Marathon through the slums

Nairobi, 25/1/07 – Al enkele kilometers stappen we samen, Vincent en ik. Korogocho ligt al achter ons en we lopen nu naast Mathare Valley. Van sloppenwijk tot sloppenwijk zakken we af naar het centrum van Nairobi waar straks de slotmanifestatie van het Wereld Sociaal Forum 2007 doorgaat. Vincent is tien jaar en woont hier. Ik hoef echter geen beroep te doen op zijn terreinkennis want wij laten ons gewoon meeslepen door de stroom van ongeveer tienduizend manifestanten, inwoners van de sloppenwijken en WSF-deelnemers.

Het initiatief van deze ‘marathon through the slums for basic rights’ gaat uit van een netwerk van parochies en van een coalitie van Keniaanse ngo’s, allen werkzaam in de sloppenwijken. Zij grijpen het Wereld Sociaal Forum aan om de internationale gemeenschap aan de hoogdringendheid van de millenniumdoelstellingen te herinneren en tevens de Keniaanse regering op zijn verantwoordelijkheid te wijzen. 2,5 van de 4 miljoen inwoners van Nairobi overleven in mensonterende omstandigheden, samengeperst op 5% van de stadsoppervlakte. Niet alleen hebben ze geen toegang tot de meest elementaire voorzienigheden zoals drinkbaar water, rioleringen, afvalomhaling…, ze hebben ook geen rechten. Zij zijn overgelaten aan de willekeur van het stadsbestuur, die regelmatig hun blikken huizen afbreekt om de grond te verkopen. Ze moeten de ergste vormen van straatgeweld ondergaan zonder bescherming van de politie. Deze mars toont ook aan dat de armen wel degelijk thuis zijn op het WSF, ondanks de negatieve berichtgeving in de pers over de toegankelijkheid van het Forum voor hen.

Ik vraag aan Vincent wat hij later wil doen. “Ik wil studeren en president worden van Kenia, dan kan ik de situatie in de sloppenwijken veranderen,” antwoordt hij zonder aarzeling. We komen aan een stort met zicht op de prachtige skyline van Nairobi. Enkele mannen ploeteren door de afval. Ik vraag aan één van hen wat ze zoeken. “Plastiek flessen”. Voor één kilo plastiek krijgt hij 5 eurocent. Al tien jaar is dit zijn broodwinning. We stappen verder. De kleine Vincent valt niet op in de bewegende menselijke massa. Zijn witte t-shirt waarop gedrukt staat “Another world is possible EVEN for slum dwellers!” is identiek dezelfde als die van duizenden andere stappers. Maar ik raad jullei aan: verlies Vincent niet uit het oog!

Marc Oliver Herman, Cel Politiek - Broederlijk Delen.

Deel dit artikel