Dagboek uit Hong Kong 5: Kerstkitsch

Beste WTO,

Nu de Ministerconferentie in Hong Kong net beeindigd is, lijkt het me een gepast moment om u te schrijven. Zoals de meeste mensen voorspelden, is het deze keer geen mislukking geworden. Maar of we nu van een echt succes kunnen spreken, blijft wel de vraag. De voorbije week zijn hier duizenden mensen bijeengestroomd rond deze gebeurtenis. Een aantal onder hen kwamen onderhandelen, een aantal om die besprekingen in het oog te houden, nog anderen om erover te schrijven en ten slotte heel wat mensen om ertegen te protesteren. Ik heb me al dikwijls afgevraagd, beste WTO, hoe het komt dat er zoveel mensen tegen u betogen. Als uw grote zus - de Verenigde Naties - een vergadering houdt, heb ik daar zelden of nooit gewelddadig protest gezien. Aan wie ligt dat dan, vraag ik me af.

Ik weet wel dat de beslissingen die u neemt veel zwaarder wegen en vooral sterker kunnen afgedwongen worden, omdat u over een soort van rechtbank beschikt. Maar ik vraag me af of u wel echt naar die mensen daar buiten luistert. Sommige van hen zijn compleet radeloos, omdat ze geen toekomst meer zien. Het moet voor een vader of moeder toch bijzonder hard zijn om aan je kinderen geen zicht op de toekomst te kunnen geven.

Ondertussen druipt 'le tout Hong Kong' hier van de kerstsfeer, met overal slingers en strikjes en lichtjes. Blijkbaar houden de inwoners heel erg van kitscherige dingen. Op zich heb ik daar geen probleem mee. Over smaken en kleuren kan je niet onderhandelen. Maar ik dacht dat de essentie van Kerstmis hoop op nieuw leven, zicht op toekomst was. Ik weet wel dat u als WTO niet het kerstkindje en zelfs niet de commerciƫle kerstman bent. Dat het hier over keiharde business gaat, waar 'jingle bells' niet de toon zetten. Uw probleem is - meen ik - dat u beweert over formules voor de toekomst te beschikken. Dat u zegt dat het hier over een ontwikkelingsronde gaat. Terwijl het in realiteit de traditionele wafelenbak is van geven en krijgen, waarbij de kleinen de korstjes krijgen. Er zijn hier op de conferentie wat van die korstjes uitgedeeld. Moeten die mensen daarmee de kersttijd door?

Maar laat ons in deze momenten van vrede op aarde niet te negatief blijven. In de lente krijgt u op een volgende conferentie een nieuwe kans om wat van uw beloften waar te maken. Ook dat is een periode waar nieuw leven en toekomst in de lucht hangen. Misschien dat u dan wel een gezegend moment hebt om wat er in de lucht hangt ook op aarde te brengen. Ik wens het u alvast van harte toe!

Bart Bode, politiek medewerker van Broederlijk Delen, volgt voor ons de WTO-top in Hong Kong. Hij brengt dagelijks verslag uit op deze website. (dit artikel verscheen op 19 december 2005 in Het Nieuwsblad)

Persbericht: De weg is nog lang na Hong Kong
Interview met Bart Bode in Hong Kong
Wat staat er op het spel in Hong Kong? Lees het hier.
Meer info over duurzame handel vind je hier.

Deel dit artikel