Een jaar na de verkiezingsoverwinning van Hamas is de situatie dramatischer dan ooit

Brussel, 25 januari 2007- Een jaar na de overwinning van Hamas bij de parlementsverkiezingen, is  de situatie in de bezette Palestijnse gebieden dramatischer dan ooit. De burgerbevolking betaalt een zware prijs voor het beleid van Israël, de internationale gemeenschap en de Palestijnse politieke partijen. In dit cruciale jaar van 40 jaar Israëlische bezetting, vragen Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen een groter engagement van België, als lid van de Europese Unie (EU) en van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

De internationale gemeenschap droeg bij tot de crisis, met haar beleid van twee maten en twee gewichten. De regering van Hamas werd diplomatiek en economisch geïsoleerd omdat ze weigerde het geweld af te zweren, Israëls bestaansrecht te erkennen en de eerdere akkoorden te aanvaarden. Israëls schendingen van het internationaal recht bleven echter onbestraft. De internationale gemeenschap reageerde ook niet toen de extremistische politicus Lieberman, pleitbezorger van deportatie van Palestijnen, in de Israëlische regering werd opgenomen. De internationale gemeenschap moet coherent en werkelijk neutraal zijn in haar beleid en zowel van Israël als van Hamas het respect voor het internationaal recht eisen.

De isolering van Hamas en de steun aan president Abbas hebben de Palestijnse politieke structuren bovendien zwaar aangetast. De EU doet op die manier haar eigen inspanningen, waaronder sinds 1993 meer dan 7 miljard euro steun voor de opbouw van de Palestijnse administratie en infrastructuur, teniet. Het Tijdelijk Internationaal Mechanisme (TIM) volstaat niet om de afbrokkeling van de Palestijnse staatsstructuren tegen te gaan. Ook al besteedde de EU via het TIM meer geld aan de Palestijnse gebieden, toch kan ze niet stellen dat het effect positief was. Het TIM kon niet verhinderen dat 165.000 ambtenaren sinds april nauwelijks loon kregen, dat de humanitaire situatie verslechterde en dat de Palestijnen hun meest elementaire rechten zoals het recht op onderwijs geschonden zagen. De internationale gemeenschap moet eisen dat Israël de douane- en belastingsgelden aan de Palestijnse Autoriteit doorstort. Daarnaast moet ze haar eigen hulp hervatten.

Israël maakte gebruik van de internationale isolering van Hamas om zijn expansiebeleid op te drijven en voerde een draconisch beleid. Het dreef de bouw van de Muur, die duizenden Palestijnen van hun land scheidt, op en breidde de nederzettingen uit. Het Israëlische leger onderwierp de burgers in de Gazastrook aan extreem geweld en doodde meer dan 600 Palestijnse burgers. De regering voerde allerlei nieuwe wetten in om de Palestijnse bewegingsvrijheid nog verder aan banden te leggen, waardoor de meeste Palestijnen gevangen zitten in hun streek en handel onmogelijk is. De internationale gemeenschap mag niet langer tolereren dat Israël zijn verplichtingen als bezettende macht naast zich neerlegt.

Ook de Palestijnse politieke partijen hebben een groot aandeel in de huidige impasse. Fatah verkropt haar nederlaag niet en probeert zich wanhopig aan de macht vast te klampen. President Abbas gebruikt hierbij zijn positie waarbij hij de enige gesprekspartner is voor de internationale gemeenschap. Hamas houdt op haar beurt vast aan haar onbuigzame houding tegenover Israël, ondanks het feit dat de Palestijnse bevolking hier het grootste slachtoffer van is. Beide partijen maken zich schuldig aan politieke onrust en geweld tegen burgers en drijven het risico van een burgeroorlog op de spits. De internationale gemeenschap moet meer inspanningen leveren opdat Fatah en Hamas een regering van nationale eenheid vormen en moet een dialoog met Hamas opstarten.

Deel dit artikel