IJzerfabriek bedreigt watervoorziening in Swaziland

Een nieuwe fabriek die ijzererts wil verwerken in het noorden van Swaziland, bedreigt de watervoorziening van de plaatselijke bevolking en zelfs van de inwoners van de hoofdstad, zeggen tegenstanders.

De ijzerfabriek van het Indiase mijnbedrijf Salgaocar moet volgende maand van start gaan in het Malolotja Game Reserve, een beschermd gebied. Tegenstanders vrezen dat het afvalwater het stuwmeer bij de nabijgelegen Hawanedam zal vervuilen. De Swaziland Water Services Corporation (SWSC) wint er water om Mbabane, de hoofdstad, en Ezulwini, een toeristische trekpleister, van water te voorzien.

De fabriek komt bij de Ngwenyamijn, de oudste mijn ter wereld volgens de Swaziland National Trust Commission en de Unesco. Mijnbouw is er verboden sinds 1972. De Unesco zette de site op haar Werelderfgoedlijst.

Minister van Handel Jabulile Mashwama zei in 2005 dat het toerisme de site nauwelijks inkomsten bezorgde. Begin dit jaar gaf de regering aan Salgaocar Swaziland een zevenjarige licentie om er het ijzererts op de stortplaatsen opnieuw te verwerken.

Drinkwater koken

Inwoners van het vlakbij gelegen New Skom vroegen de Salgaocardirectie om de gemeenschap van drinkwater te voorzien. Voorlopig zonder resultaat. "We hebben geen toegang tot schoon water, en het weinige wat het hebben uit de rivier wordt waarschijnlijk door ijzererts vervuild wanneer de fabriek, die dicht bij de rivier staat, van start gaat", zegt Princess Hlatshwayo, een inwoner van New Skom.

Volgens Hlatshwayo heeft de gemeenschap altijd van de SWSC te horen gekregen dat de zone te moeilijk was om waterleidingen aan te leggen. "Daarom hebben we jarenlang water uit de rivier gehaald en dat gekookt om het te kunnen drinken."

Milieuactivist Rex Brown, die in Mbabane woont, zegt dat het milieueffectenrapport niet deugde. Zo wordt de chemische samenstelling van het afvalwater er niet in beschreven en zijn de gegevens over de afvalwaterbehandeling zeer beperkt. De watervoorziening van duizenden mensen komt daardoor in het gedrang, zegt hij.

Bovendien gaat de studie voorbij aan het feit dat de fabriek in beschermd gebied komt, een gevaarlijk precedent, aldus Brown.

Geen gevaar

Volgens SWSC-woordvoerder Jameson Mkhonta is er geen gevaar voor het stuwmeer van de Hawanedam. Het afvalwater van de mijn gaat naar de Motshanerivier en die voedt het meer niet.

De Swaziland Environment Authority (SEA), het milieuagentschap van het land, had aanvankelijk bezwaren tegen het project maar zegt nu dat het bedrijf daaraan is tegemoetgekomen. De maatregelen "zijn voldoende om elke mogelijke watervervuiling door de verwerkingsactiviteiten tegen te gaan", zegt SEA-directeur Steven Zuke. "Door de potentieel catastrofale gevolgen die een dergelijke vervuiling kan hebben, wordt dit door de SEA en alle betrokken partijen met grote prioriteit behandeld."

Maar volgens Gary Hayter, directeur van Ngwenya Glass, een toeristische attractie vlak bij de mijn, verliep het milieueffectenonderzoek over een te korte periode, alleen tijdens het droge seizoen. Tijdens de onweders in de zomer zijn er grote niveauverschillen in de waterlopen. "De hoeveelheid water die uit de bestaande watervoorraden wordt gehaald, zal een impact hebben op de gemeenschappen rond de site, aangezien het project water zal halen uit de nu al beperkte drinkwatervoorraden voor de gemeenschappen en het die watervoorraden ook zal vervuilen", zegt Hayter.

Salgaocar erkent dat het milieueffectenonderzoek niet over een volledig jaar kon worden gevoerd bij gebrek aan tijd. "Maar door monitoring zullen meer data verzameld worden, met meer parameters, wat steeds meer informatie zal opleveren over het project", zegt het bedrijf.

 



BRON:
IPS
IPS DOOR:

Deel dit artikel