Vragen bij de nieuwe encycliek:

Rond de strikte vredesproblematiek wordt spijtig genoeg weinig of niets gezegd in de nieuwe encycliek "Caritas in veritate". Een politiek wereldgezag - met een summiere verwijzing naar het statuut van de Verenigde Naties - is volgens de encycliek nodig, maar wordt ook niet uitgewerkt.

De problematiek van geweld en het geweldloos leren omgaan met conflicten worden helemaal niet genoemd. “Liefde in waarheid” is nog niet zover. “Liefde in geweldloosheid” zal hopelijk het thema zijn van de volgende encycliek


“Liefde in waarheid” onvolledig zonder “liefde in geweldloosheid”
 
Jo Hanssens, voorzitter Pax Christi Vlaanderen
 
Ik heb met belangstelling de nieuwe encycliek “Caritas in veritate” gelezen. Daarbij had ik voor ogen wat deze encycliek kan betekenen voor Pax Christi en het Netwerk Rechtvaardigheid en Vrede waarin ik werkzaam ben. Bijzonder kostbaar is de nadruk die wordt gelegd op de band tussen geloof en rede en het begrip “integrale menselijke ontwikkeling”. Terecht zegt de paus dat er geen echte ontwikkeling mogelijk is zonder aandacht voor heel de mens en voor alle mensen. 
 
Deze nieuwe encycliek is duidelijk een vervolg op de eerste encycliek “Deus caritas est - God is liefde”. Liefde noemt de paus de grootste gave van God aan de mens. Waarheid is dan de mogelijkheid om God te kennen als oorsprong van het leven en om alle mensen in liefde nabij te zijn. Deze gelovige visie wordt doorheen de ganse encycliek consequent toegepast op tal van domeinen van het menselijk samenleven.        
 
Paus Benedictus verwijst in hoofdstuk 1 naar de encycliek “Populorum Progressio” die aansloot op het Tweede Vaticaans Concilie. De paus stelt vast dat de wereldrijkdom sindsdien aanzienlijk is gegroeid, maar de ongelijkheden tussen de mensen tegelijk onrustwekkend zijn toegenomen. Over het principe van de markt, het huidig economisch en financieel systeem, en de steeds groeiende technologische mogelijkheden wordt eerst kritisch zakelijk gesproken, gevolgd door een duidelijke oproep tot correctie vanuit de roeping van de mens en de eisen van een universele broederlijke liefde.  
 
Behartigenswaardig zijn de paragrafen over de zorg voor het leefmilieu en de uitdagingen die hiermee samengaan (48 tot en met 52). Ook het hoofdstuk 5 over “de samenwerking van de menselijke familie” en het hoofdstuk 6 over “de ontwikkeling van de volkeren en de techniek” zijn nuttig en oriënterend om te verstaan wat bedoeld wordt met “de actieve kracht van de liefde in waarheid”. Rond de strikte vredesproblematiek wordt spijtig genoeg weinig of niets gezegd. Een politiek wereldgezag - met een summiere verwijzing naar het statuut van de Verenigde Naties - is volgens de encycliek nodig, maar wordt ook niet uitgewerkt. De problematiek van geweld en het geweldloos leren omgaan met conflicten worden helemaal niet genoemd. “Liefde in waarheid” is nog niet zover. “Liefde in geweldloosheid” zal hopelijk het thema zijn van de volgende encycliek. Vooral geweldloze liefde vanuit het geloof in Christus kan in de wereld van vandaag geloofwaardig zijn.
 

 

Deel dit artikel