Rijst is leven! (2)

Samee Shutima is directrice van het rijstverwerkend bedrijf van de Nature Care Club in het Noord-Oosten van Thailand, en Sompoi Chansang is directrice van een gelijkaardig bedrijf in Surin. Zij getuigen hoe fair trade de overgang naar bio mogelijk maakt.

Mrs. Samee, kan U ons vertellen waarom de boeren in deze streek lid zijn van uw coöperatie?

Een belangrijk gegeven voor de boeren is de technische steun die ze van de coöperatie ontvangen. De fairtrademeerprijs wordt voornamelijk gebruikt om landbouw-promotoren te betalen die de boeren begeleiden op het veld. De focus van die begeleiding ligt op de overgang van conventionele productie naar bio-productie. In 1995 begonnen we met zo'n 16 boeren, nu zijn er meer dan 300 bio-boeren.

Brengt de bio-productie dan meer op, of gaat het om gezondheid, beter voedsel?

U hebt gisteren Mr. Sapanfa gehoord, die zei: "Ik eet nu gezond, mijn bedrijf produceert meer voedsel en fruit, ik ben niet totaal afhankelijk van de verkoop van rijst, en ik heb mijn schulden kunnen herstructureren en een stuk afbouwen". Daarnaast is het inkomen belangrijk. Ons rijst-bedrijf betaalt aan de boeren 10.000 Baht (200 Euro) per Ton paddy-rijst, tegen ongeveer 7.000 Baht op de lokale markt. Voor een boer die gemiddeld zo'n 3 à 5 Ton paddy-rijst verbouwt per jaar, is dat een waardevolle meerinkomst. Het Welzijnsfonds dat wij creërden op niveau van de coöperatie helpt de boeren daar waar nodig: een toelage van 2 tot 3.000 Baht per schoolgaand kind, kredieten voor productieve investeringen tot 10.000 Baht, hulp bij een overlijden in de familie (1.000 Baht), een tussenkomst in de kosten voor medicijnen voor een aids-patiënt enzomeer. We zetten de boeren ook aan om te sparen, en zetten daartoe een lokale bank op, die op dit ogenblik 8 miljoen Baht in kas heeft.

Mrs. Chansang en Mrs. Samee : wie wordt er beter van het rijstbedrijf?

Mrs. Samee: we verwerkten in 2003 een totaal van 4.800 Ton (paddy)-rijst en betaalden dus aan de boeren in totaal 40.8 miljoen Baht (800.000 Euro) voor de aankoop van rijst. Alle 1.085 boeren zijn tevens aandeelhouders van dit bedrijf, ze investeerden er in (totaal 2 miljoen Baht) en ze plukken er ook de voordelen van. Dat zijn enerzijds de hogere prijs voor de rijst, maar daarnaast is er ook de tewerkstelling. Bij ons gaat het om 34 werknemers, die anders elders werk hadden moeten zoeken. Ikzelf kreeg een opleiding in Bangkok, maar kon na mijn studies terecht in dit bedrijf, in mijn eigen dorp.

Mrs. Chansang: wij betalen 10.690 Baht per ton paddy rijst, tegen 7000 à 9800 op de lokale markt. In de selectie van de rijst werken er 17 vrouwen in ons bedrijf, en in het inpakbedrijf nog eens zoveel. We realiseren zo'n 4 à 5 Ton gepelde rijst per dag, en verpakken er zo'n 3 Ton per dag. We verpakken voor de Europese markt, dus de rijst in België komt helemaal verpakt uit Thailand bij jullie in de supermarkt of de Wereldwinkel terecht. We controleren het ganse proces. Vroeger konden we daar enkel van dromen. We waren verplicht onze rijst te laten verwerken in een privaat bedrijf, maar dat resulteerde in teveel gebroken rijst die minder waard is op de internationale markt. Nu kunnen wij de kwaliteit zelf controleren, en produceren per jaar zo'n 300 Ton van de beste kwaliteit voor de Europese markt. In 2004 hopen we 33 containers van elk 15 ton te kunnen verkopen aan fairtradevoorwaarden.

Johan Declercq

Deel dit artikel