Schrap eens een landstaal

bogdan-quote-taalwetisrael

Stel je voor dat ons land plots nog maar één officiële landstaal zou hebben. De andere talen zouden enkel een 'speciale status' krijgen. Ondenkbaar? Iets dergelijks is gaande in Israël. Daar wordt nu woensdag een wet besproken die het Hebreeuws de officiële taal maakt en het Arabisch naar het tweede plan verwijst.

De wet maakt deel uit van een grotere oefening rond de Joodse identiteit van Israël. Het land heeft geen officiële grondwet, maar wel elf 'basiswetten'. Gek genoeg behandelt geen van die wetten het onderwerp nationale identiteit. Daar moet de nieuwe wet iets aan veranderen. Alhoewel Israël tot op heden nog nooit definieerde wat dat nu is, dat Joods karakter, eisen ze wel al jaren dat de Palestijnen Israël als Joodse Staat erkennen. Ter herinnering: Israël erkende Palestina nog niet, de Palestijnen hebben het bestaansrecht van de staat Israël al in 1993 erkend. Dat Joods karakter ligt echter moeilijker. De Palestijnen vrezen dat ze dan instemmen met de behandeling van Palestijnen in Israël (20% van de bevolking) als tweederangsburgers.

De wet dreigt de bestaande discriminatie officieel te maken. Eén van de meer controversiële zinsneden is dat 'het recht op zelfbeschikking uniek voor het Joodse volk is'. We kunnen die nieuwe wet dan ook niet los zien van de impasse in het Palestijns-Israëlisch conflict. Het beleid van Israël is steeds meer gericht op het annexeren van grote stukken Palestijns grondgebied. Welke toekomst wacht de Palestijnse burgers die daar leven? Dit wetsvoorstel licht een onsmakelijk tipje van de sluier.

Aan de vooravond van de vijftigste verjaardag van de bezetting staat Israël voor een fundamentele keuze over haar toekomst, met drie mogelijke paden om in te slaan. Het eerste is dat van de twee staten oplossing. Persoonlijk is die mij het meest genegen, maar met haar nederzettingenbeleid maakt Israël duidelijk hier niet voor te kiezen. De tweede is een oplossing van één staat met gelijke rechten. Ook hier lijkt de nieuwe wet korte metten mee te maken.

De derde optie is een staat waarin grote delen van Palestina geannexeerd worden en de ongelijkheid tussen Joodse Israëli's en Palestijnen wet wordt. Ik heb nooit de vergelijking tussen Israël en het Zuid-Afrika van de apartheid willen maken. Maar als dit derde scenario definitief wordt, dan dringt die vergelijking zich onvermijdelijk op. Taalsymboliek is ons land niet onbekend. Benieuwd of deze taaldiscriminatie ook bij ons een debat waard is.

Bogdan Vanden Berghe

11.11.11 DOOR:

DS-de-mening

Deze bijdrage verscheen eerder in DS Avond, de avond editie van De Standaard.

In de rubriek De Mening geeft elke week een andere gastschrijver 's avonds zijn mening over de actualiteit. Deze week is de gastauteur Bogdan Vanden Berghe, directeur van 11.11.11.

Deel dit artikel

       


Gerelateerde artikels