Eén jaar na Gaza-oorlog: militair embargo tegen Israël, meer dan ooit nodig

Eén jaar na Gaza-oorlog: militair embargo tegen Israël, meer dan ooit nodig

Een jaar na de oorlog blijft de leefsituatie van de inwoners in Gaza rampzalig. Israël houdt de regio nog altijd in een wurggreep en mag dit ongestraft blijven doen. Wat vragen de Palestijnen van ons?

"Ofwel is deze oorlog de zoveelste in een lange rij, ofwel is het een keerpunt in de strijd voor de rechten van de Palestijnen"

In juli-augustus 2014 bestookte het Israëlische leger de bevolking van Gaza gedurende 50 dagen. Duizenden doden, tienduizenden daklozen en een economie die volledig aan de grond zit. Van heropbouw is er nauwelijks sprake en de inwoners van Gaza kunnen enkel hun best doen om te overleven op de karige internationale hulp die in de regio binnensijpelt. Van de beloofde 3,5 miljard internationale hulp (slechts een fractie van wat echt nodig is) kwam slechts 27% terecht bij de Palestijnen. Tijdens een missie van G3W dit voorjaar constateerden we dat organisaties zoals onze partner, de Union of Health Work Committees, elke dag op de bres staan om mensen te helpen, maar zich in de steek gelaten voelen door de rest van de wereld.

Israëlische premier Netanyahu bouwde zijn verkiezingscampagne op rond de agressie tegen de Palestijnen. De oorlog in Gaza en de repressie tegen de Palestijnen in Jeruzalem waren zijn geliefkoosde thema's. Na de verkiezingen slaagde Netanyahu erin een rechtse coalitie op de been te brengen. Sindsdien regent het aanvallen tegen al wie opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Ook internationaal gaat Netanyahu in de aanval tegen de boycot, desinvestering en sancties-campagne (BDS). Agressie troef, maar dat wil niet automatisch zeggen dat Israël er sterker uitkomt.

Een recent VN-rapport over de oorlog in Gaza bekritiseert de schendingen van het oorlogsrecht door beide partijen, maar is vooral vernietigend voor het optreden van het Israëlisch leger. Israël voelt zich verplicht om het rapport te verwerpen en staat hiermee meer dan ooit alleen. Internationaal wordt Israël steeds sterker geïsoleerd.

De laaste jaren was de agressie tegen Gaza een opsteker voor het Israëlisch establishment: de militaire industrie deed goede zaken en kon een internationale reputatie opbouwen. De Israëlische wapens hadden hun efficiëntie bewezen in Gaza! De gasvelden voor de kust van Gaza waren daarenboven veelbelovend. Israël zou zich kunnen uitbouwen als energie-leverancier van Europa.

Dit succesverhaal wordt nu sterk in vraag gesteld. Sinds de vorige Gaza-oorlog zijn de buitenlandse investeringen in Israël spectaculair gedaald, met maar liefst 50 %. Internationale investeerders blijken gevoelig voor de internationale publieke opinie en voor de onzekerheid of hun investeringen wel winstgevend zullen zijn. De internationale BDS-campagne wint aan populariteit en richt onder andere haar pijlen op de Israelische wapengiganten, zoals Elbit en op bedrijven die profiteren van de bezetting, zoals G4S. De Gaza-oorlog in 2014 heeft ondertussen een gat van 200 miljoen euro geslagen in het Israëlische militaire budget.

De trouwe bondgenoten

Israël wordt op die manier steeds afhankelijker van de politieke en financiële steun van een paar westerse bondgenoten. De VS sprong Israël al snel bij door een bijkomende wapenlevering van bijna 2 miljard dollar goed te keuren.

Europa van haar kant, schrikt er niet voor terug om in het kader van haar onderzoeksprogramma Horizon 2020 subsidies te geven aan de zogenaamde niet-militaire activiteiten van de Israëlische wapenfabrikanten. De samenwerking tussen de Europese Unie en Israël wordt steeds verder uitgebouwd in het kader van het beruchte Associatieverdrag. Europese lidstaten leveren intussen schaamteloos wapens aan Israël, terwijl ze publiekelijk "het geweld betreuren".

Deze steun aan Israël is niets minder dan een vrijkaart voor een volgende agressie tegen de mensen in Gaza. Het Israëlisch leger is nooit gestopt met het terroriseren van de bevolking. De mensen in Gaza verwachten het ergste.

Een keerpunt?

De internationale BDS-coalitie, samen met de belangrijkste volksorganisaties van Gaza, waaronder de partners van G3W, deden een dringende oproep: "Ofwel is deze oorlog de zoveelste in een lange rij, ofwel is het een keerpunt." Maar hiervoor moet men internationaal de solidariteit opdrijven en de BDS-campagne vleugels geven. Meer bepaald het instellen van een militair embargo tegen Israël, is van cruciaal belang.

Eén jaar na de oorlog is het belangrijk om te ijveren voor de onvoorwaardelijke opheffing van de blokkade van de Gaza-strook en tegelijk de eis voor een militair embargo met meer kracht dan ooit te verdedigen.

Het instellen van zo'n embargo door de Belgische overheid zou een krachtig signaal zijn om Israël te beletten zich in een volgende oorlog te storten. Het zou tevens een krachtig signaal zijn naar Europa om het Europese bondgenootschap met Israël te ondergraven.

Foto: Wim De Ceukelaire, Gaza-missie 2015

Viva Salud DOOR:

Deel dit artikel