Van nu af aan voel ik me thuis in Nicaragua

Elk jaar biedt Volens een twintigtal mensen de kans om zich via een inleefstage onder te dompelen in het Zuiden. Olivier Demaret (25) deed stage vorig jaar een stage van drie maanden in Nicaragua bij onze partnerorganisatie ADAA-UCA. Deze organisatie ondersteunt duurzame, rurale ontwikkelingsprocessen in droge tropische zones van het land en werkt rond organisatieversterking, diversificatie en commercialisering van landbouwproducten. Volenscoöperant Laurent Dietsch begeleidde de inleefstagiair ter plaatse. We hadden een gesprek met Olivier na zijn terugkeer in België.

Waarom besloot je je kandidaat te stellen om een inleefstage te doen?Olivier: Ik interesseer me al jaren voor ontwikkelingssamenwerking en wou graag concreet meewerken aan een ontwikkelingsproject. Ik wou een duidelijker beeld krijgen van de manier waarop mensen uit een andere cultuur leven en denken. Een inleefstage, waarbij je het dagelijkse leven van de lokale bevolking beleeft, leek me het middel bij uitstek. Daarnaast keek ik er ook naar uit om professionele ervaring op te doen op het vlak van biologische landbouw en te ontdekken wat er op dat vlak in Nicaragua leeft.

Hoe verliep de stage?
De eerste week verbleef ik bij coöperant Laurent Dietsch. Tijdens onze uitvoerige gesprekken kreeg ik een beter zicht op de actualiteit van het land en op het leven en werk van een coöperant. Samen hebben we ook mijn stageopdracht duidelijk omlijnd. Ik zou een evaluatie maken van de impact van de vormingsateliers over organische landbouw die de voorbije twee jaar waren georganiseerd in één van de lokale bureaus in Ciudad Dario. In deze kleine stad, die zich 90 km ten noorden van de hoofdstad bevindt, heb ik tweeëneenhalve maand verbleven.

Hoe heb je deze evaluatie aangepakt?
Op kantoor raadpleegde en klasseerde ik alle projectdocumenten om een overzicht te kunnen maken van de inhoud, de data en de deelnemers aan de vormingen. Vervolgens heb ik enkele dagen gelogeerd bij een landbouwer die deel genomen had aan verscheidene van deze vormingen en heb ik hem heel wat vragen kunnen stellen. Daar heb ik ook andere mensen geïnterviewd die regelmatig aan dergelijke vormingen deelnemen. Zo kon ik nagaan in welke mate en op welke wijze ze de nieuw aangeleerde technieken toepassen in de praktijk.

Werden je verwachtingen over de inleefstage ingelost?
Grotendeels. Ik heb me werkelijk kunnen onderdompelen in het Nicaraguaanse leven. Vooral tijdens mijn verblijf in Ciudad Dario en tijdens bezoeken aan zeer afgelegen dorpen. De gastvrijheid van de lokale bevolking was een grote hulp. Ik heb heel wat mensen ontmoet, zowel Nicaraguanen als andere buitenlanders. Tijdens de weekends ging ik vaak, samen met Clément, een andere, Franse stagiair, als toerist op ontdekking naar de vier uithoeken van het land: we zagen er o.m. prachtige landschappen, vulkanen, meren, de jungle en Spaanse koloniale steden.

Mijn ambities over het opdoen van professionele ervaring lagen misschien wat te hoog voor deze relatief korte inleefperiode. Toch heb ik kunnen observeren hoe men in de kleine dorpen biologische landbouw toepast en heb ik enkele technieken geleerd die daar gebruikelijk zijn.

Het is niet evident om je werkelijk ergens te integreren op enkele maanden tijd, maar de banden die ik in Nicaragua heb gesmeed en de ervaringen die ik er heb opgedaan, maken dat ik me er nu een beetje 'thuis' voel.

_____
Dit artikel verscheen in het tijdschrift Toyí, september 2005
_____
Een inleefstage via Volens in het Zuiden, iets voor jou? >>> info


Deel dit artikel