Dagboek uit Hong Kong 2: De Dalai Lamy

Internationale conferenties vinden doorgaans plaats in imposant grote gebouwen. Dat is in Hong Kong niet anders. Het Congrescentrum ligt op een schiereilandje en wordt te land, ter zee en in de lucht zwaar bewaakt door politie en militairen. Je komt er alleen met een speciaal pasje binnen. De bedoeling van dit indrukwekkend gebouw is - vermoed ik - dat je jezelf als een nietige kleine mier voelt. Bijna te klein om de groten der aarde te observeren in hun werkzaamheden. Of net klein genoeg om - indien nodig - onder hun voet verpletterd te kunnen worden.

Is er nog plaats voor de mens hier? Op zo'n internationale ontmoeting gaat het over de grootste belangen van staten en ondernemingen, van het geld uiteraard. Kan een individu hier nog een rol spelen? In de voorbije tien jaar heb ik diverse internationale conferenties gevolgd. Telkens moest ik vaststellen dat er inderdaad een of twee personen hun stempel konden drukken op het gebeuren. Ondanks al het getouwtrek tussen de machten, is er een mens die daar boven uitsteekt. In deze conferentie is dat ongetwijfeld Pascal Lamy. In zijn vorig leven EU-commissaris voor Handel en van oorsprong een Franse socialist. Alhoewel dat socialisme bij Lamy ver te zoeken is, vertrouwde een Belgische PS Senatrice mij deze morgen toe.

Lamy is sinds 1 september dit jaar de nieuwe grote baas van de WTO. In zijn vorige functie noemde hij de WTO diverse keren een middeleeuwse organisatie. Nu hij aan het hoofd staat, trekt hij met het nodige aplomb de aandacht naar zich toe. Hij staat, nee zweeft zowaar boven alle discussies. Hij is in gesprek met alle delegaties en weet ook de publieke opinie te bespelen. Bij zijn aankomst zondag in Hong Kong vond hij deze stad het voorbeeld van een geslaagde handelsliberalisering. Alsof hij hier voor de eerste keer kwam. Alsof hij niet weet dat dit tot voor enkele jaren Brits grondgebied was. Alsof hij nog nooit een Bondfilm gezien had. Maar een dergelijke uitspraak werkt. Lamy werd meteen op handen gedragen door het stadsbestuur.

Pascal Lamy is een grote tacticus en dirigeert heel rustig dit spelletje dat WTO heet. Hij is de Dalai Lamy van Hong Kong en bepaalt mee wat hier wel en niet ter bespreking op tafel komt te liggen. En of de Conferentie nu lukt of niet, Pascal Lamy zal dat wel uitleggen, op zijn eigen geinspireerde manier. Lamy gokt zwaar, want als zijn plannen mislukken, ziet het er niet goed uit voor de WTO. En dan valt de Dalai Lamy mee naar beneden.

Nu ja, in dat geval zal die man niet direct zonder werk vallen. Wedden dat hij de volgende Franse president wordt?

Bart Bode, politiek medewerker van Broederlijk Delen, volgt voor ons de WTO-top in Hong Kong. Hij brengt dagelijks verslag uit op deze website. (dit artikel verscheen op 15 december 2005 in Het Nieuwsblad)

Interview met Bart Bode in Hong Kong
Wat staat er op het spel in Hong Kong? Lees het hier.
Meer info over duurzame handel vind je hier.

Deel dit artikel