Federaal wapenrapport onvolledig en veel te laat gepubliceerd.

In 2003 werd het wapenexportbeleid geregionaliseerd. De federale overheid blijft echter bevoegd voor de exporten van overtollig wapenmateriaal van leger en politiediensten. Sinds de nieuwe wapenwet van 2003 moet de federale regering elk half jaar een rapport over deze uitvoer overmaken aan het parlement. Het eerste rapport werd echter pas begin deze week overgemaakt aan de leden van de Commissie Buitenlandse betrekkingen en Landsverdediging. Het rapport behelst de periode sinds september 2003 tot eind december 2005. Het verslag werd nog niet in het parlement besproken, en ook niet publiek gemaakt.


Het rapport dat Vredesactie kon inzien (en via onderstaande linken op deze website zichtbaar is) is echter bijzonder summier en voldoet lang niet aan de wettelijke bepalingen van de wapenwet. Het rapport geeft geen enkele informatie over de eindbestemmeling of over de categorie van wapens.

Nochtans vraagt artikel 17 van de wet duidelijk om een “zesmaandelijks verslag (...) over de verstrekte en geweigerde vergunningen voor de goederen die onder deze wet vallen, met land per land het totaal bedrag en het aantal vergunningen ingedeeld per categorie van bestemmeling en per categorie van materieel”.

Waar het overtollig wapenmateriaal van leger en politie naar toe gaat, blijft dus een raadsel. Het belang van publieke en parlementaire controle op de export blijkt uit het nu en dan uitlekken van pogingen tot export, bijvoorbeeld de poging tot export van de overtollige F16's (mogelijke dragers van kernwapens) naar Pakistan in 2006, of de export van houwitzers naar Marokko. Gelukkig ging de verkoop van F16's aan Pakistan niet door en werd uiteindelijk een deel van de F16's niet verkocht maar ontmanteld. Of de verkoop van Houwitzers aan Marokko is doorgegaan is niet bekend.

Vredesactie vraagt het stipt publiceren van het federale halfjaarlijks verslag over wat er met het overtollig wapenmateriaal is gebeurd, met daarin op zijn minst alle informatie die wettelijk wordt gevraagd. Dit rapport moet ook publiek worden gemaakt, zodat een controle op deze uitvoer mogelijk wordt. Vlaanderen kan hier als voorbeeld fungeren: Minister Moerman publiceert stipt maandelijks de vergunningen op een website met daarin informatie over eindbestemmeling, en een opdeling in categoriën volgens de militaire lijst van de Europese Unie.

Deel dit artikel