond klimaatverandering omdat uit de ervaringen van de organisatie met armoedebestrijding blijkt dat klimaatverandering de armsten het meeste treft, hoewel zij de minste verantwoordelijkheid dragen voor de uitstoot van broeikasgassen’, vervolgde Grotenhuis. Als netwerk van katholieke organisaties gelooft CIDSE dat God de Aarde schiep en aan de mensen gaf. Wij moeten dus als verantwoordelijke rentmeesters zorg dragen voor deze planeet.
 
De voorzitter van CIDSE zei dat de aanwezigheid van Caritas en CIDSE vertegenwoordigers op de Klimaattop, de discussies een menselijk gezicht moet geven. Als we verder kijken dan industriële belangen, energiebeleid en de economische crisis, zien we dat klimaatverandering het leven van mensen echt aantast. Achter de cijfers en de ‘machtsstrijd’ van de grote spelers, zijn het de mensen die het meest worden getroffen. Wereldleiders moeten zelf naar Kopenhagen gaan om de Conferentie de nodige politieke kracht bij te zetten die nodig is om een degelijk verdrag af te dwingen.
 
Kardinaal O’Brien voegde er ook nog aan toe dat zijn eigen ervaringen er hem toe hadden aangezet om iets aan klimaatverandering te doen en riep ook op om inspanningen te leveren om meer aandacht te vragen voor dit onderwerp. Tijdens discussies op de huidige Top, viel het hem op dat vertegenwoordigers zich ten volle bewust waren van de risico’s voor onze planeet. Maar tegelijkertijd modderen ze in hun eigen nationaal beleid maar wat aan en reageren ze veel te traag. Het was één van zijn verantwoordelijkheden als kerkleider om, eenmaal terug thuis van deze Top, mensen onder zijn hoede bewust te maken van wat er aan het gebeuren is op het vlak van klimaatverandering.
 
In antwoord op een vraag, zei hij dat er geen conflict was tussen het Katholieke geloof en de inspanningen om klimaatverandering aan te pakken. Hierbij wees hij erop dat de Paus zich reeds had uitgesproken over de noodzaak om zich als mens bewust te zijn van wat er met de wereld gebeurt. De Paus zou in de nabije toekomst ook werken aan een encycliek over dit onderwerp.
 
Mevrouw Peredo illustreerde dat de hoofdstad La Paz, waar zij geboren is, gezegend was met de aanwezigheid van gletsjers, die nu aan het smelten zijn. Bolivia draait dus op voor de ergste gevolgen van de opwarming van de aarde terwijl het slechts verantwoordelijk is voor 0,1 per cent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. Vele mensen lijden onder de opwarming van de aarde omdat hun velden worden aangetast en de zaden uitdrogen. Sommige delen van het land worden geteisterd door grote droogtes en malaria duikt nu ook op in gemeenschappen die wel 3.000 meter boven de zeespiegel liggen.
 
‘De klimaatcrisis is een tragisch symptoom van het wereldwijde economisch systeem gebaseerd op winst, overproductie en overconsumptie’, voegde ze er aan toe. Klimaatverandering is veel meer dan een milieuprobleem, maar eerst en vooral een probleem van rechtvaardigheid, ontwikkeling, gelijkheid en integriteit. Het is dus oneerlijk dat ontwikkelingslanden en vooral de armsten moeten betalen voor de gevolgen van een probleem dat door de rijke landen is gecreëerd. Mensen in ontwikkelinglanden passen zich nu al noodgedwongen aan, aan de gevolgen van de klimaatverandering. De rijke landen moeten nu ook bereid zijn om inspanningen te leveren. Niet alleen door hun overlevingsmethodes maar ook door hun levensstijl aan te passen’, aldus Elizabeth Peredo, Directeur van Fundación Solón in Bolivia, een partnerorganisatie van Broederlijk Delen.
 
‘Terwijl mensenrechten uiteraard belangrijk blijven, moeten we ook de relatie tussen mensen en Moeder Aarde respecteren,’ zei ze. Daarom moet de internationale gemeenschap aangespoord worden om tot een verklaring te komen die de rechten van Moeder Aarde in ere herstelt. In dat opzicht werd gesuggereerd dat Moeder Aarde een symbolische stoel krijgt in de Algemene Vergadering van de VN.
 

Voor meer informatie:
Karel Ceule, persverantwoordelijke Broederlijk Delen, gsm 0476/330 221

Broederlijk Delen DOOR:

Deel dit artikel