Watertekort bedreigt helft wereldbevolking

Als de regeringsleiders niet snel tot een akkoord komen over het beheer van de waterbronnen, dan zal de helft van de wereldbevolking tegen 2030 onvoldoende water hebben om te leven. Dat zegt de Britse wetenschapper Jonathan Baillie, een internationale autoriteit op het vlak van ecosystemen, in een gesprek met IPS.


“Zestig procent van de ecosystemen ter wereld takelen af of worden op een niet duurzame wijze gebruikt”, zegt Jonathan Baillie. “Vooral bij twee diensten die het milieu ons levert, de visbestanden en zoet water, zijn de grenzen ver overschreden, zelfs met het huidige verbruik.”

Baillie, die directeur milieubehoud is bij de Zoological Society in Londen en deze maand deelnam aan de klimaatconferentie van de organisatie van internationale parlementsleden Globe, zegt dat een kwart van het huidige zoetwaterverbruik ter wereld op lange termijn de capaciteit overschrijdt, vooral door water naar andere plaatsen over te hevelen en door grondwater overmatig op te pompen. “Tussen 15 en 35 procent van de waterwinning voor irrigatie overschrijdt de capaciteit van de voorraden en is dus niet duurzaam.”

Overbevolking en overconsumptie zijn de belangrijkste oorzaken volgens de Britse expert. “Sinds 1960 is de wereldbevolking meer dan verdubbeld en de wereldeconomie is verzesvoudigd. Zonder een coherent ontwikkelingsbeleid zullen er tegen 2050 3 miljard mensen meer zijn op de planeet, en die zullen de natuur op een nooit eerder geziene manier onder druk zetten.”

“Bijna 2,8 miljard mensen kampen nu al met watertekort”, zegt Baillie. “Als er geen adequaat beleid komt, zullen tegen 2030 nog 1,1 miljard mensen extra met dit probleem te maken hebben. Dat wil zeggen dat de helft van de wereldbevolking op dat moment een zorgwekkend tekort aan water zal hebben, waaronder tot 80 procent van de inwoners van Brazilië, China, India en Rusland.”

Bolivia
De landbouwexpansie die nodig is om de groeiende wereldbevolking te voeden, is de belangrijkste oorzaak van de aftakeling en het verlies van ecosystemen. De evolutie van de Boliviaanse regio Santa Cruz tussen 1975 en 2003 is een mooi voorbeeld, zegt Baillie.

“De vruchtbare laagvlaktes zijn daar zeer geschikt voor de landbouw. Op satellietfoto’s uit 1975 ziet men dat het bosrijke landschap toen groen, dichtbegroeid en aaneensluitend was en tot de Río Grande liep.

“In 1986 had men wegen aangelegd die de zone met woongebieden verbond, waardoor veel mensen konden verhuizen. Een groot project voor landbouwontwikkeling leidde tot zware ontbossing. Men kapte bomen om velden voor veeteelt en akkerbouw te creëren. In 2003 toonden de satellietfoto’s dat bijna de hele zone in plantages en weiden was veranderd.”

BRON:
http://www.ipsnews.be

IPS DOOR:

Deel dit artikel