Waarom zwijgen politici over vrede tijdens deze verkiezingscampagne?

Iets minder vorm, iets meer inhoud graag!

 

Wat een vreemde verkiezingscampagne! Deze bemerking is afgelopen weken vaak te horen geweest, zowel uit de mond van politieke commentatoren als politici zelf. De algemene teneur is dat dit een makke, saaie campagne is zonder vredesthema’s die leven bij de bevolking, met uitzondering van de klimaatproblematiek.[1] De gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar  kenmerkten zich daarentegen door een ruime mobilisatie rond duidelijke thema’s zoals verdraagzaamheid in de samenleving.


Tegelijkertijd wordt de indruk gewekt dat het hier niet om federale verkiezingen maar om presidentsverkiezingen gaat tussen drie (of vijf wanneer we over de taalgrens kijken) kandidaten. Zijn de media verblind door de massale kijkcijfers gerealiseerd door het debat tussen de twee Franse presidentskandidaten afgelopen mei?  Vergeet men daarbij dat de echte functie van dergelijke debatten erin bestaat om de kandidaten te verplichten hun standpunten en die van hun partij nader toe te lichten en te verdedigen? Gebruiken campagne-adviseurs deze methode om eventuele interne meningsverschillen rond belangrijke thema’s voor de buitenwereld verborgen te houden?

 

Feit is dat er tot nu toe een zeer eenzijdige campagne werd gevoerd en dat er op twee weken van de verkiezingen nog steeds een aantal belangrijke thema’s onbesproken zijn gebleven of onvoldoende toegelicht. Buitenlandse zaken en vrede zijn opvallend afwezig of worden terloops aangehaald. Deze beperkte campagne verplicht kiezers als het ware medicijnen te kopen zonder bijsluiter. Daarom roepen wij de partijen en de kandidaten op om duidelijkheid te scheppen en de kiezer de mogelijkheid te geven een geïnformeerde keuze te maken op 10 juni 2007. Het is de taak van de media dit proces te faciliteren en te zorgen dat de kiezer zich een volledig beeld kan vormen. 

 

Als vredesbeweging vinden we het bovendien onaanvaardbaar dat in een land dat lid is van de VN-Veiligheidsraad de buitenlandse politiek zo weinig aandacht krijgt. Zowel de VN, de EU en de NAVO staan voor belangrijke uitdagingen in de komende jaren. Thema’s zoals Israël en Palestina; de gespannen verhoudingen tussen de Russische Federatie en de EU, de conflicten in Soedan of Tsjetsjenië blijven prominent aanwezig op de internationale agenda. We weten nu wel wie de kandidaat-premiers zijn. Maar wat zijn de plannen van de verschillende partijen met betrekking tot bovenstaande thema’s indien zij de post van Buitenlandse Zaken zouden innemen. 

 

Zoals politici steevast benadrukken, ligt de vredesthematiek hen na aan het hart. Waarom zwijgen ze dan in alle talen over thema’s zoals de toenemende proliferatie van schendingen van het internationaal humanitair recht, waardoor steeds meer burgers wereldwijd niet de bescherming krijgen waar ze recht op hebben? Waarom worden thema’s zoals de nucleaire wapenwedloop stiefmoederlijk behandeld? Zijn ze niet sexy genoeg? Liggen ze te ver van ons bed? Of hebben politici angst om zich te engageren op lange termijn, langer dan hun eigen politieke loopbaan? Nochtans zijn er redenen te over om het over een andere boeg te gooien, al was het maar omwille van de impact van het gebrek aan vrede op onze eigen samenleving en levensstijl. Een recent onderzoeksrapport van het Vlaams Vredesinstituut (d.d. 31 mei 2007) stelt nochtans dat er  een enorm draagvlak bestaat voor vredesthema’s. Uit de vraagstelling blijkt bijvoorbeeld dat het merendeel van de Vlaamse bevolking geen kernwapens op het grondgebied duldt. Waar blijft het politieke debat?

 

Net dezelfde opmerking kan gemaakt worden rond de problematiek van de ontwikkelingssamenwerking. Voor een land dat behoort tot de top van de meest ontwikkelde landen oogt het rapport van de huidige Minister van Ontwikkelingssamenwerking povertjes. Er worden verschillende vliegertjes opgelaten over de toekomstige vorm en accenten van de ontwikkelingssamenwerking, maar erg diep gaan die analyses niet en deze getuigen ook niet van veel durf. Ook hier vragen wij om verduidelijking van de visie en strategie omtrent ontwikkelingssamenwerking.

 

Tot slot nog dit. Het centrale thema van de vorige gemeenteraadsverkiezingen was verdraagzaamheid, respect  en non-discriminatie. Diversiteit in de samenleving is een grote rijkdom. Respect voor het anders-zijn is een van de fundamenten van een vrije samenleving. Vanuit die optiek doen we een oproep dat de taal waarin politici zich uitdrukken niet kwetsend, vernederend of gewelddadig hoeft te zijn. Debatten geven een blik op de samenleving die de deelnemende politici voor ogen hebben. Het is daarom belangrijk dat de houding en taalgebruik tijdens die debatten, ongeacht de inzet, getuigt van respect voor het standpunt van de andere en niet verwordt tot een ordinair partijtje moddergooien.

 

Namens het educatieve team van Pax Christi Vlaanderen:

 

Jan Vanden Berghe, dienst Vredesspiritualiteit

Els D’hollander, dienst Vredesvorming

Brigitte Herremans, Geweldpreventie Midden-Oosten

Tim Bogaert, Geweldpreventie

Annemarie Gielen, Geweldpreventie Oost-Europa

Olivier Forges, Jongerenwerking U Move 4 Peace

Gio De Weerd, algemeen secretaris

 

Pax Christi Vlaanderen vzw – Italiëlei 98 – 2000 Antwerpen

gio.deweerd@paxchristi.be - www.paxchristi.be - 0474 900 836



[1] Zelfs de staatshervorming lijkt een thema te zijn dat eerder dient om de stemmen van de kartelpartner te verzekeren als wel als breekpunt bij eventuele regeringsonderhandelingen.

Deel dit artikel